บทที่ 454

“เจ้าต้องการมอบสถานะให้นางเปา?”

คำพูดเหล่านี้ ทำให้เซี่ยเชียนฮวันประหลาดใจ

ซืออวี้สวี่พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

“องค์หญิงแปดทรงเห็นด้วย?” นางหันไปมองเซียวหมิงเซียน

เซียวหมิงเซียนแสดงสีหน้าไม่อดทน “ก็แค่อนุภรรยาคนหนึ่งจะเป็นไรไป!”

“แล้วลูกสองคนของนางเปาล่ะ?”

“ข้าจะรับไว้ดูแล และเป็นแม่ใหญ่ของพวกเขา!”

“พูดเช่นนี้แล้ว องค์หญิงทรงพระทัยกว้างขวางมาก”

“ไร้สาระ”

เซียวหมิงเซียนพ่นจมูก

อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของเซี่ยเชียนฮวันดูละเอียดอ่อนเล็กน้อย

องค์หญิงเกเรคนนี้ซึ่งทุบตีและด่าเด็กสองคนไปเมื่อวาน มาวันนี้กลับมีทัศนคติที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่จะตกลงรับพวกเขาเข้ามาเท่านั้น แต่ยังขอให้พวกเขายอมรับนางเป็นแม่ใหญ่อีกด้วย

ซืออวี้สวี่ใช้อะไรโน้มน้าวนาง?

ด้วยนิสัยใจแคบของเซียวหมิงเซียน แค่ไม่ตัดสินใจจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นก็นับว่าดีมากแล้ว แต่จะรับพวกเขาเข้าไปอยู่ในจวนองค์หญิงนั้นเป็นไปได้หรือ

เซี่ยเชียนฮวันรู้สึกทะแม่งๆ!

“เรื่องก็เป็นเช่นนี้แล รบกวนพระชายาเรียกนางเปามา เพื่อให้พวกข้าได้พูดคุยสักหน่อย ถือว่าเห็นแก่เด็กสองคน” น้ำเสียงของซืออวี้สวี่ดูจริงใจมาก

เซี่ยเชียนฮวันหรี่ตา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือเรียกเสี่ยวตง “ไปพานางเปากับลูกของนางมาที่จวน”

“ขอบคุณพระชายามาก”

ได้ยินดังนั้น ซืออวี้สวี่ก็รีบลุกขึ้นยืน และโค้งคำนับ

จากนั้นทั้งสามคนก็นั่งดื่มชารออยู่ที่ห้องโถง

เซียวหมิงเซียนไม่มีอะไรจะพูดกับเซี่ยเชียนฮวัน

จนกระทั่งได้ยินว่าซูอวี้เออร์มา นางจึงเผยรอยยิ้มออกมา แล้วดึงแขนของซูอวี้เออร์ และเริ่มพูดคุยหัวเราะกัน บางครั้งก็ใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามมองไปที่เซี่ยเชียนฮวันเป็นครั้งคราว

“อวี้เออร์ ข้ามีบางอย่างจะบอกเจ้า ตามข้าออกไปคุยหน่อย”

เซียวหมิงเซียนดึงซูอวี้เออร์ออกๆผ