บทที่ 514

“มันมาจากไหน?”

เซียวเย่หลันถาม

เซี่ยเชียนฮวันขมวดคิ้ว “ตงไหล!”

“ตงไหล...”

พอได้ยินชื่อสถานที่นี้ สีหน้าของเซียวเย่หลันก็ขรึมลงเล็กน้อย เขานึกถึงคนๆ หนึ่ง

เซี่ยเชียนฮวันเอ่ยชื่อของคนที่อยู่ในความคิดของเขาทันที “รู้สึกว่าบังเอิญมากใช่หรือไม่? ยาที่พวกฆาตกรให้เหยื่อกินเป็นผลผลิตพิเศษจากตงไหล ประจวบเหมาะกับตอนที่พวกเขาจับคนร้ายแถบชานเมืองนั้น ฉินจีที่มีสมญานามว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งตงไหลถูกส่งตัวไปที่วังหลัง”

“ช่างบังเอิญมากจริงๆ”

เซียวเย่หลันจ้องไปที่หญ้าที่ส่งกลิ่นคาวปลาตายบนโต๊ะ นิ้ววางอยู่เหนือริมฝีปากแล้วบีบจมูกเบาๆ

เรื่องราวมากมายจริงๆ

เขาไม่รู้สึกว่าพวกนี้เป็นเรื่องบังเอิญ

ทั้งสองเรื่องนี้ อย่างไรเสียก็ต้องเกี่ยวข้องกัน

เซี่ยเชียนฮวันพูดว่า “แล้วก็ ข้าให้เพื่อนไปสืบดูแล้ว…