บทที่ 20 บรรยากาศของตระกูลวงศ์ดีประสิทธิ์เปลี่ยนไป

เกริกพยักหน้าอย่างเคารพ "คุณชายห้า จะสั่งอะไรครับ?"

"การค้นหาอันดับที่สามในตอนนี้ของทวิตเตอร์ดันให้ถึงอันดับหนึ่งเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์" หลังจากพูดจบแทนไทก็เดินขึ้นไปชั้นบน

เกริกแตะหัวของเขาอย่างมึนงง สงสัยว่าทำไมคุณชายห้าของพวกเขาถึงให้ความสนใจกับเทรนด์การค้นหา?

เขาไม่เคยดูสิ่งพวกนี้เลย

อีกอย่าง แล้วใครกันที่โชคร้ายที่ไปยั่วคนโหดร้ายแบบนี้?

เขาหาเทรนด์การค้นหาในทวิตเตอร์ทันที เป็นชลิตา เกริกก็เข้าใจมันในทันที

ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะไปยั่วยุชัชนันท์

อยู่ดีๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างได้ เกริกเดินตามชายคนนั้นทันทีและพูดว่า "ใช่แล้ว คุณชายห้า...คุณกชนิภ...กลับมาแล้วครับ"

ก่อนที่เกริกจะพูดจบ หญิงวัยกลางคนที่สง่างามที่สวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมสีขาว พร้อมกับผ้าคลุมไหล่ขนสุนัขจิ้งจอกที่มีสีเดียวกัน และผมหยิกยาวประบ่าก็เดินลงมาชั้นล่างอย่างดุดัน

แทนไทดูตกตะลึง "แม่...กลับมาได้ยังไงครับ"

"แกได้ดูข่าวบันเทิงล่าสุดหรือยัง?" กชนิภขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ

"ผมไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้"

"งั้นภรรยาของแกถูกคนอื่นรังแก รู้หรือยัง" กชนิภถามอย่างประชดประชัน

"รู้ครับ"

"แล้วทำไมแกไม่รีบไปจัดการพวกขยะแขยงพวกนั้นสักที? แกจะเก็บมันไว้ทำไม? ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นภรรยาของแก" กชนิภกล่าวอีกครั้ง

"ดังนั้น แม่เลยจงใจทิ้งพ่อ และกลับจากต่างประเทศ ก็เพื่อบอกผมเรื่องนี้?" แทนไทมีความสงสัยในดวงตาของเขา

"ไม่อย่างนั้น จะเป็นเพราะว่าฉันคิดถึงแกเหรอ?" กชนิภมองบนใส่เขา

แทนไทสูดอากาศเย็นอย่างทำอะไรไม่ได้ "เรื่องของผม ผมรู้ดี"

"รู้กับผีนะสิ แกมีภรรยาที่ดีขนาดนี้ แต่วันๆ แกก็ไม่สนใจเธอ ฉันว่านะ ทุกวันนี้แกคงยังไม่เคยเจอสาวๆคนนั้นใช่ไหม?" เมื่อกชนิภพูดถึงหัวข้อนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะดูถูกแทนไทในใจ

"แกรู้ไหมว่าช่วงนี้ฉันคิดอะไรอยู่?" กชนิภพูดอีกครั้ง

"เรื่องอะไรครับ?" เมื่อคำพูดนั้นจบลง แทนไทเลิกคิ้วขึ้นและมองดูเธออย่างไร้ความรู้สึก

"แกมีไม่ชอบผู้หญิงใช่ไหม? มีความสัมพันธ์กับเกริก? นั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมแกถึงทิ้งภรรยาที่แท้จริงของแก พวกแกสองคนออกไปข้างนอกด้วยกันทุกวัน มันน่าสงสัยมาก"

แทนไทตกใจกับความคิดของแม่ เขาพูดไม่ออก และมุมริมฝีปากที่เย็นชาของเขาก็กระตุก

ใบหน้าของเกริกที่อยู่ข้างหลังเขาเปลี่ยนไปทันที

เกริก: ???????

"ก่อนที่แกจะจดทะเบียนสมรส แม่ให้แกดูรูปถ่ายของเธอ แกไม่ดูก็ช่างเถอะยังโยนมันลงถังขยะทันที จากนั้นก็ข่มขู่ฉันอีก ถ้าให้แกดูอะไรพวกนี้อีก แกจะจะหย่ากับเธอ"

"จากนั้นฉันก็บอกแกว่า หลังจากที่ภรรยาของแกได้รับการรักษาจากคุณปู่ของแก เธอก็สวยมาก...แต่แกก็ยังคงเพิกเฉยต่อฉัน และยังบล็อกฉันในไลน์อีกด้วย"

"อีกอย่างแค่แกไม่ยุ่งผู้หญิงคนนั้น แต่แกก็ยังห้ามไม่ให้ฉันกับพ่อแกยุ่งกับเธออีก"

"ดูจากทั้งหมดนี้แล้ว เป็นไปได้มากว่าแกจะไม่ชอบผู้หญิงจริงๆ แกพูดมาเลยว่าใช่หรือเปล่า?" กชนิภถามอย่างจริงจังแล้วเหลือบมองที่เกริก

"ถ้าผมบอกใช่ แม่จะทำยังไงครับ?" ดวงตาของแทนไทเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

"แน่นอนว่าแม่จะขอให้แกมีความสุข และหวังว่าแกจะปล่อยนางฟ้าตัวน้อยคนนั้นโดยเร็วที่สุด การเป็นภรรยาของเกย์นั้นมันน่าสังเวช แม้ว่าครอบครัวของเราต้องการเธอมาก แต่ได้โปรด ปล่อยเธอเถอะ"

"ถ้าไม่ใช่ แม่หวังว่าแกจะพยายามทำความรู้จักกับเธอ แม่ชอบเธอมากๆ ใบหน้านั้นแม่มองยังไงก็ไม่เบื่อ" กชนิภกล่าวอีกครั้ง

"ผมไม่คิดเลยว่า แม่จะเปิดกว้างขนาดนี้" แทนไทล้อเล่น

"ดังนั้น แกเป็นแบบไหน?" ดวงตาของกชนิภเต็มไปด้วยการสำรวจและความวิตกกังวล

"คราวนี้แม่เดาผิด" แทนไทกล่าว

"หมายความว่ายังไง?"

"ผมเจอเธอแล้ว แต่เธอไม่รู้ว่าผมเป็นใคร"

"หือ? หมายความว่ายังไง?"

"ไม่ได้หมายความว่ายังไง...สรุปก็คือแม่อย่าเข้ามายุ่ง แล้วก็ไม่ต้องพูดมากด้วย" ในขณะที่พูด แทนไทเดินขึ้นไปชั้นบนด้วย

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของกชนิภก็เปล่งประกายขึ้นทันที เธอเดินตามแทนไทไปทันทีและถามว่า "แกหมายความว่ายังไง"