บทที่ 150 เรื่องที่ทำมาตั้งนาน ถูกทำลายภายในวันเดียว

อาหารเต็มไปด้วยรสชาติและสีสันที่ดีเยี่ยม และเธอก็รู้สึกน้ำลายสอเมื่อมองดูมัน

“ฉันก็อยากกินเหมือนกัน แต่ตอนนี้ฉันกำลังเล่นเกมอยู่ ฉันจะกินทีหลัง” ชัชนันท์มองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ

ตอนนี้เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะกิน

แม้ว่าจะเป็นเพียงความบันเทิง แต่เธอก็ยังชอบทุกเกมและทำทำให้ดีที่สุด

แทนไทนั่งลงข้างเธออย่างเงียบ ๆ แล้ววางคอมพิวเตอร์ไว้บนขาอ่อนของเขาทันที “ผมจะช่วยเธอเล่นหนึ่งตา เธอกินข้าวก่อนเลย”

เมื่อเขาเห็น ID เหนือตัวละครในเกมของชัชนันท์ เขาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาดูตกตะลึง

เขาไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนที่เอาชนะเธอได้ตลอดเวลาที่อันดับหนึ่งของประเทศ คนที่กรรณพยายามเซ็นสัญญาด้วยเงินเท่าไหร่ก็ได้

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะปฏิเสธข้อเสนอการเป็นนักเล่นเกมมืออาชีพโดยมีรายได้สามสิบล้านต่อปีของกรรณ

ตัวเลขสามสิบล้านต่อปีนั้นไม่น่าสนใจสำหรับเธอ

“ปกติคุณเล่นเกมลีกออฟเลเจ็นดส์หรือเปล่า” ชัชนันท์ถาม

“อืม”

“ถือว่าเป็นปรมาจารย์ไหม?”

“...ถือว่าเป็นมั้ง” เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

นอกจากเธอแล้ว คนที่เก่งที่สุดในอันดับประเทศก็คือเขา ดังนั้นเขาจึงถือว่าเป็นปรมาจารย์

“งั้นก็ช่วยฉันเล่นด้วย ฉันจะกินข้าวก่อน แล้วคุณล่ะ คุณไม่กินเหรอ?” หลังจากที่เธอพูดจบ เธอหยิบชามข้าวหน้าทะเลที่เขาทำขึ้นมา แล้วกัดเข้าไป

รสชาติมีความสดใหม่และหอมมาก และความเค็มปานกลางที่ทำให้คนอยากอาหาร

“ตอนนี้ผมไม่หิว ผมจะกินตอนที่ผมหิว” เขากล่าว

“อืม……”

เมื่อเห็นว่าเธอใช้ Kai'Sa อยู่ เขาก็ตรงไปที่เลนล่าง พบว่าเพื่อนร่วมทีมถูกซุ่มโจมตี ใกล้กับหอคอยแรกของเลนล่างของคู่ต่อสู้ และยืนอยู่ข้างคู่ต่อสู้

ตัวTahm Kench ดูน่ารักมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็น ID ของอีกฝ่าย ใบหน้าของเขาก็มืดมนทันที

ห้า

นี่ไม่ใช่ ID ของเขาไม่ใช่เหรอ? !

ในเวลานี้ ห้าพูดกับทีมว่า “Seven โปรเพลเยอร์เฮ้ เธอคิดว่าตัวที่ผมเลือกดีไหม? ต่อไปถ้าผมได้เล่นกับเธอ ผมจะเลือกเป็นตัวช่วย และเป็นผู้ติดตามของเธอ”

“...”

คนที่พูดแบบนี้ได้ เป็นใครไปไม่ได้นอกจากแม่ของเขาแน่นอน

และคนที่ใช้ ID ของเขาได้นอกจากแม่ก็ไม่มีใครแล้ว

แต่เธอรู้รหัสผ่านเกมของเขาได้อย่างไร?

ในช่วงนี้ เขางานยุ่งและแทบจะไม่ได้เล่นเกม ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่ามีคนกำลังใช้บัญชีของเขาอยู่

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่ของเขาทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจต่อหน้าชัชนันท์กี่ครั้งแล้ว และกี่ครั้งที่เธอทำตัวเลียแข้งเลียขา

จากสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับบุคคลนี้ เธอน่าจะเลียแข้งเลียขาชัชนันท์อย่างน้อยร้อยครั้ง และเธอต้องแสดงท่าทางน่ารักต่อหน้าเธอไม่น้อยกว่าร้อยครั้ง

เพราะครั้งก่อนเขาเห็นเธอเลียแข้งเลียขาชัชนันท์ด้วยตาของเขาเอง เขาไม่ได้พูดเกินจริงเกินไป

เมื่อเทียบกับครั้งก่อน มันเกินจริงกว่าครั้งก่อนอีก ดูเหมือนว่า เธอเลียแข้งเลียขาเขาไปเรื่อยๆ จนทักษะในการประจบของเขาก็พัฒนาขึ้น...!

เขาขมวดคิ้วแน่นและตอบกลับไปว่า “...” แล้วเริ่มสู้ผู้ช่วยและ AD ที่ลงมาจากฝั่งตรงข้าม

ห้า: “จุดไข่ปลาหมายถึงชื่นชมฉันใช่ไหม ขอบคุณโปรเพลเยอร์ที่ชื่นชมฉัน ขอส่งจูบให้โปรเพลเยอร์”

ยังมีการส่งจูบด้วย? เขาไม่รู้จริงๆ ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี และใบหน้าเขาก็ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลานี้ ฝ่ายตรงข้ามเริ่มโจมตีพวกเขาอย่างรุนแรง ดังนั้นเขาจึงมุ่งความสนใจไปที่ปฏิบัติการทั้งหมดอย่างรวดเร็ว