บทที่ 287 ใครทำให้ภรรยาผมไม่สบายใจ ผมจะทำให้มันไม่สบายใจไปทั้งชีวิต

ตอนนี้ดวงพรเสียใจแทบจะตายแล้ว

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เธอคงไม่อยู่หาเรื่องที่นี่หรอก！

“ถ้าลูกทำแบบนี้ วงศ์ดีประสิทธิ์กรุ๊ปของพวกเราก็จบเห่น่ะสิ......น้าคงไม่สบายใจไปทั้งชีวิตแน่” ดวงพรยังคงพูดต่อ ร้อนใจจนน้ำตาไหลลงมา

แทนไทจูงมือของชัชนันท์แล้วนั่งลงอย่างช้าๆ ยื่นแขนยาวออกไปโอบเธอไว้ในอ้อมกอด ฝ่ามือลูบไปที่ศีรษะของเธอเบาๆ “ใครทำให้ภรรยาผมไม่สบายใจ ผมจะทำให้มันไม่สบายใจไปทั้งชีวิต”

เมธี มาวิน ชลิตา หทัยพวกเขาไม่กี่คนนี้ต่างก็ตกอกตกใจ

ต้องรู้ว่า การตัดสินใจของแทนไทนี้ อาจจะส่งผลให้ตระกูลวงศ์ดีประสิทธิ์ล้มละลายก็เป็นได้

ต่อให้ไม่ล้มละลาย บริษัทสาขาย่อยของวงศ์ดีประสิทธิ์กรุ๊ป ก็ลงปิดตัวลงเป็นจำนวนมากอยู่ดี......

ขอบเขตของกรุ๊ป จะเล็กลงอย่างฉับพลัน

เมธีรีบเข็นรถเข็นมาขอร้องอ้อนวอนตรงหน้าแทนไท “ขอโทษอย่างมากจริงๆครับ ผมต้องขอโทษแทนแม่ของผมด้วย หวังว่าคุณจะยกเลิกการตัดสินใจเมื่อครู่”

“ทุกคนต่างก็ต้องจ่ายของแลกเปลี่ยนให้กับพฤติกรรมของตัวเอง” แทนไทตอบอย่างเย็นชา ใบหน้าเรียบเฉย

ในเวลานี้ เขาโกรธทุกคนในที่นี้

ทุกคนต่างก็กลัวสุดขีด

โดยเฉพาะพวกคนที่เคยด่าพวกเขาทั้งสอง ตอนนี้ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่

พวกเขาแทบอยากจะหารูมุดเข้าไป

ชัชนันท์ถูกเขาปกป้อง หญิงสาวในใจเอ่อล้น เธอรู้ดี ที่วันนี้เขาทำแบบนี้ นอกจากช่วยออกหน้าแทนเธอแล้ว ก็เพื่อช่วยเพิ่มอำนาจของเธอในสังคมนี้อีกด้วย

“คุณเฮนรี่ ทำไมผมถึงไม่รู้ว่าคุณปู่ผมมีเพื่อนแบบนี้อยู่ด้วย?” แทนไทใช้สายมองเฮนรี่อย่างเชื่องช้าแล้วถาม

เฮนรี่รีบเช็ดเหงื่อแล้วพูด “ผมก็ไม่เคยได้ยินหมอเทวดาพูด ว่าเขามีหลานแบบคุณเหมือนกันครับ ยิ่งไม่เคยได้ยินเขาพูดเข้าไปใหญ่ ว่าตระกูลพัฒนาวรวงศ์ยิ่งใหญ่ขนาดนี้”

เขาไม่รู้จริงๆนี่นา！

แขกที่มามุงดูต่างก็ทยอยมองบนให้กับเฮนรี่

“ฉันว่านายตั้งใจร่วมมือกับดวงพรเพื่อใส่ร้ายคนเขามากกว่ามั้ง? คิดไม่ถึงว่าองค์กรการกุศลจะมีคนจิตใจสกปรกแบบนี้อยู่ด้วย?”

“น่ารังเกียจจริงๆ ดวงพรเก็บหน้าหน่อยดีไหมเนี่ย? เพื่อให้ทุกคนเชื่อคำโกหกของตัวเอง ถึงกับลากเฮนรี่เข้ามาสร้างเรื่องโกหก”

“วงศ์ดีประสิทธิ์กรุ๊ปมีภรรยาผู้บริหารแบบนี้ก็ล้มละลายได้นะ”

ทุกคนต่างก็พูดซุบซิบกัน ต่างก็เอาใจแทนไทและชัชนันท์กันสุดชีวิต

เฮนรี่ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้ารีบร้อน มองแทนไทแล้วพูด “ผมเปล่าจริงๆนะ ที่ผมพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมด”

แทนไทเหลือบตามองเขาอย่างเย็นชา “เรื่องของพวกเรา รอก่อนค่อยว่ากัน”

วันนี้พ่อตาของตนเองเป็นเจ้าภาพ เขาคงจะไม่แย่งซีน ถึงเวลาที่ต้องทำให้งานเลี้ยงการกุศลนี้ กลับไปเป็นปกติแล้ว

พอพูดจบ เขาก็หันไปมองทางเวทีที่ว่างเปล่า หลังจากนั้นก็จับมือชัชนันท์แล้วยืนขึ้น ยกแก้ว มองไปยังทุกคน “ต้องขอโทษด้วยนะครับ ที่ก่อเรื่องจนเอิกเกริกในสถานที่แบบนี้ ผมกับนันท์จะขอดื่มให้ทุกคนหนึ่งแก้ว เพื่อเป็นการขอโทษ”

ทุกคนต่างก็ทยอยลุกขึ้น ยกแก้วขึ้นพร้อมกับแทนไทและชัชนันท์

หลังจากนั้นก็ดื่มเครื่องดื่มในแก้วหมดเกลี้ยง

เมธี ดวงพรที่ยืนอยู่ข้างแทนไท ถูกแทนไทมองข้ามโดยสิ้นเชิง

แม้แต่หางตาแทนไทก็ยังไม่มอง

ดวงพรรีบดันเมธีให้เดินมาตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ เดินไปด้วย พูดข้างหูเขาไปด้วย “เมธี ลูกอย่าพึ่งรีบร้อน รองานเลี้ยงจบ แม่ค่อยไปขอร้องอีกรอบ......ตอนนี้พวกเขายังโมโหอยู่ พูดอะไรไปก็คงไม่มีประโยชน์”

เมธีขมวดคิ้วมองดวงพร “แม่ สรุปทำไมแม่ต้องทำแบบนี้?”

ดวงพรรีบเช็ดเหงื่อด้วยความรวดเร็ว ใบหน้าขอโทษขอโพย “ขอโทษนะ แม่ไม่คิดว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้จริงๆ”

เมธีไม่ได้พูดอะไร ขมวดคิ้วหนักขึ้น

หลังจากที่ยกแก้วแล้ว แทนไทก็วางแก้วลงอย่างเชื่องช้า แล้วพูด “ต่อไป ควรจะทำอะไรต่อก็ทำเลยครับ รายการดำเนินการต่อได้เลย”