บทที่255 ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง

สายตาของเกริกเต็มไปด้วยการค้นหา

เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของแทนไทด้วยสีหน้าที่จริงจัง เอามือทั้งสองข้างวางไว้ตรงขอบโต๊ะและมองเข้าไปในตาของแทนไท “ท่าทีของคุณนายที่ต่อคุณเปลี่ยนไปเหรอครับ? เปลี่ยนไปยังไง? เย็นชาขึ้นเหรอครับ? คุณมีวันที่ต้องเจออะไรแบบนี้เหมือนกันเหรอ？”

สีหน้าของแทนไทมืดมนลงทันที

พอรู้สึกว่าตัวเองพูดเกินไปหน่อย ทันทีเกริกก็เลยกระแอมอย่างเคร่งขรึม แล้วก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับพูดอย่างระมัดระวังว่า “ขอโทษครับ คุณชายห้า ผมไม่ได้ตั้งใจ”

เมื่อกี้เขารู้สึกแปลกใจมาก ก็เลยอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

จนตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

“เกริก อยากตายเหรอ？”เขาพูดออกมาอย่างเย็นชา

“ไม่อยากครับ”เกริกตอบอย่างหวั่นเกรง

“ไม่ แกอยาก”แทนไทขมวดคิ้วแน่น

“…………”เกริกไม่กล้าพูดอะไรอีก ได้แต่ก้มหน้าก้มตา

“ไม่ใช่ฉัน แต่ว่าเป็นเพื่อนของฉันต่างหาก อยู่ดีๆ ผู้หญิงของเขาก็เปลี่ยนไป” พอพูดจบแทนไทก็กระแอมออกมายังเก้อเขิน

พอได้ยินดังนั้นเกริกรู้สึกอยากจะหัวเราะ แต่ก็พยายามอดทนเอาไว้

นี่คือตำนาน “ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง” หรือเปล่านะ?

คุณชายห้าของพวกเขาก็พูดเอาข้ออ้างแบบนี้ได้เหมือนกันเหรอ?

แม้จะรู้อยู่แก่ใจ แต่ก็ยังแสร้งทำเป็นไม่รู้ และถามอย่างจริงจังว่า “คุณจะบอกว่าคุณมีเพื่อนคนหนึ่ง ที่ตอนแรกแฟนของเขาก็ดีกับเขามาก แล้วอยู่ดีๆ ก็เย็นชาขึ้นงั้นเหรอครับ?”

“อืม”แทนไทตอบน้อย

“ถ้าเป็นปกติแล้วก็มีความเป็นไปได้สองอย่าง เรื่องแรกก็คือเพื่อนของคุณทำอะไรบางอย่างให้ผู้หญิงคนนั้นไม่พอใจ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ ก็เลยได้แต่เก็บความโกรธนี้ไว้ในใจ ท่าทีที่มีต่อคุณ ……หมายถึงเพื่อนของคุณ ก็เลยเย็นชาขึ้นเป็นธรรมดา”เกริกตอบ

แทนไทพยายามคิดอย่างจริงจัง ยังไงเขาก็คือไม่ออกว่าตัวเองเคยไปทำอะไรให้ชัชนันท์ไม่พอใจ

หลายวันมานี้ เขาทำตัวดีจะตายไม่ใช่เหรอ？

แล้วเขาก็ขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครั้ง และทำหน้าสงสัย “แล้วอีกหนึ่งความเป็นไปได้คืออะไร？”

“อีกหนึ่งความเป็นไปได้ก็คือ แฟนของคุณ……หมายถึงแฟนของเพื่อนคุณ ชอบคนอื่นแล้ว อย่างที่เรารู้กันดีอยู่แล้วว่าถ้าเกิดว่าคนคนหนึ่งไปชอบอีกคนแล้วล่ะก็ จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น”

เกริกตัวสั่น เขาพยายามกัดฟันและมองหน้าแทนไท

และใบหน้าของแทนไทก็เย็นชาลงทันที

ชัชนันท์ไปชอบใครเขาล่ะ?

ดูจากการที่เขาคอยสังเกตชัชนันท์ รู้สึกว่าตอนนี้ชัชนันท์ไม่เหมือนคนที่จะชอบคนอื่นได้ง่ายๆนะ

แล้วจู่ๆ ก็มีภาพเหตุการณ์ที่อยู่ในห้องผู้ป่วยเมื่อกี้นี้ปรากฏขึ้น ภาพที่ธนกฤธโทรเข้ามาหาเธอ

หรือเป็นเพราะว่าธนกฤธ? พอคิดได้แบบนี้ สายตาของเขาก็แหลมคมขึ้นทันที

“คุณชายห้า……คุณ……คุณโอเคไหมครับ？”เกริกมองหน้าแทนไทอย่างจริงจัง รู้สึกกังวลใจอย่างมาก

“แล้วมีความเป็นไปได้อย่างอื่นไหม？”แทนไทเลิกคิ้วขึ้นและมองเกริก

สายตาของเขา ทำให้เกริกรู้สึกเหมือนมีหนามปักอยู่ด้านหลัง

เกริกหายใจเข้าลึกๆ และพยายามคิดอย่างจริงจัง

แทนไทได้แต่มองหน้าเกริกนิ่งๆ สายตาเต็มไปด้วยความรอคอย

น่าจะผ่านไปประมาณสามวินาที เกริกก็พูดว่า “ก็มีอีกหนึ่งความเป็นไปได้ครับ ก็คือแฟนของเพื่อนคุณคนนี้ ไปเจอเรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุขเข้า ก็เลยอารมณ์ไม่ดี”

แทนไทมองเกริก “อืม ก็มีความเป็นไปได้”

เกริกพยักหน้า

“ออกไปเถอะ ใช่สิ ช่วยสั่งอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการแล้วส่งไปให้นันท์หน่อย” แทนไทออกคำสั่งอย่างจริงจัง