บทที่197 งานประมูล (1)

มารีญากระทืบเท้าอย่างรุนแรงทันที และหลังจากนั้นก็กดโทร 191 แจ้งเหตุแล้ว

หลังจากนั้น เธอก็โบกมือเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่งแล้ว จากไปอย่างโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

ข้างหน้าต่าง กชนิภมองดูท่าทางที่โมโหนั่นของมารีญา มุมปากโค้งขึ้นอย่างพึงพอใจแล้ว

ภาพฉากด้านนอก ชัชนันท์ก็เห็นอย่างชัดเจนเช่นกัน ในเวลานี้มีรอยยิ้มนัยน์ตาของเธอ

เธอไม่เชื่อว่าที่ล้อรถของมารีญาไม่มีลม นั่นเป็นความบังเอิญ……

ไม่รู้ว่าเป็นใคร ช่างกล้าทำในตอนกลางวันแสกๆเช่นนี้

“ตือตือ……”เวลานี้ มีคนส่งข้อความไลน์มาหากชนิภแล้ว

“คุณนาย มารีญาแจ้งความแล้ว แต่ว่าเมื่อกี้ฉันลบภาพกล้องวงจรปิดโดยรอบทั้งหมดแล้ว……”

อ่านข้อความนี้ ส่วนโค้งตรงมุมปากของกชนิภ ยิ่งลึกมากขึ้น

เธอเก็บโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว มองไปยังชัชนันท์ที่อยู่ด้านข้าง “เป็นยังไงบ้าง สบายใจไหม？”

“อะไรนะคะ”ชัชนันท์พูดถาม

“……ล้อรถเน่าๆนั่นแตกแล้ว……ตอนนี้รู้สึกระบายความโกรธได้เยอะเลยใช่ไหม？”กชนิภพูดกล่าว

ได้ฟังเธอพูดแบบนี้ ชัชนันท์เข้าใจทันที ทันใดนั้นเธอมองไปยังกชนิภพร้อมพูดยืนยันว่า “เพราะงั้นนั่นเป็นสิ่งที่คุณให้คนไปจัดการ？”

“ไม่งั้นละ？สบายใจไหม？”กชนิภพูดถามอีกครั้ง

ชัชนันท์พยักหน้าแล้ว “อืม เพียงแต่ถ้าหากเธอรู้เรื่องเข้า ว่าเป็นคุณป้าเป็นคนทำ นิสัยของเธอนั้นไม่มีทางยอมวางมือยุติเรื่องราว”

“หนูคิดว่าป้าจะกลัวเธอเหรอ？”กชนิภพูดถามด้วยเสียงราบเรียบ สีหน้าที่แสดงออกมาล้วนแต่อ่อนโยนและตามใจ

“ไม่ใช่ค่ะ……ฉันแค่ไม่อยากทำให้คุณป้าพลอยมีปัญหาไปด้วย เพราะฉัน”ชัชนันท์พูดกล่าว

“ป้าคงทนนั่งมองดูนันท์ของป้าถูกคนอื่นรังแกโดยไม่สนใจไม่ได้หรอกนะ ไม่ว่าเป็นใครก็ตาม รังแกนันท์ของป้า ก็จะต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำทั้งหมด”

ชัชนันท์รู้สึกตื้นตันใจอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง เบ้าตาแดงก่ำเล็กน้อยแล้ว “คุณป้า ทำไมคุณถึงได้ดีกับฉันขนาดนี้กันแน่คะ？”

“ป้าเคยพูดแล้ว เพราะว่าหนูดูดี ป้ามองแล้วสบายตา เพราะงั้นจึงชอบ……คนอย่างป้าน่ะ จะดีกับคนที่ตัวเองชอบเสมอ”

“เพียงแค่นี้จริงๆเหรอคะ？”

“ไม่งั้นละ？หรือว่าคุณคิดว่าป้าเข้าใกล้คุณเพราะมีเจตนาที่ไม่ดีงั้นเหรอ？”กชนิภยิ้มต่อ

“งั้นไม่ใช่แน่นอนค่ะ……”เธอสัมผัสถึงเจตนาที่ดีที่กชนิภมีต่อตัวเองได้ ลางสังหรณ์บอกเธอ ไม่ใช่การเข้าใกล้ที่มีเจตนามุ่งร้ายอะไรแน่นอน

เพียงแค่ เธอมักจะรู้สึกว่า กชนิภดีกับตัวเอง ค่อนข้างโอเวอร์เกินไปหน่อย

เวลานี้ บริกรเริ่มเสิร์ฟอาหารแล้ว

อาหารรสเลิศต่างๆนาๆถูกจัดวาง ชัชนันท์รู้สึกหิวขึ้นมาทันที

“วางใจเถอะ ป้าไม่มีทางทำร้ายหนูตลอดไป แล้วก็ เรื่องเจาะล้อรถนั่น หญิงใจหยาบคนนั้นสืบหาไม่เจอแน่นอน”

“ฉันไม่ได้รู้สึกว่าคุณป้าจะทำร้ายฉัน เพียงแค่คุณดีกับฉัน ทำให้ค่อนข้างฉันรู้สึกเหมือนฝัน”

“ตอนนี้ที่คุณรู้สึกว่าเหมือนฝัน เป็นเพราะว่าหนูยังไม่คุ้นชิน รอป้าทำดีกับหนูมากยิ่งขึ้นแล้ว หนูคุ้นชินก็พอแล้ว รีบทานเถอะนะ ป้าก็หิวแล้ว”กชนิภลูบผมของเธอเบาๆครู่หนึ่งอีกครั้งแล้ว

ในใจก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมลูกสะใภ้ของตัวเองแล้ว ทำไมเธอถึงได้หน้าตาสวยมากขนาดนี้ละ？ทำไมถึงนิสัยดี？

กชนิภรู้สึกว่าลูกชายของตัวเองช่างโชคดีเหลือเกินจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้แต่งงานกับเจ้าหญิงน้อยที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ได้

เห็นหน้าของลูกสะใภ้ตัวเอง เธอรู้ว่าตัวเองแทบจะกลายเป็นบ้ากามแล้ว

สายตาของกชนิภเต็มไปด้วยความเห็นดีเห็นชอบ มองจนชัชนันท์ค่อนข้างเขินอายแล้ว เธอยิ้มอย่างเก้ๆกังๆทันที หลังจากนั้นเอาสเต๊กที่อยู่ตรงหน้าของกชนิภมาช่วยเธอหั่นอย่างระมัดระวัง

ทุกๆ การกระทํา กิริยาท่าทางสูงสง่า

“ขอบคุณนะนันท์”กชนิภยิ่งพอใจอย่างมาก

ลูกสะใภ้ที่ดีมากขนาดนี้ จะต้องให้ห้าของพวกเธอจับตามองไว้ถึงจะถูก นี่ถ้าหากถูกคนอื่นแย่งไปแล้ว งั้นตระกูลของพวกเธอก็เสียหายมากแล้ว