บทที่ 40 เชื่อฉันนะ ฉันทำได้

"เอาล่ะรีบไปได้แล้ว" พูดจบ เขาก็ก้าวยาวๆฝ่าพายุหิมะไปบนถนน

แสงไฟสาดส่องร่างกายเขาจนเกิดเงาสูงยาวชะลูด

ชั่วขณะนั้นชัชนันท์พลันรู้สึกอุ่นขึ้นมาในใจ

เธอถอดเสื้อโค้ตออก แล้วรีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยัดเสื้อใส่ในอ้อมกอดของเขา "คุณใส่ไว้เถอะ ฉันไม่หนาวแล้ว งั้นฉันไปส่งคุณไหม อย่าไปรบกวนเพื่อนคุณเลย"

"เดี๋ยวเพื่อนผมก็มาแล้ว"เขาพูดพร้อมกับเตรียมจะถอดเสื้อกลับคืนไปให้เธอ

ชัชนันท์รีบหลบอย่างว่องไว จากนั้นก็วิ่งกลับไปที่มาเซราติคันสีแดงเพลิงของเธอ ไม่เหลือโอกาสให้เขาเลยสักนิด

เมื่อมองตามแผ่นหลังผอมบาง มุมปากของชายหนุ่มก็ยกโค้งเป็นมุมโค้งเล็กๆ

เมื่อชัชนันท์ขึ้นมาบนรถ ก็ขับรถออกไปท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน

เธอขับออกไปได้ไม่นาน โรลซ์รอยซ์คันสีดำก็ขับมาจอดตรงหน้าแทนไทอย่างแน่นิ่ง

ต่อมา เกริกก็เดินนำคนในชุดดำกลุ่มหนึ่งลงมาจากรถ มาหยุดยืนอย่างนอบน้อมอยู่ตรงหน้าเขา พร้อมกับคำนับทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง

จากนั้นเกริกก็เปิดประตูรถให้เขาขึ้นไปนั่ง

เขามองเกริกอย่างเรียบนิ่ง แล้วขึ้นไปนั่งด้วยท่วงท่าสง่า เอนหลังพิงเบาะหนังนุ่มๆ พร้อมยกขาขึ้นไขว่ห้าง แล้วเปิดหนังสือความรู้พื้นฐานแพทย์แผนจีนอ่าน

ไม่นานเกริกก็ตามขึ้นมาบนรถ

เมื่อเห็นหนังสือในมือของเขา ดวงตาของเกริกก็มีแต่ความงงงวย "คุณชายห้า ทำไมจู่ๆสนใจหนังสืออะไรแบบนี้ล่ะครับ?"

"มีคนบอกให้ฉันอ่าน"เขายังคงมีสีหน้าเรียบนิ่ง

"คุณผู้หญิงเหรอครับ?"แววตาของเกริกมีเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

"อืม"

"แต่ว่า อันนี้......"

"หุบปาก"

"......"

เกริกไม่กล้าพูดอะไรอีก สตาร์ทรถแล้วขับออกไปเงียบๆ แต่ก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า: คุณชายห้าเชื่อฟังอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ใครบอกให้อ่านอะไรก็อ่านตามง่ายๆอย่างนี้เลยเหรอ

......

ตอนที่ชัชนันท์กลับมาถึงบ้าน มือถือก็สั่นขึ้นมา

เธอขับรถมาจอดที่หน้าประตู แล้วเหลือบมองหน้าจอ

"อึ้ง!วงในรู้แฉพาราวิหคตึกของรัตนากรกุลกรุ๊ปมีปัญหาด้านคุณภาพ!แอบตัดลดวัสดุระหว่างการก่อสร้าง!"

พาดหัวข่าวนี้ ทำเอารูม่านตาของชัชนันท์ค้างเติ่ง

แต่ไหนแต่ไรตึกของรัตนากรกุลกรุ๊ปไม่เคยเกิดปัญหาแบบนี้ หน้างานก่อสร้างมีช่างผู้เชี่ยวชาญมาคอยคุมงานตลอด

พาราวิหคที่ตอนนี้กำลังก่อสร้าง ก่อนหน้านี้พ่อของเธอก็เคยพาคนไปดูหน้างานอยู่หลายครั้ง ก็แทบจะไม่มีปัญหาอะไรเลย

เธอมั่นใจในคุณภาพตึกอาคารของตัวเอง การที่มีคนปล่อยข่าวออกมาอย่างนี้ เธอคิดว่ามีความเป็นไปได้สองอย่าง

อย่างแรก คู่แข่งของตระกูลรัตนากรกุลจงใจที่จะเล่นงานพวกเขา

อย่างที่สอง มีคนคิดจะเล่นงานเธอ ขัดขวางไม่ให้เธอทำภารกิจที่พ่อมอบหมายได้สำเร็จลุล่วง ซึ่งคือใคร เธอก็รู้โดยไม่ต้องคิด

เธอเข้าไปเช็กคำอันดับคำค้นหาในอินเทอร์เน็ต

แล้วก็เป็นอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ คำค้นหา "ปัญหาด้านคุณภาพของพาราวิหค"กำลังติดอยู่ในอันดับที่สอง

ส่วนอันดับที่หนึ่ง ก็ยังคงเป็นคำค้นหาเกี่ยวกับชลิตา

เธอรีบกดเข้าไปในหัวข้อ สิ่งที่เข้าสู่สายคือคำด่าทอเป็นแถบ

"สิ่งที่ตระกูลรัตนากรกุลทำมันใช่เรื่องที่คนเขาทำกันเหรอ? นี่กับถึงกล้าแอบตัดลดวัสดุกับเรื่องแบบนี้เลยเหรอ บ้าไปแล้วหรือไง? ทำไมธันวากล้ารับโฆษณาแบบนี้? เสียสติไปแล้วเหรอ?"