บทที่ 133 การสารภาพรักที่โด่งดัง

คนอย่างธันวานี้ตกลงคิดยังไงกันแน่? ในฐานะที่เป็นดาวรุ่งที่กำลังมาแรง จะมาพูดจาพล่อย ๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน?

ชัชนันท์โทรไปหาเบอร์ของธันวาโดยตรง “คุณชาย ก่อนที่จะพูดแบบนี้ คุณช่วยคิดดูให้ดี ๆ หน่อยได้ไหม?”

ทางนั้นมีเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังลอยมาระลอกหนึ่ง “ผมได้ลองคิดดูดี ๆ แล้วนะ ยังไง คุณคิดว่าผมพูดได้ไม่ดีตรงไหนเหรอ?”

อีกด้านหนึ่ง ธันวากำลังแต่งหน้าอยู่ในห้องแต่งตัวของสตูดิโอถ่ายนิตยสาร ข้างกายนอกจากมีช่างผมแล้ว ก็มีผู้ช่วยของช่างผม และก็ยังมีพนักงานสาวของนิตยสารห้อมล้อมอยู่อีกมากมาย

บนตัวเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวไว้ ด้านนอกใส่คู่กับเสื้อคลุมลายสก็อตสีดำตัวใหญ่

พวกเธอทุกคนต่างก็กำลังเอาโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปเขาไม่หยุด ทุกคนต่างก็กำลังถ่ายรูปเขา แล้วตกตะลึงกับความหล่อของเขาไปด้วย

ใจของเด็กสาวที่อยู่ในนี้แทบจะใจละลายแล้ว

แต่ธันวากลับไม่มองพวกเขาสักนิด เพียงแต่แค่ยิ้มแฉ่งให้กับกระจกไปเท่านั้น ตัวเองที่ถือโทรศัพท์อยู่ รอคอยให้เธอเปิดปากพูดขึ้นมา

ชัชนันท์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายทีหนึ่ง แล้วนวดหัวคิ้วไปเบา ๆ แล้วพูดขึ้นว่า “คุณมีแฟนคลับผู้หญิงมากแค่ไหน ในใจคุณรู้เหรอ? ยังมาพูดอะไรว่าจะหว่านเสน่ห์ใส่ฉันอีก แฟนคลับของคุณจะไม่หึงเหรอ? แล้วถ้าเกิดเข้าใจผิดว่าพวกเรามีอะไรกัน แล้วแฟนคลับหายขึ้นมาจะทำยังไง?”

“ผมไม่แคร์หรอก” ธันวาที่อยู่ทางโน้นพูดขึ้นมา

ชัชนันท์รู้สึกปวดหัวขึ้นมาเยอะกว่าเดิม “คุณไม่แคร์ แต่ฉันแคร์นะโอเคไหม? ดาราที่กำลังขาขึ้น กรุณารักษาโอกาสของคุณไว้ให้ดี ๆ โอเคไหม?”

“คือว่า ผมก็ค่อนข้างรักษาโอกาสของผมนะ”

“คุณรักษาโอกาสคุณตรงไหนกัน?”

“อืม”

“ถ้าจะรักษาจริง ๆ ก็รีบไปอธิบายในทวิตเตอร์สักหน่อย ว่าคุณแค่ล้อเล่นเท่านั้น” ชัชนันท์พูดขึ้นมา

“ผมไม่ชอบโกหก” ธันวาลุกขึ้นมาจากภายใต้สายตาของคนอื่น ๆ แล้วเดินไปที่มุมที่ไร้ผู้คน พิงอยู่กับกำแพงอย่างเกียจคร้าน ที่มุมปากและดวงตาล้วนมีรอยยิ้มอยู่

ในตอนที่เขายิ้มขึ้นมานั้น ในดวงตาราวกับมีดวงดาวอยู่ ไฟในสตูดิโอสว่างไสวซะขนาดนั้น แต่กลับสู้ดวงตาทั้งคู่ของเขาไม่ได้สักนิด

พอชัชนันท์ได้ยิน ก็นิ่งอึ้งไปเลยครู่หนึ่ง ในดวงตามีแววเหลือเชื่อพาดผ่านไปเสี้ยวหนึ่ง “คุณหมายความว่ายังไงคะ?”

ทำไมคำพูดนี้ เธอฟังดูแล้วมันฟังดูคลุมเครือนะ?

เขาบอกว่าตัวเองไม่ได้พูดโกหก มันแปลว่าอะไรเหรอ? หรือว่าเขาจะหว่านเสน่ห์ใส่เธอจริง ๆ เหรอ?

งั้นเปลี่ยนเป็นพูดอีกอย่าง งั้นก็หมายความว่า เขาชอบเธอแล้วงั้นเหรอ?

“ยัยโง่” เขาหัวเราะเบา ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง ในน้ำเสียงแฝงความรักใคร่ไว้เล็กน้อย “คุณคิดว่าหมายความว่ายังไง ก็หมายความอย่างงั้นแหละ”

ด้านหลังมีคนเดินผ่านไปมา แต่ว่าความสนใจทั้งหมดของเขากลับอยู่ที่โทรศัพท์สายนี้ทั้งนั้น

มีคนคอยจ้องมองใบหน้าด้านข้างของเขาเหม่อลอยอยู่ตลอด แต่เขากลับไม่ได้สนใจหันไปมองสักนิด

ชัชนันท์นิ่งอึ้งไปทันที หัวใจจู่ ๆ ก็กระตุกขึ้นมา ในสมองขาวโพลนมึนงงไปหมด

ทุกอย่างนี้ เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย

เพราะว่าเมื่อก่อน เขาไม่เคยแสดงท่าทางว่าชอบเธอมาก่อน เธอก็เลยคิดไม่ถึงเลย ว่าเขาจะมาชอบเธอได้

“พี่ธัน…… ต้องไปถ่ายแล้ว……”

อีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์ มีเสียงที่ผู้หญิงอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังลอยมา

ต่อจากนั้น ธันวาที่อยู่ทางโน้นก็พูดขึ้นมาอย่างรีบร้อน “เอาล่ะ เดี๋ยวคืนนี้ผมค่อยไปหาคุณ พอถึงตอนนั้นเราค่อยมาคุยกันดี ๆ ตอนนี้ผมต้องไปทำงานแล้ว ไปหาเงินให้คุณ……”

พอพูดจบ สายทางฝั่งเขาก็วางไปเลย

ประโยคสุดท้าย ทั้ง ๆ ที่เป็นคำพูดปกติมาก ที่เขาทำงานก็เพื่อXเอนเตอร์เทนเมนท์จริง ๆ หาเงินมาให้เธอมากมาย แต่ทำไมเธอฟังแล้วถึงรู้สึกว่าดูคลุมเครืออยู่บ้างนะ

ราวกับสามีคนหนึ่ง พูดกับภรรยา “ผมไปหาเงินมาให้คุณใช้”

เอาโทรศัพท์วางลงบนโต๊ะ ในสมองของเธอยังคงวุ่นวายมาก

สำหรับธันวานั้น เธอไม่เคยคิดไปทางด้านนั้นมาก่อน ถึงแม้ว่าเขาจะหน้าตาหล่อเหลาและโดดเด่นมาก ถึงแม้ว่าคนที่เคยเห็นเขามาแล้ว ไม่มีใครที่ไม่อยากได้เขา แต่ว่าตัวเธอก็เป็นข้อยกเว้นข้อหนึ่ง