บทที่ 436

“เจ้าแน่ใจหรือว่าพระชายาไปที่ห้องของนางแล้ว?”

ซูอวี้เออร์ยืนอยู่ใต้ทางเดินอันมืดมิด โดยที่ใบหน้าอันสวยงามของนางปราศจากอารมณ์ใดๆ จึงทำให้นางดูคล้ายผีร้ายที่น่าขนลุก

สาวใช้ตอบว่า “แน่นอนเจ้าค่ะ บ่าวเห็นกับตา”

“ดีมาก”

ซูอวี้เออร์หยิบเงินออกมาด้วยความพอใจ เพื่อตบรางวัลสาวใช้คนนี้

ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครทำลายเรื่องดีๆ ของนางในคืนนี้!

นางหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้อง หยิบธูปหอมที่เตรียมไว้ออกมา แล้ววางไว้บนเสาข้างประตูหนึ่งดอก อีกดอกวางไว้ที่ใต้เตียง จากนั้นก็จุดธูปอย่างเงียบๆ เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะออกฤทธิ์อย่างเต็มที่

ตอนนี้ นางแค่ต้องนอนอยู่บนเตียง และรอให้เซียวเย่หลันกลับมา

เมื่อนางกับเซียวเย่หลันร่วมหอลงโลงกันอย่างราบรื่น บวกกับทานยาที่นางได้รับจากคุณชายโม่เฉิน นางก็จะตั้งท้องลูกของเซียวเย่หลันอย่างแน่นอน!

เซี่ยเชียนฮวันผู้โง่เขลา หารู้ไม่ว่าได้เสียโอกาสให้นางแล้ว...

หลังจากที่นางตั้งท้องลูกของเซียวเย่หลัน ไอ้สารเลวในท้องของเซี่ยเชียนฮวันจะยังมีความหมายอะไรอีก!

ซูอวี้เออร์ปลดแพรบางออก มุมปากยกขึ้นสูง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

อีกด้านหนึ่ง

ตามที่สาวใช้พูด เซี่ยเชียนฮวันได้เปิดประตูห้องของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่นางข้ามธรณีประตู นางก็รู้สึกถึงบางสิ่งแปลกๆ ในห้อง

“ใครอยู่ข้างในน่ะ? ออกมานะ!”

เซี่ยเชียนฮวันกล่าวเสียงดัง

ด้วยประสบการณ์เฉียดตายมากมาย ทำให้สัญชาติญาณของนางเฉียบคมเป็นพิเศษ

คนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องไม่ใช่เสี่ยวตงหรือหลินซวี่อย่างแน่นอน

เพราะมีไอสังหารคุกรุ่น

“ลงมือ”

ทันใดนั้นก็มีเสียงแหบห้าวดังมาจากมุมมืด จากนั้น ก็มีนักฆ่าหลายคนพุ่งออกมาจากทุกทิศทาง!

เซี่ยเชียนฮวันหลบอย่างรวดเร็ว และเกือบจะชนเข้ากับมุมโต๊ะ

ได้ยินเสียงดัง “ปัง” พวกเขาปิดประตูเพื่อขัดขวางเส้นทางหลบหนีของนาง ทำให้นางไม่มีทางหนีรอด!