บทที่ 15 พี่สะใภ้โหดมาก

วินาทีนี้ ชัชนันท์ไม่มีท่าทีของนางฟ้าที่แสนอ่อนโยนอย่างเมื่อกี้แล้ว ทั่วทั้งร่างกาย มีแต่ความเย็นชาที่น่าตกใจ

"ล้อใครเล่นอยู่ล่ะ? !" ชัชนันท์จับขวดเบียร์ที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งในมือไว้แน่น ชี้ไปที่นักเลงพวกนั้นถามขึ้น

"พวกเธอจบเห่แล้ว! ลุย!" ในทันทีนักเลงพวกนั้นก็หยิบมีดออกมา แล้วพุ่งเข้าใส่

แต่ชัชนันท์กลับหันไปส่งสายตาให้นลินอย่างผ่อนคลาย แล้วเริ่มใช้วิชากังฟูที่เธอเคยเรียนที่ต่างประเทศในช่วงหลายปีนี้ เข้าไปสู้กับพวกเขา

นลินเองก็หยิบขวดเบียร์ขึ้นมา เข้าร่วมในสนามรบเช่นกัน

การเคลื่อนไหวของพวกเธอสองคน คล่องแคล่วปราดเปรียว ตัวอ่อนราวกับไม่มีกระดูก เพียงไม่ถึงครึ่งนาที นักเลงสองคนนั้นก็พ่ายแพ้ไป

คนที่โต๊ะแทนไท นอกจากเขาแล้วคนที่เหลือต่างตกตะลึงกันไปหมด......

กรรณออกแรงขยี้ๆตา อ้าปากค้างด้วยความตกใจ: "ไม่นึกว่าพี่สะใภ้กับเพื่อนของเธอจะใจกล้าขนาดนี้?"

คมสันพยายามกลืนน้ำอย่างเต็มที่ ตกใจจนตาค้าง: "โหดมาก! แต่ว่า! ฉันชอบ!!!"

แทนไทไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองบอดี้การ์ดชุดดำกลุ่มหนึ่งที่อยู่หลังโต๊ะด้วยสายตาเย็นชาแล้วโบกมือให้พวกเขา

ในทันทีคนชุดดำทั้งโต๊ะสิบกว่าคนนั้น ก็เข้ามาร่วมวงสู้ด้วย

ฉากนี้ ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน

เมื่อผู้จัดการผับเห็น จึงพารปภ.กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา เตรียมจะเข้ามาห้าม

แต่ทว่า ตอนที่เดินผ่านข้างกายกรรณ เขากลับดึงผู้จัดการเอาไว้ มองแทนไทที่แผ่รังสีอำมหิตอยู่ข้างๆ "ไม่ดูหน่อยล่ะ ว่าใครอยากก่อเรื่องอยู่ที่นี่......"

ในวินาทีที่ผู้จัดการเห็นแทนไท จึงตัวสั่นขึ้นมา โบกๆมือไปทางพวกรปภ.อย่างว่าง่าย แล้วถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

เพราะการเข้าร่วมของชายชุดดำกลุ่มนี้ เพียงไม่กี่วินาที นักเลงพวกนั้นก็นอนกองรวมกันอยู่ที่พื้น ร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

ชัชนันท์หอบหายใจมองพวกเขา พูดขึ้น "ขอบคุณพวกคุณนะคะ"

กลุ่มคนชุดดำแค่โค้งคำนับเธออย่างเป็นระเบียบ แต่กลับไม่ได้พูดอะไร

ในตอนนี้ กรรณจึงเดินเข้ามาด้วยท่าทีเอือมระอา เตะไปบนร่างของนักเลงคนหนึ่งที่อยู่บนพื้นอย่างแรง แล้วพูดกับกลุ่มคนชุดดำ "มีคนบอกว่า ให้บอดี้การ์ดอย่างพวกนายทุบรูน้ำแข็งที่คูเมือง แล้วโยนไอ้คนกลุ่มนี้เข้าไป"

"ใครคะ?" ชัชนันท์ถาม

"คุณเดาดูสิ......" กรรณยิ้มกริ่มพูดขึ้น แล้วหันไปมองตำแหน่งของแทนไท

ชัชนันท์จึงมองไปตามสายตาของเขา

แค่เห็นแทนไทกำลังเล่นไฟแช็กสีทองด้วยมือเดียวอยู่

ไฟแช็กที่จุดไฟเอาไว้ กำลังวนเวียนอยู่บนนิ้วมือที่เห็นข้อต่ออย่างชัดเจนของเขาตามอำเภอใจ

ในแต่ละครั้งเปลวไฟหลบหลีกผิวหนังของเขาได้พอดี การเคลื่อนไหวนั้นทั้งแมนทั้งเท่

เขากำลังมองเธอ แต่ด้วยแสงไฟที่สาดไปสาดมาเช่นนี้ ทำให้เธอมองไม่เห็นสีหน้าของเขาอย่างชัดเจน

ดังนั้น คนชุดดำกลุ่มนี้เป็นคนของเขางั้นเหรอ?

งั้นตำแหน่งของเขาคงสูงอยู่พอตัว นึกไม่ถึงว่าแค่ออกมาข้างนอกก็จะพาลูกน้องมาด้วยเยอะขนาดนี้

เป็นระดับพี่ใหญ่งั้นเหรอ? หรือเป็นลูกน้องคนโปรดของพี่ใหญ่ล่ะ?

"ยังไม่รีบจัดการอีก?" กรรณสั่งอย่างเย็นชา

"เดี๋ยวค่ะ......" ชัชนันท์ได้สติกลับมาทันที รีบห้ามเอาไว้

จากนั้นเธอจึงหยิบมือถือออกมา กดถ่ายวิดีโอ ส่องกล้องไปที่พวกนักเลงบนพื้น ถามขึ้น "ใครให้พวกแกมา? ชลิตาใช่ไหม?"

"ใช่......เธอนั่นแหละ......" นักเลงที่ไว้ผมทรงสกินเฮดคนหนึ่งตอบกลับด้วยเสียงสั่นๆ

ชัชนันท์ส่งเสียงไม่พอใจออกมา โทรไปแจ้งตำรวจทันที