บทที่ 482

“เจ้ามีเรื่องขอร้องข้า?”

เซี่ยเชียนฮวันเลิกคิ้ว

ซังฉู่ซวินพักหน้าไปมา “หากพระชายายินดีที่จะช่วย ปลอกมีดพวกนี้ก็จะเป็นสิ่งตอบแทน พระชายาคิดเห็นอย่างไร”

“งั้นเจ้าต้องบอกเรื่องที่ต้องการจะไหว้วานให้ชัดเจนก่อน ข้าจึงจะทราบว่าจะช่วยได้หรือไม่”

แน่นอนว่าเซี่ยเชียนฮวันก็คงจะไม่รับปากอย่างโง่เขลาหรอก

ซังฉู่ซวินหัวเราะขึ้นมาครู่หนึ่ง “อันที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร พระชายาก็ทราบดีว่าข้าเป็นเพียงแค่คนแสดงละครคนหนึ่ง พวกคนสูงศักดิ์ชอบฟัง ข้าก็เลยมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้าง ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดปรานจากฝ่าบาท อีกสองสามวันก็ยังต้องเข้าวังไปแสดงลูกคอให้ฝ่าบาทรับฟังอีก”

คำพูดนี้ฟังไปแล้วไม่ว่ามากหรือน้อยก็ค่อนข้างอวดอยู่บ้าง

แต่ซังฉู่ซวินพูดได้ธรรมดามาก ราวกับว่าก็ไม่ได้เห็นแก่ชื่อเสียงเลย

หัวคิ้วของเขาขมวดขึ้นเล็กน้อย อีกทั้งยังเผยให้เห็นความกลัดกลุ้มจางๆออกมาด้วย “ประมาณว่าหลายวันนี้ร้องมากติดต่อกันมาหลายวันแล้ว ข้ารู้สึกว่าสภาวะของเสียงนับวันจะยิ่งแย่ หากถึงตอนนั้นเอ่ยปากไม่ออกต่อหน้าฝ่าบาท ก็ไม่เท่ากับว่าจะยั่วความซวยเข้าตัวหรอกหรือ?”

“ได้ยินว่าพระชายาวิชาแพทย์เกินคน วันนี้ข้าก็บากหน้ามาเชิญพบปะ ก็อยากจะให้พระชายาช่วยตรวจดูลำคอให้ข้าหน่อยพอดี”

เซี่ยเชียนฮวันชะงักขึ้นมาเล็กน้อย

เดิมนั้นนางได้เตรียมใจเอาไว้ดีแล้วต่อการร้องขอที่แปลกประหลาดแต่ละรูปแบบที่ซังฉู่ซวินเสนอมา

สุดท้ายเรื่องที่เขาร้องขอไม่คิดเลยว่าจะธรรมดาอย่างไร้ที่ติ

หรือว่าเป็นนางที่คิดมากไป?

หวนคิดขึ้นมาถึงการเตือนของเซียวจ้าน แล้วก็มองไปยังซังฉู่ซวินที่มีสีหน้าจริงใจตรงหน้า เซี่ยเชียนฮวันก็เลยอดไม่ได้ที่จะสงสัยตัวเองขึ้นมา

นางพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก็กล่าวรับปากออกมาว่า: “ได้ ข้าจะตรวจชีพจรให้เจ้าก่อน”

“เพียงแค่พระชายาไม่รังเกียจว่าชายหญิงแตะเนื้อต้องตัวกันไม่ได้......”

“ในสายตาของหมอ ไม่มีแบ่งแยกชายหญิง”

ได้ยินนางพูดเช่นนี้ ซังฉู่ซวินก็ยิ้มออกมาอย่างละมุน ยื่นมือออกไป

เซี่ยเชียนฮวันนิ้วชี้กดไปบนหลอดเลือดข้อมือเบาๆ ช่วงที่เงยหน้า ก็สังเกตเห็นเนื้อด้านบนฝ่ามือของเขาเข้า ก็เลยกล่าวถามอย่างไม่ได้คิดอะไร: “คุณชายซังเป็นผู้ฝึกยุทธ์งั้นหรือ”

“เหตุใดพระชายาจึงเอ่ยคำนี้ขึ้น?”

ใต้ตาของซังฉู่ซวินมีประกายแสงแวบผ่านครู่หนึ่ง

เซี่ยเชียนฮวันตั้งใจจับชีพจร ไม่ได้สังเกตเห็นถึงสายตาที่เปลี่ยนไปของเขา “บนมือของเจ้ามีตาปลาที่ฝึกอาวุธเอาไว้อยู่”

“อ่อ เมื่อก่อนข้าเคยเรียนวิชาป้องกันตัวเล็กน้อย ก็ไม่ได้นับว่าเป็นคนฝึกยุทธ์ได้หรอก”