บทที่ 12

สถานที่จัดงานเลี้ยงคือโรงแรมกวนเฉิง สถานที่ซึ่งปกติไห่ถงคงไม่มา

โรงแรมกวนเฉิงเป็นหนึ่งในโรงแรมหรูระดับ 7 ดาวซึ่งจัดว่าที่ดีที่สุดของเมือง แต่ความจริงไม่รู้ว่าระดับกี่ดาวกันแน่ ไห่ถงไม่ทราบรายละเอียดมากนัก เพราะเธอไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องนี้สักเท่าไร

คุณป้าเซินมาถึงโรงแรมก่อนพวกไห่ถง หลังจากทักทายเหล่าคุณหญิงคุณนายที่รู้จักกันแล้ว เธอให้ลูกชายและลูกสาวไปที่โรงแรมก่อน ส่วนเธอรออยู่หน้าโรงแรมเพื่อรอหลานสาวมาถึง

คุณป้าเซินยิ้มแย้มทันทีเมื่อเห็นรถที่ตนจัดเตรียมให้ไปรับหลานสาวขับตามหลังรถคันอื่นอย่างช้า ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน เซินเสี่ยวจวินก็ลากไห่ถงไปหาคุณป้า

"คุณป้าคะ"

"สวัสดีค่ะ คุณป้าเซิน"

ไห่ถงทักทายคุณป้าเซินพร้อมกับเพื่อน

คุณป้าเซินรู้ว่าหลานสาวพาไห่ถงมา เดิมทีก็รู้สึกรังเกียจไห่ถงนิดหน่อย เด็กสาวไห่ถงคนนี้เธอเคยเจอมาก่อน และต้องยอมรับว่าเด็กที่สูญเสียพ่อแม่คนนี้หน้าตาดีกว่าหลานสาวของตัวเอง เห็นได้ชัดว่าฐานะครอบครัวธรรมดา แต่เธอมีความสง่างามและท่วงท่าของเธอก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายของหญิงที่มาจากตระกูลผู้ดี

เธอกลัวว่าไห่ถงจะไปกันท่ากันทางหลานสาวเธอ แต่สะใภ้ใหญ่บอกว่าไห่ถงแต่งงานแล้ว คุณป้าเซินจึงวางใจ

เมื่อเห็นว่าไห่ถงไม่ใส่แม้แต่ชุดเดรส โดยสวมใส่แค่เสื้อเชิ้ตธรรมดา แต่งหน้าเบา ๆ และไม่ได้สวมเครื่องประดับ ทันทีเห็นหลานสาวแต่งตัวเต็มยศ ซึ่งทำให้ไปบดบังหน้าตาที่สวยตามธรรมชาติของเธอ คุณป้าเซินจึงพอใจและคิดว่าไห่ถงเป็นคนรู้จักกาละเทศะจริง ๆ

"มากันแล้วเหรอ ป้าจะพาพวกเธอเข้าไปในงานเอง เสี่ยวจวินหยิบจดหมายเชิญออกมา ตอนเข้าไปเขาจะตรวจสอบจดหมายเชิญเพื่อดําเนินการลงทะเบียน"

เซินเสี่ยวจวินรีบหยิบจดหมายเชิญออกมา

"เดี๋ยวตอนเข้าไปแล้ว พวกเธอสองคนมองให้มากและพูดให้น้อยลง เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมฉันจะแนะนําคนให้พวกเธอรู้จัก ถงถง เธอยิ้มแย้มกว่าเสี่ยวจวิน เธอช่วยคอยดูแลเสี่ยวจวินหน่อยนะอย่าให้ก่อเรื่องขึ้นมา โรงแรมกวนเฉิงเป็นหนึ่งในโรงแรมหรูที่สุด นายน้อยเหล่านั้นอาจจะปรากฏตัวในงานเลี้ยงคืนนี้ด้วย"

คุณป้าเซินกระซิบกับหลานสาวว่า "เสี่ยวจวิน ถ้าเธอสามารถดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มพวกนั้นที่มาจากครอบครัวมหาเศรษฐี นั่นจะเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ของตระกูลเซินของเราจริง ๆ ตระกูลพวกเขาไม่ชอบอวดร่ำอวดรวย ไม่มีการแย่งชิงอํานาจและผลประโยชน์จากกันและกัน ส่วนผู้ชายตระกูลนี้ส่วนใหญ่มีความน่าเชื่อถือ และไม่มีบ้านเล็กบ้านน้อย"

"ลูกพี่ลูกน้องของหลานยังเด็กอยู่ ยังแต่งงานไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเรื่องดี ๆ แบบนี้ป้าคงจะให้ความสําคัญกับลูกป้าเป็นอันดับแรก"

ไม่ว่าหลานสาวจะสนิทกันแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถสู้ลูกสาวแท้ ๆ ได้

ลูกสาวของเธอเพิ่งอายุสิบเจ็ดปีและยังไม่บรรลุนิติภาวะ มันเร็วเกินไปที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการแต่งงาน

เซินเสี่ยวจวิน "... คุณป้าคะ มาตรฐานของพวกมหาเศรษฐีในเมืองกวนเฉิงเกินกว่าที่หนูเป็นอยู่มากค่ะ หนูจะไม่ฝันกลางวันหรอก"

เธอมาที่นี่เพื่อทานอาหารและดื่มเครื่องดื่มเพียงแค่นั้น

ไห่ถงฟังอยู่ข้าง ๆ ไม่พูดขัดจังหวะ

ยังไงซะเธอเป็นแค่คนติดตามมาเพื่อนอยู่แล้ว จุดประสงค์คือเพื่อทานอาหารและดื่มเครื่องดื่มเท่านั้น ได้ยินว่าอาหารของโรงแรมกวนเฉิงอร่อยเป็นพิเศษ

"มหาเศรษฐีคนนั้น เขาแซ่อะไรนะคะ?"

เซินเสี่ยวจวินไม่อยากฝันกลางวัน แต่เธอไม่ลืมที่จะสอบถามสักหน่อย

"แซ่จ้านน่ะ"

"คนแซ่จ้านนี่ เป็นแซ่ที่พิเศษจังเลยนะคะ" เซินเสี่ยวจวินตีเพื่อนเบา ๆ ผู้ชายที่เพื่อนแต่งงานฟ้าแลบก็แซ่จ้านเช่นกัน

ไห่ถงรู้ถึงความหมายของเพื่อน เธอยิ้มแต่ไม่พูดอะไร แม้ว่าคุณจ้านสามีของเธอก็แซ่จ้านเช่นกัน แต่ก็คงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกมหาเศรษฐีแม้แต่น้อย แค่บังเอิญแซ่เดียวกันเท่านั้น ทุกวันนี้มีคนแซ่เดียวกันมีมากมายและคนที่มีชื่อกับแซ่เหมือนกันอีกก็เยอะเช่นเดียวกัน

"แม้ว่าตระกูลจ้านจะเป็นมหาเศรษฐี แต่มาตรฐานสะใภ้ของตระกูลก็ไม่สูงเลย ขอแค่นิสัยจิตใจดีงามก็สามารถครองหัวใจผู้ชายตระกูลจ้านได้ ที่สำคัญพวกผู้เฒ่าจะไม่จู้จี้จุกจิกและเปิดใจยอมรับอย่างง่ายดาย"