บทที่ 2 ขโมยเสื้อผ้าของเขาไป

หลังจากนั้นอีกหนึ่งชั่วโมง ฟู่จิ้นหานก็ตื่นขึ้นมา

ภายใต้ผ้าห่ม นอกจากเสื้อผ้าที่แนบเนื้อแล้วก็ไม่มีอะไรอยู่เลย!

ไม่เพียงเท่านั้น หญิงสาวคนนั้น ยังขโมยเสื้อผ้าของเขาไปอีกด้วย!

ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ้นหานมืดมน

ทันทีที่จี้เยี่ยนโจวเดินเข้าประตูมา เขาก็เห็นฟู่จิ้นหานนอนอยู่บนเตียงที่ยุ่งเหยิงด้วยใบหน้าที่มืดมน โดยที่บนพื้นยังมีกระโปรงสีแดงที่ฉีกขาดตกอยู่ และเขาก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

"นี่นาย... เปลี่ยนเพศแล้วงั้นเหรอ?"

ทุกคนรู้ดีว่าคุณชายสามฟู่ไม่ใช่ผู้ชายที่เจ้าชู้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้ ก็ยังมีหญิงสาวมากมายนับไม่ถ้วนที่อยากจะปีนขึ้นเตียงของเขา

ฟู่จิ้นหานเฉยเมยและไร้ความเมตตาต่อผู้หญิง อีกทั้งไม่เคยยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนได้บรรลุเป้าหมายเลยสักคน

แต่ค่ำคืนที่ผ่านมา มันดูเร่าร้อนอย่างเห็นได้ชัด!

ในตอนที่เขาได้รับสายจากฟู่จิ้นหานเมื่อคืนที่ผ่านมา ก็เป็นเวลาที่เขากำลังเมาหยำเปอยู่นั่นเอง จนกระทั่งเขาตื่นขึ้นมาในเช้าวันนี้ เขาก็จำได้ว่า ฟู่จิ้นหานขอให้เขาหาหมอส่วนตัวให้

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฟู่จิ้นหานได้จัดบ้านหลังอื่นๆ ของตระกูลฟู่ และกลายเป็นผู้กุมอำนาจคนใหม่ของมหาเศรษฐีตระกูลฟู่ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็พบกับการลอบสังหารอย่างต่อเนื่อง

โดยที่ฟู่จิ้นหานเพิ่งเดินทางมาถึงเมืองไห่เฉิงในครั้งนี้ เขาก็พบกับนักฆ่าในทันที

ซึ่งเขาได้รับบาดเจ็บบริเวณเอวหนึ่งแผล เย็บไปหลายเข็ม จี้เยี่ยนโจวจึงคิดว่าบาดแผลของเขาน่าจะปริออกอีกครั้งแล้ว

จี้เยี่ยนโจวมองเห็นรอยสีแดงบนผ้าปูที่นอนสีขาวราวกับหิมะนั้น "จุ๊ๆ บาดเจ็บขนาดนี้แล้วยังจะเร่าร้อนได้ขนาดนี้!"

"ไสหัวออกไป!"

ฟู่จิ้นหานมองเขาอย่างเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

จี้เยี่ยนโจวลูบจมูก พร้อมกับยอมแพ้ทันที "โอเค สามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วขนาดนี้ ดูเหมือนว่านายจะไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้วนะ ฉันวางกล่องยาไว้ตรงนี้ บาดแผลน่ะ... นายจัดการเองก็แล้วกัน"

หลังจากที่จี้เยี่ยนโจวจากไป เสื้อผ้าสะอาดชุดหนึ่งก็ถูกส่งมา

บาดแผลของฟู่จิ้นหานปริออกแล้วจริงๆ

เลือดบนผ้าห่มเป็นของเขา แต่เลือดบนผ้าปูที่นอน...

เขาจำอุปสรรคที่เขาเจอเมื่อคืนได้อย่างชัดเจน

ฟู่จิ้นหานตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

แต่เมื่อเขาเห็นเหรียญบนโต๊ะตรงข้ามเตียง ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็แข็งค้างทันที