บทที่ 285 ชัชนันท์เป็นโรคประสาทหลอนใช่ไหม?

พอได้ยินคำพูดพวกนี้ภายในใจของมาวินก็ตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย

ถ้าสามีของชัชนันท์หน้าตาอัปลักษณ์จนพาไปเจอหน้าใครไม่ได้จริงๆล่ะก็ แสดงว่าความหวังของเขาก็เพิ่มขึ้นมาแล้วน่ะสิ

เธอไม่เอาสามีออกมาให้คนเห็น แต่กลับเอาผู้ชายหน้าตาหล่อคนหนึ่งมาช่วยประคองสถานการณ์เอาไว้ สวมบทเป็นสามีภรรยาที่รักกัน นั่นหมายความว่าอะไร?

หมายความว่าชัชนันท์ไม่ได้ให้ค่ากับอีกฝ่ายเลย

ชัชนันท์สายตาเยือกเย็นทันที หันมองไปยังดวงพร“ฉันบอกว่าไม่ใช่”

ทั้งห้องโถง สายตาของทุกคนต่างหันมองจับจ้องไปที่ตัวของชัชนันท์

ไม่รู้ว่าใคร ปิดเพลงลงไปแล้ว

ทุกหนทุกแห่งล้วนแต่สามารถได้ยินพวกเขาพูดคุยกัน

ดวงพรยิ้มออกมาทันที “ไม่ใช่งั้นเหรอ? ถ้าไม่ใช่ล่ะก็ เธอจะอธิบายยังไง? หรือว่าคุณเฮนรี่พูดโกหกอย่างนั้นเหรอ?”

รอยยิ้มหยุดลง ดวงพรหันไปพูดกับHenry“คุณคงจะไม่ได้พูดโกหกหรอกใช่ไหมคะ? คุณเฮนรี่”

Henryมองแทนไทอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะส่ายหัว“จริงสิ ไม่ได้โกหก……เด็กคนนั้น ผมเคยเจอแล้ว ไม่ได้รูปร่างหน้าตาแบบนี้”

“แถมเด็กคนนั้นก็ไม่ได้ภูมิฐานขนาดนี้ด้วยเหมือนกัน เขาเป็นคนที่ชอบใช้ความรุนแรงในครอบครัวด้วย ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับภรรยาของตัวเองขนาดนั้น” Henryพูดขึ้นมาต่อ

พอได้ฟังคำพูดนี้ ก็ ก็เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วทันที

สีหน้าของวันชัยมืดมนลงอีกครั้ง ความโกรธเกรี้ยวกราดภายในใจก็เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

หน้าตาอัปลักษณ์ไม่พอ ยังใช้ความรุนแรงในครอบครัวกับลูกสาวของตัวเองด้วยงั้นเหรอ? ไอ้เลวระยำนั่น กล้าดียังไง?

“คุณพระเจ้า……ชัชนันท์น่าอนาถเกินไปไหม? แต่งงานกับไอ้คนที่พาออกมาเจอหน้าใครไม่ได้ไม่พอ ไอ้หมอนี่ยังจะใช้ความรุนแรงกับเธอบ่อยๆอีกด้วยเหรอ?”

“แล้วทำไมเธอถึงไม่หย่าล่ะ ต้องการอะไรกันแน่?”

“ที่เห็นชัชนันท์ดูสดใสเปล่งปลั่ง จริงๆแล้วก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย ชีวิตของเธอนั้นมืดมนยิ่งกว่าผู้คนส่วนใหญ่เสียอีก”

“ทำไมเธอต้องแต่งงานกับไอ้คนอัปลักษณ์แบบนั้นด้วยนะ? เธอคิดยังไงกันแน่?”

แทนไทไม่ได้พูดอะไรเลยสักนิด แค่มองดวงพรเสแสร้งแกล้งทำอยู่เงียบๆ แววตาเย็นชาถึงที่สุด

พอได้ฟังเสียงซุบซิบพูดคุยของผู้คน ดวงพรก็ยกมุมปาก พูดขึ้นมาต่อ“นันท์……คุณเฮนรี่ยังเคยบอกกับฉันว่า ในตอนแรกเพื่อที่จะให้หมอเทวดารักษาเธอ กลับมาสวยงามเป็นปกติตามเดิม ก็เลยตอบตกลงที่จะแต่งงานกับสามีคนปัจจุบันนี้ของเธอ เห้อ เด็กแบบเธอ เพื่อความสวยงามแล้ว ถึงกับเอาชีวิตของตัวเองเข้าไปเสี่ยง เธอรู้สึกว่ามันคุ้มเหรอ?”

พอถูกดวงพรปลุกระดมให้คล้อยตามแบบนี้ เสียงซุบซิบพูดคุยของคนในห้องโถงก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นแล้ว ในสายตาที่มองชัชนันท์ก็เต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน……

“เพื่อที่จะให้ตัวเองดูดีขึ้น ก็เลยเอาตัวเองไปแต่งงานกับคนแบบนั้นเหรอ? แถมยังทนต่อการถูกใช้กำลังทำร้ายทารุณอีก”

“ชัชนันท์ไม่มีสมองจริงๆ ถึงหน้าตาจะดีขึ้นมาแล้วแต่มีชีวิตไม่ดี มันจะมีประโยชน์อะไร?”

“เธอนี่ทำอะไรตามอำเภอใจไปแล้วจริงๆ คุณวันชัยก็โชคร้ายสุดๆ ที่มีลูกสาวแบบนี้”

ชัชนันท์ฟังอยู่เงียบๆ สายตาชำเลืองมองผู้คนรอบๆอย่างนิ่งเฉย จากนั้นก็หยิบแก้วชาขึ้นมาหนึ่งแก้ว ถูฝาแก้วอย่างสง่างามอยู่สองสามที จากนั้นก็จิบไปหนึ่งคำ

ส่วนวันชัย ความโกรธที่อยู่ภายในใจแทบจะอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่แล้ว

เขากลับพยายามฝืนกลั้นรักษาท่าทีที่พึงมีของตัวเองเอาไว้ ลุกขึ้นมองดวงพรพร้อมกับพูดตำหนิขึ้นมา“หุบปากเดี๋ยวนี้！พอสักที ลูกสาวของผมคนนี้จะเป็นยังไง ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณ”

คำพูดนี้ ทำให้ชัชนันท์รู้สึกซาบซึ้งใจ พ่อโกรธขนาดนี้แล้ว แต่กลับยังช่วยพูดให้กับเธออยู่

นี่ก็คือความรักของพ่อสินะ

ดวงพรยิ้มอย่างอึดอัดออกมาทันที ก่อนจะพูดขึ้น “นี่ฉันกำลังสั่งสอนลูกสาวของคุณให้กับคุณอยู่ไม่ใช่หรือไง? พวกเราเป็นความสัมพันธ์แบบคนในครอบครัว จะดีจะเลวยังไงฉันก็อาวุโสกว่าชัชนันท์ไม่ใช่เหรอ”