บทที่ 155 ชุดใหม่ที่ออกแบบร่วมกันระหว่างวิเวียนและชาแนล

มาวินนอนอยู่ในห้องจนถึงห้าโมงเย็น เขาถึงเริ่มมีแรงฟื้นขึ้นมา

ขณะที่กำลังจะลุกจากเตียง โทรศัพท์ก็สั่น

เมื่อเห็นว่าเป็นเมธีโทรเข้ามา เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความยากลำบากทันที แล้วรับสาย

“มาวิน นายทำอะไรอยู่? นานขนาดนี้ทำไมไม่กลับบ้าน? พ่อแม่บ่นแล้ว” น้ำเสียงของเมธียังคงอ่อนโยนเช่นเคย

มาวินพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำตัวปกติและเป็นธรรมชาติ เขาใช้พลังงานทั้งหมดของเขาและพูดว่า "ผมออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนข้างนอก อีกสองวันก็กลับ"

“ใกล้จะคริสต์มาสแล้วที่บ้านยังมีเรื่องให้จัดการอีกเยอะ นายรีบกลับมาเถอะ” เมธีเร่งเร้าเขา

“รู้แล้ว”

“เอาเถอะ…ฉันจะรอนาย เออใช่มาวิน คนที่ทำให้นายกลายเป็นแบบนี้…สืบเจอแล้วนะ”

ตัวของมาวินสั่นทันทีราวกับสติของเขากลับเข้าร่าง "ใคร?"

“ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่มีหลายคน เป็นคู่แข่งอุตสาหกรรมอาหารของครอบครัวเราหมดเลย” เมธีพูด

แววตาของมาวินเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ "ไม่มีชัชนันท์เหรอ?"

“นี่ไม่มีจริงๆ…ฉันตรวจสอบฝั่งชัชนันท์อย่างรอบคอบหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้อง” เมธีพูดขึ้นอีกครั้ง

มาวินถอนหายใจยาวๆและวางสาย

ความรู้สึกผิดในใจแทบจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

ที่แท้ไม่ใช่ชัชนันท์ เป็นเขาเองที่คิดมากไป

………………

วันคริสต์มาส ในช่วงเช้าชัชนันท์ได้รับโทรศัพท์จากวันชัย เขาขอให้เธอกลับไปทานอาหารเย็นที่บ้าน

หลังจากที่เธอตอบตกลง เธอก็ขับรถออกไปซื้อของ

หลังจากที่ยุ่งมานาน วันหยุดที่หาได้ยาก เธอตั้งใจจะพักผ่อนสักหน่อย

เธอไม่ได้แต่งตัวจัดเต็ม เพียงแค่ทาผลิตภัณฑ์ดูแลผิวขั้นพื้นฐานอย่างง่ายๆบนใบหน้าของเท่านั้น และสวมชุดแบรนด์อินเทรนด์ราคาถูกที่เธอซื้อจากอินเทอร์เน็ตมา

ท่อนบนเป็นเสื้อสเวตเตอร์สีดำ ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนส์สกินนี่สีดำ และรองเท้าเธอสวมคอนเวิร์สสีดำ ดูเหมือนนักเรียนมาก

เธอตรงไปที่โกลเด้นสแควร์

เข้าประตูมาก็ตรงไปที่เคาน์เตอร์ชาแนล วางแผนเลือกเสื้อผ้าแบบใหม่สำหรับฤดูใบไม้ผลิในปีหน้า

ทันทีที่เธอเดินไปที่ประตูของเคาน์เตอร์ เธอก็ถูกชุดของหุ่นที่ประตูดึงดูด

เดรสผ้าชีฟองสีขาวยาวปานกลาง ด้านนอกสวมเสื้อคาร์ดิแกนถักสีน้ำเงิน โดยมีเข็มขัดสีเงินคาดอยู่ที่เอวของเสื้อคาร์ดิแกนซึ่งพอดีกับรอบเอว

เธอมองไปที่พนักงานข้างๆ "ถอดออกมาให้ฉันลองสวมดูหน่อยสิ"

"ฉันซื้อชุดนี้ เอาใส่ถุงให้ฉันเลย" ในตอนนั้นเอง สาวสวยในชุดขนมิงค์เดินเข้ามาและมองตรงไปยังพนักงาน

ชัชนันท์จำได้ว่าคนนี้เป็นนักแสดงจากXเอนเตอร์เทนเมนท์ที่เพิ่งเดบิวต์ไปได้หนึ่งปี กชนารีปัจจุบันอยู่ในระดับที่สามของประเทศ

เธอจำกชนารีได้ แต่กชนารีกลับจำเธอไม่ได้

ถึงแม้ว่าแต่ก่อนเธอจะไปบริษัทบ่อยๆ ตอนที่เธอไม่ค่อยยุ่งแต่เธอจะไปแบบไม่ให้เป็นจุดสนใจทุกครั้งที่ไปและเธอก็ไม่เจอศิลปินเลย

ปกติแล้วตอนที่เธออยู่ที่บริษัทเธอก็มักจะอยู่แต่ในห้องทำงานของตัวเอง ถึงแม้ว่าเธอจะเข้าร่วมการประชุม เธอก็จะเข้าร่วมการประชุมสำหรับผู้บริหารขนาดใหญ่เท่านั้น เธอจะไม่ไปประชุมเรื่องส่วนบุคคลที่เกี่ยวข้องกับศิลปินแต่ละคน เพราะทั้งหมดจัดการโดยนลินแล้ว

ในตอนแรกการก่อตั้งบริษัท เหล่าผู้บริหารของบริษัทรู้ว่าเธอเป็นคนที่ไม่ชอบคุยโวโอ้อวดเป็นพิเศษ ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าพูดอะไรเกี่ยวกับเธอในบริษัท และความเคยชินนี้ยังคงมีจนถึงทุกวันนี้