บทที่ 61

“ยินดีด้วย เจ้าตอบถูกแล้ว”

ชายสวมหน้ากากหรี่ตา หางตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้เซี่ยเชียนฮวันรู้สึกคุ้นเคย

นางเคยพบเขา

ไม่ผิดแน่ ในงานเลี้ยงจักรพรรดิวันนี้ มีบางคนมองนางด้วยสายตาเช่นนี้!

ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงทุกคนล้วนเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายองค์หญิง หรือแม้แต่ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นชินอ๋องสูงสุด นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีสมาชิกในครอบครัว และองค์รักษ์ติดตามอย่างใกล้ชิด

มีคนจำนวนมากเกินไป

แต่ละโต๊ะจะมีระยะห่างที่แน่นอน ภายในวังยังมีข้ารับใช้คอยบรรเลงเพลงและร่ายรำอีก เซี่ยเชียนฮวันจําไม่ได้จริงๆ สายตาที่คุ้นเคยนี้มาจากใครกันแน่?

คงต้องลองเสี่ยงดวงดู นางตอบเสียงเย็นชา “สถานะของท่านไม่ได้ต่ำต้อยเลย บุกเข้ามาหาภรรยาของคนอื่นในจวนจ้านอ๋องตอนกลางดึกได้ โดยไม่เกรงจะโดนตัดหัวหลังถูกพบ!”

“โอ้? แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าสถานะของข้าไม่ได้ต่ำต้อย?” ชายสวมหน้ากากแสดงท่าทีสนใจ

“ท่านเห็นข้าดูเหมือนคนที่จะบอกท่านหรือ”

“ฮ่าฮ่า”

ชายสวมหน้ากากพบว่า เขาเริ่มสนใจเซี่ยเชียนฮวันมากขึ้นเรื่อย ๆ

ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจ แต่เซียวเย่หลันกลับเพิกเฉยนาง แล้วหันไปประคองรองเท้าพังๆ อย่างซูอวี้เออร์ไว้ในมือ ประหนึ่งเป็นสมบัติอันล้ำค่า ช่างมีตาไร้แววเสียจริง เสียของยิ่งนัก

เขาปล่อยคางของเซี่ยเชียนฮวัน แต่กลับขยับร่างกายเข้ามาใกล้ ปล่อยให้กลิ่นอายบุรุษเพศของตัวเองนั้นห้อมล้อมนาง

“ติดตามจ้านอ๋องไปก็ไร้อานาคต เขาเป็นเพียงเครื่องมือสังหารของฮ่องเต้ เจ้าอาจจะพิจารณาหาบ้านใหม่โดยเร็วที่สุด” เขากล่าวยิ้มๆ

“นี่จะเป็นประโยชน์สำหรับอันติ้งโหว”

หัวใจของเซี่ยเชียนฮวันพลันสั่นไหว

หรือชายผู้นี้จะรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงที่นางแต่งงานกับเซียวเย่หลัน

เขาเป็นใครกันแน่?

ตอนนี้เขาไม่ได้ปฏิเสธสถานะอันสูงส่งของเขา กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขามิใช่องค์รักษ์ แต่เป็นพระบรมวงศานุวงศ์