ตอนที่ 272 ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบกลับถูกแย่งไปแล้ว

แทนไทเป็นคนเรียกเธอมา และไม่เคยมีความคิดแบบที่พวกเธอพูด ดังนั้นเธอจึงอดที่จะรู้สึกไม่ชอบใจตอนที่ได้ยินคำพวกนี้พูดไม่ได้

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดโทรหาแทนไท

ในเวลานี้เอง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองก็กลอกตามองเธอด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง "คุณกำลังแสร้งทำเป็นโทรหาท่านประธานของเรา แล้วแอบเข้าไปในอาคารตอนที่พวกเรากำลังเผลอใช่ไหม คนแบบคุณพวกผมเจอมามากแล้ว คุณผู้หญิง ไม่ต้องเล่นตุกติกแล้ว"

"ใช่แล้ว ท่านประธานของพวกเรา ไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนไหนอยากจะพบก็พบได้" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกคนพูด

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาอดที่จะกลอกตาใส่เธอไม่ได้ เหมือนกับว่าเธอเป็นปีศาจจิ้งจอกที่จะเข้าไปยั่วยวนท่านประธานของพวกเขา

ชัชนันท์ไม่สนใจพวกเขา แล้วกดโทรหาแทนไทต่อ

ในขณะที่เธอกำลังจะโทรออก เธอก็เห็นแทนไทเดินออกมาจากอาคาร

เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีดำ กำลังเดินอยู่ในอาคารสำนักงานระดับสูง ทำให้เขาดูยิ่งใหญ่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เหมือนของล้ำค่าชิ้นเดียวที่มีอยู่ในโลก ที่คนส่วนใหญ่ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติเพียงพอที่จะมองเขาด้วยซ้ำ

ทันทีที่เขาเดินออกมา สายตาของคนทุกคนก็จับจ้องมาที่เขาทันที เขาเป็นเหมือนเพชรงามที่แพงที่สุด ส่องแสงเจิดจรัสมาก จนทำให้ทุกคนแสบตา

ทันใดนั้นเอง ทุกคนก็กลายเป็นแค่ตัวประกอบเบื้องหลังของเขา

แต่ในแววตาตาของเธอ ก็เห็นเพียงประกายแสงรอบตัวของเขาคนเดียวเท่านั้น

บรรดาพนักงานหญิงทุกคน พอเห็นเขาก็หยุดเดินทันที ด้านหนึ่งกำลังก้มหน้าทักทายเขาอย่างสุภาพ แต่กลับแอบส่งสายตาลุ่มหลง

ทุกคนแทบอยากจะมองผู้ชายคนนี้ตาไม่กะพริบ

มีคนเริ่มกระซิบข้างหลังชัชนันท์ "ฉันคิดว่าเดี๋ยวเราคงได้เห็นกับตาตัวเอง ตอนที่ท่านประธานของเราขับไล่ผู้หญิงที่หน้าด้านออกไปแล้วล่ะ"

"ใช่ ใช่ ใช่...ฮ่าฮ่าฮ่า มันจะต้องสนุกมากแน่ๆ"

"ท่านประธานของเราจัดการผู้หญิงหน้าด้าน ถ้าปกติแล้ว คงจะมีเพียงคำเดียว นั่นคือออกไป"

ถึงแม้เสียงของพวกเธอจะเบามาก แต่ชัชนันท์ก็ได้ยินคำพูดของพวกเธออย่างชัดเจน ในใจก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

แต่เธอขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจพวกเธอ

ทันทีที่เขาเดินออกมา สายตาของแทนไทก็จับจ้องไปที่ใบหน้าของชัชนันท์คนเดียว

หลังจากนั้น เขาก็มาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความรักใคร่ "ผมนึกว่าอีกสักพักคุณถึงจะมาถึง"

“คุณมาที่นี่เพื่อรอฉันเป็นพิเศษเหรอคะ” ชัชนันท์เอ่ยถาม

“อืม” เขาตอบกลับเหมือนไม่มีใครอยู่ในบริเวณนี้ จากนั้นก็ยกมือขึ้นลูบผมของเธออย่างเอ็นดู

พอเห็นภาพนี้ทุกคนตกตะลึงไปทันที

พวกเขาทั้งหมดรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าจนเจ็บ

"เข้าไปกันเถอะ..." เขาจับมือเธอแล้วพาเธอเดินเข้าไปในบริษัท

“ได้ยินไหม ท่านประธานบอกว่าลงมาเพื่อรับเธอ พระเจ้า! ”

“ผู้หญิงคนนี้ ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าแบบนี้ แต่ใส่หน้ากากแบบนี้มันเดายาก แต่ฉันรู้สึกว่าเธอดูเหมือนชัชนันท์มากเลย...”

"ฉันก็ว่าแล้วเชียว ตอนที่เห็นรูปสามีของชัชนันท์บนทวิตเตอร์ก่อนหน้านี้ ในรูปภาพมีแต่ใบหน้าด้านข้าง ตอนนั้นฉันยังเคยคิดว่าผู้ชายคนนี้หน้าคล้ายกับท่านประธานของเรามาก ที่สำคัญคือผู้ชายคนนั้นมีชื่อเดียวกับท่านประธาน แต่ไม่กล้าคิดไปทางด้านนี้”

"ไม่ใช่สิ สามีของชัชนันท์คนนั้นเหมือนจะมีความรู้ด้านแพทย์แผนจีน ท่านประธานของเราไม่ใช่นี่นา..."

"ยังไงฉันก็คิดว่าผู้หญิงคนนั้นคือชัชนันท์ ฉันเคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นในทวิตเตอร์บ่อยๆ ตอนนี้เธอสวมหน้ากากอยู่ ดังนั้นฉันก็เลยจำเธอไม่ได้ไปสักพัก..."

“ดูจากสถานการณ์ในปัจจุบัน ถ้าผู้หญิงคนนั้นคือชัชนันท์จริงๆ ท่านประธานของเราก็คือสามีของเธอ ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าทำเรื่องนอกใจอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้? เธอคิดว่าชัชนันท์จะโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง?”

“เดี๋ยวฉันจะต้องดูให้ได้ ว่าใช่ชัชนันท์ไหม กรี๊ดกรี๊ดกรี๊ด…… น่าอิจฉาที่สุดเลย ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น กลับถูกแย่งไปแล้ว ฉันอกหักแล้ว”

สิ่งที่พวกเธอคุยกันข้างนอก ชัชนันท์กับแทนไทไม่ได้ยินอะไรเลย

ต่อหน้าสายตาที่กำลังจับตามองของทุกคน แทนไทจูงมือชัชนันท์เข้าไปในลิฟต์พิเศษ จากนั้นทั้งสองก็ขึ้นมาถึงห้องทำงานของประธานบริษัทที่อยู่ชั้นบนสุด

ห้องทำงานของเขากว้างใหญ่มาก ใหญ่กว่าห้องทำงานของพ่อเธอเป็นสองเท่า

สามารถมองทิวทัศน์ด้านนอกในวงกว้าง

ยืนอยู่ที่นี่ทำให้รู้สึกเหมือนสามารถมองเห็นโลกทั้งใบ

เหมือนว่าทุกอย่างจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าของตนเอง