บทที่ 391

“ลูกสะใภ้จะทำงานหนักอย่างแน่นอน”

เซี่ยเชียนฮวันพูดได้เพียงเท่านี้

พระสนมหมิงมองนางอย่างเย็นชา สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ช่างเป็นดาวไม้กวาดที่โชคร้ายจริงๆ!”

หลังจากด่าจบ นางก็จากไป

แม้ว่าวันนี้จะถูกพระสนมหมิงรังเกียจ แต่เซี่ยเชียนฮวันกลับไม่นึกโกรธเคืองเลย

เป็นเรื่องจริงที่พระสนมหมิงไม่ชอบนาง แต่ในคำพูดกลับไม่มีความสงสัยเลยแม้แต่น้อย คล้ายกับรู้ดีว่านางถูกใส่ร้าย

มีเพียงเซียวเย่หลันเท่านั้นที่เชื่อว่านางเป็นสตรีขี้หึงจนก่ออาชญากรรมขึ้นมา...

เซี่ยเชียนฮวันถอนหายใจพลางส่ายหัว จากนั้นก็เดินเข้าไปในตำหนักจิ่นชุ่ย

ตามที่คาดไว้ สนมจ้วงปฏิเสธจะพบกับนางในตอนแรก แต่หลังจากได้ยินว่านางมีรับสั่งของฝ่าบาท จึงเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องให้นางเข้าพบ

ในฐานะพี่สาวพ่อแม่เดียวกันของเซวี่ยจวิ้น หน้าตาของสนมจ้วงจึงค่อนข้างคล้ายกับเซวี่ยจวิ้น แต่สง่างามและเฉียบคมกว่า อย่างไรก็ตามสนมจ้วงอยู่ในวังมานาน จึงมีสัญญาณความเครียดตรงหว่างคิ้วจำนวนมาก

“วันนี้พระชายาจ้านมาเยือน มีธุระอันใด”

สนมจ้วงนั่งเย็นชา โดยไม่ปรายตาเซี่ยเชียนฮวันด้วยซ้ำ

เซี่ยเชียนฮวันจึงพูดเข้าประเด็นทันที “ขอบังอาจถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างสนมจ้วงกับคุณหนูรองเซวี่ยได้หรือไม่?”

“ข้าคือพี่สาวแท้ๆ ของนาง พี่สาวคนโตก็เหมือแม่ พระชายาคิดว่าข้ากับนางควรมีความสัมพันธ์อย่างไร?” สนมจ้วงย้อนถาม

น้ำเสียงของนางแฝงไปด้วยความโกรธ เห็นได้ชัดว่านางกับเซวี่ยจวิ้นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน อาจกล่าวได้ว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างพี่สาวน้องสาว

ในความคิดเห็นของนาง ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า ทำให้น้องสาวของนางสูญเสียชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ และกลายเป็นบ้า ซึ่งเรียก””ได้ว่าแค้นมากถึงขั้นไม่อยากอยู่ร่วมใต้ฟ้าเดียวกัน