บทที่ 75

บริสุทธิ์สูงส่ง?

เซี่ยเชียนฮวันแทบจะเป็นลมล้มไป

แต่เมื่อเห็นแก่หน้าเซียวเย่หลันที่ยังพอมีจิตใจนึกถึงผู้อื่นอยู่บ้าง ในครั้งนี้นางจึงไม่ได้โต้เถียง

เมื่อไม่มีเซี่ยอี๋หมู่เข้ามาก่อความวุ่นวาย

งานเลี้ยงครั้งนี้จึงดำเนินไปอย่างราบรื่นจนจบ

เซียวเย่หลันยืนอยู่ในลาน

บรรยากาศรอบข้างไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา

เซี่ยเชียนฮวันเดินตรงไปแล้วเอ่ยถามเขาว่า "วันนี้เจ้ามาได้อย่างไร?"

"มาจับตัวเจ้ากลับไป"

“หา”

“ข้าเดาได้ว่าเจ้าจะใช้ข้ออ้างเดินทางมาร่วมฉลองวันเกิดอันติ้งโหว จากนั้นหลบอาศัยอยู่ที่บ้านโดยไม่กลับไป"

"......"

เซี่ยเชียนฮวันนับถือเขาจริง ๆ

ชายคนนี้เฉลียวฉลาดเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก

ไม่เช่นนั้นเขาจะเดาถูกได้ยังไง

เซียวเย่หลันยืนเอามือไขว้หลังเอาไว้ เหลือบมองไปที่นาง “การล่วงรู้ในความคิดของศัตรูจึงจะสามารถวางแผนออกรบได้"

"เจ้าอย่ามาวางท่ากับข้า" เซี่ยเชียนฮวันตอบกลับว่า "ข้ากลับบ้านมาพักเพียงไม่กี่วันเป็นอย่างไรกัน”

"ไม่มีคนเปลี่ยนยาให้ข้า ข้าไม่สะดวกนัก"

เซียวเย่หลันให้เหตุผลออกมาอย่างง่ายดาย

เซี่ยเชียนฮวันกำมือแน่น “ข้าคือพระชายาอ๋องผู้ที่แต่งกับเจ้าอย่างสง่าผ่าเผยสูงส่ง ไม่ใช่บ่าวรับใช้ของเจ้า"

"มีความแตกต่างหรือ"

“เอาเถอะ ข้าไม่มีอะไรอยากคุยกับเจ้า" เซี่ยเชียนฮวันหันหลังจากไป

เซียวเย่หลันมองไปที่ร่างของนาง เขาเผยอมุมปากขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ซึ่งดูงดงามยิ่งนัก

......