บทที่ 511

“ข้าเป็นหมอผู้เชี่ยวชาญ ไม่กลัวหรอก”

เซี่ยเชียนฮวันปากแข็ง ดึงฝ่ามือออกจากมือของเซียวเย่หลันแล้วเริ่มชันสูตรศพทีละร่าง

หญิงสาวพวกนี้ตายเพราะเสียเลือดมากเกินไป

พวกนางถูกกรีดร่างทั้งเป็น วิธีการทารุณมาก

แต่ที่แปลกคือ ภายในร่างของพวกนางกลับมีร่องรอยของยาอยู่ แต่ไม่ได้ถูกพิษอย่างที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพพูด

พอเจ้าเมืองเห็นเซี่ยเชียนฮวันขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ เขาจึงบีบจมูกแล้วเดินไปด้านหน้าถามขึ้นว่า “พระชายาอ๋อง ท่านสังเกตพบสิ่งใดหรือไม่?”

“จากที่ข้าสังเกต แทนที่จะพูดว่าพวกนางถูกพิษ ควรพูดว่าก่อนตาย พวกนางถูกคนกรอกยาชนิดหนึ่งให้กิน ไม่ถึงกับขั้นส่งผลร้ายต่อร่างกายมากนัก แต่ในเมื่อฆาตกรจะฆ่าพวกนางอยู่แล้ว เหตุใดต้องมากเรื่อง กรอกยาพวกนางด้วยเล่า”

จุดที่เซี่ยเชียนฮวันคิดไม่ตกก็คือจุดนี้

ในกระเพาะของทุกร่างล้วนมีเศษซากยาชนิดนี้

เท่ากับว่า เรื่องนี้สำหรับฆาตกรแล้วเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้สำหรับฆาตกร ขั้นตอนนี้มีประโยชน์ต่อพวกเขาสูงสุด

เซียวเย่หลันขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยาชนิดนี้ทำขึ้นมาจากอะไรหรือ?”

“น่าจะมีประโยชน์เพียงช่วยให้ร่างกายแข็งแรง แต่รายละเอียดต่างๆ ต้องรอให้ข้านำตัวอย่างกลับไปตรวจสอบดูก่อน”

เซี่ยเชียนฮวันใช้ผ้าเช็ดหน้าหอเศษยาเล็กน้อยที่พบในกระเพาะของเหยื่อ

เทคโนโลยีของตอนนี้นั้นมีจำกัด ดังนั้น นางต้องการเวลาในการเปรียบเทียบมากขึ้นถึงจะสรุปได้

“ขอบพระคุณมากจริงๆ มีพระชายาอ๋องเช่นท่านนี้เป็นบุญของแคว้นต้าเซี่ย เป็นความโชคดีของราชวงศ์จริงๆ!”

เจ้าเมืองพูดขอบคุณไม่หยุด

ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นหนุ่มน้อยผู้ติดตามตัวยงของเซี่ยเชียนฮวันไปแล้ว... ไม่สิ หากตามอายุแล้วต้องเป็นผู้ติดตามรุ่นลุงแล้ว

เซี่ยเชียนฮวันส่ายหน้า “ใต้เท้าเจ้าเมืองไม่ต้องมากพิธี สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่ข้าควรทำทั้งนั้น หวังว่าจะจับโจรผู้ร้ายได้ในเร็ววัน จะได้ลดจำนวนเหยื่อได้”

หลังจากที่กลับถึงจวนจ้านอ๋องแล้ว เซี่ยเชียนฮวันเตรียมตัวเข้าห้องเพื่อตรวจสอบอย่างแน่ชัด แต่กลับถูกเซียวเย่หลันดึงตัวไว้อย่างไม่คาดคิด

“ข้ายังมีเรื่องอยากจะถามเจ้า”