บทที่ 291เฮนรี่รายงานทุกอย่าง

ชัชนันท์ชอบอาหารของวันนี้มาก ถูกปากเธอกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย โดยเฉพาะซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวาน สุดยอดมากจริงๆ

แทนไทเห็นว่าเธอชอบกิน ก็เลยป้อนเข้าปากเธอชิ้นแล้วชิ้นเล่า

ทุกคนเห็นฉากนี้ ในใจก็อดอิจฉาไม่ได้

ใบหน้าของวันชัยเต็มไปด้วยความพอใจ มองไปยังพวกเขา “ไอ้หยา หนุ่มสาวนี่มันดีจริงๆ......”

ตอนที่เขายังหนุ่มนั้น ก็ทำแบบนี้กับแม่ของชัชนันท์เช่นกัน

ชัชนันท์ยิ้มแล้วพูด “พ่อคะ ทำไมพ่อไม่กินแล้วล่ะคะ?”

วันชัยพูด “พ่อเห็นลูกสองคนเป็นแบบนี้ ไม่ต้องกินข้าวก็อิ่มแล้ว นี่มันความรักหวานชื่นอะไรกัน?”

“พ่อ พ่อรีบกินข้าวของพ่อไปเถอะค่ะ” ชัชนันท์พูดอย่างเขินอาย

“อืม พ่อแทน พ่อแทนก็รีบกินเถอะ ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีมือสักหน่อย” วันชัยพูด

แทนไทไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่กระตุกยิ้มมุมปาก อยากป้อนก็เลยป้อนต่อ

“เห้อ ความรักที่หวานฉ่ำ เมื่อไหร่จะเป็นของฉันบ้างนะ?”

“อย่าถามเลย พวกเราไม่เหมาะหรอก”

“ฉันอยากเป็นชัชนันท์…...”

บรรดาหญิงสาวในโถงงานเลี้ยงเริ่มเปิดเผยความคิดที่อยู่ในใจของพวกเธอ

คำพูดพวกนี้ วันนี้ชัชนันท์ได้ยินจนหูเธอชาแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากมายนัก

กลับกลายเป็นวันชัย ยิ่งได้ยินก็ยิ่งภูมิใจ

..................

หลังจากที่งานเลี้ยงเลิกรา วันชัยและหทัยก็เดินนำแขกเหรื่อออกไป

ในโถงงานเลี้ยง สุดท้ายเหลือเพียงแค่ชัชนันท์ แทนไท แล้วก็เฮนรี่

แล้วก็มีกลุ่มบริกรที่คอยจัดการเก็บกวาด

แทนไทมองเฮนรี่ด้วยสายเรียบเฉย หลังจากนั้นก็เลื่อนสายไปที่บริกรกลุ่มนั้น “รบกวนพวกคุณออกไปสักครู่ ได้ไหมครับ?”

น้ำเสียงของเขาพูดอย่างมีมารยาท

พวกบริกรได้ยินก็รีบทำตามคำสั่ง หลังจากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกัน แล้วปิดประตู

ในโถงงานเลี้ยงที่กว้างใหญ่ เงียบขึ้นทันตา

แทนไทไม่ได้เสียเวลาพูดอะไรกับเฮนรี่ เขาโทรวิดีโอคอลผ่านไลน์ไปหาคุณปู่ทันที

ไม่นาน ฝั่งพรศักดิ์ก็รับสาย

ใบหน้าของเขา โผล่เข้ามาในกล้อง

พอเห็นสีหน้าของเขา มุมปากของชัชนันท์ก็กระตุกยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

ในกล้อง พรศักดิ์มองเห็นใบหน้าของพวกเขาทั้งสอง ไม่นานก็เผยรอยยิ้มที่เมตตาและอ่อนโยนออกมา “พ่อแทน นันท์ สบายดีนะ......”

“สวัสดีครับคุณปู่ คุณปู่ ผมมีเรื่องจะถามครับ” ขณะที่แทนไทพูด ก็กดเปลี่ยนสลับกล้อง

ไม่นาน ใบหน้าของเฮนรี่ก็โผล่เข้าไปในกล้อง

“นี่เป็นเพื่อนของคุณปู่เหรอครับ?” แทนไทถาม

“ใช่......เพื่อนปู่เอง เฮนรี่......เฮนรี่ ทำไมนายอยู่ที่นี่?”