ตอนที่ 12 ตรวจสอบสร้อยข้อมือว่าเป็นของจริงของปลอม

ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ซูชิงเข้าห้องน้ำและเจอกับเจิ้งหมิงจูจริงๆ

คำพูดของเจิ้งหมิงจูเป็นข้อสรุป พวกเพื่อนร่วมงานต่างก็นินทาหนักขึ้น สายตามองซูชิงเต็มไปด้วยความดูถูก

"คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ปกติก็ดูโอเคนะ มองไม่ออกเลยว่าจะเป็นคนมือสกปรกแบบนี้"

"นั่นน่ะสิ บริษัทเราไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย ทำลูกสาวเจ้านายโกรธเคือง ดูซิตอนนี้ก็เธอจะอยู่บริษัทได้อย่างไร"

"พวกผู้ชายที่คอยตามเธอต้อยๆ แถมอวดว่าเธอเป็นเทพธิดาแห่งภูเขาน้ำแข็ง แต่ที่แท้กลับเป็นหัวขโมย"

"ตอนนี้รู้โฉมหน้าที่แท้จริงแล้ว จะรอดูว่าคนพวกนั้นยังจะคอยตามจีบเธออีกหรือเปล่า"

"สองวันก่อนฉันก็ทำลิปสติกหาย ไม่รู้ว่าใครขโมยไป"

คำพูดนี่เป็นการจุดประกายอย่างมาก

เมื่อเห็นซูชิงถูกทอดทิ้ง เจิ้งหมิงจูก็ยิ้มอย่างมีชัย "หลิวตง แจ้งความแล้วส่งไปที่สถานีตำรวจ แล้วก็หัวขโมยน่ะ ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำงานในบริษัทตระกูลฉัน ซูชิง เธอถูกไล่ออก"

ซูชิงไม่มีท่าทีตื่นตระหนก เธอไม่ได้ขโมยแล้วจะกลัวอะไร?

ขณะที่เจิ้งหมิงจูกำลังจะออกไปพร้อมกับสร้อยข้อมือ ซูชิงก็คว้าข้อมือของเธอไว้ เป็นการกระทำที่ทำให้ทุกคนต่างก็ตกใจ

ซูชิงคิดจะทำอะไรน่ะ?

คงจะไม่บ้าจนลงไม้ลงมือใช่ไหม?

เจิ้งหมิงจูเองก็ประหลาดใจเช่นกัน จ้องมองไปที่มือของซูชิงอย่างเยือกเย็นพร้อมเยาะเย้ย "ทำไม? จะอ้อนวอนงั้นเหรอ? สาย..." เกินไปแล้ว

เจิ้งหมิงจูยังไม่ทันพูดจบ ซูชิงก็เอาสร้อยข้อมือคืน "นี่คือสร้อยข้อมือที่แฟนฉันให้มา ไม่ว่าใครก็เอาไปไม่ได้ แจ้งความเลยค่ะ ให้ตำรวจมาดูความบริสุทธิ์ของฉัน"

นี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่ลู่หรงเยียนมอบให้เธอ แล้วเธอจะให้เจิ้งหมิงจูเอาไปได้อย่างไรกัน

เจิ้งหมิงจูเองก็รู้สึกประหลาดใจ "จับได้แล้วยังจะปากแข็งอีก ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ"

ไช่จิ้งเหมยช่วยพูด "ซูชิงไม่ใช่คนที่เหมือนจะเป็นคนขโมยเลยนะคะ สร้อยข้อมือมูลค่าหลายล้าน ไม่น่าจะเป็นไปได้ คุณหนูเจิ้ง ยังไงก็เรียกตำรวจมาตรวจสอบดีกว่า อย่าให้ผู้บริสุทธิ์ต้องรับผิดเลยค่ะ"

เมื่อได้ยินคนพูดเพื่อตัวเอง ซูชิงก็รู้สึกถึงความอบอุ่นใจ

"หมิงจู บริษัทเธอเกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมดูครึกครื้นจัง?"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ซูชิงก็ขมวดคิ้ว

คนที่มาไม่ใช่ใคร แต่เป็นซูเซว่

มีผู้หญิงอีกอีกคนที่มาพร้อมกับซูเสว่ ซึ่งซูชิงไม่เคยเจอมาก่อน

เจิ้งหมิงจูจ้องไปที่ซูชิงอย่างเดือด "ผู้หญิงคนนี้ขโมยสร้อยข้อมือของฉัน โดนจับได้แล้วยังจะเล่นลิ้นอยู่อีก"

ซูชิงไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณชนในฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลซู น้อยคนนักที่จะรู้ว่าซู่เซว่และซูชิงเป็นพี่น้องต่างมารดากัน

ซูเซว่เหลือบมองซูชิง จากนั้นก็มองสร้อยข้อมือในมือของซูชิงพร้อมกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่หัวใจเทพธิดาเหรอ ราคาแปดล้านที่ถูกซื้อไปไม่กี่วันก่อน ฉันก็คิดว่าเป็นใครเสียอีก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเธอนะ หมิงจู"

เจิ้งหมิงจูกล่าวอย่างโกรธเคือง "หัวใจเทพธิดานี่เป็นของขวัญที่หลิวตงให้ แต่ผู้หญิงคนนี้บอกว่าเป็นของเธอ"

ซูชิงขมวดคิ้ว "นี่ไม่ใช่สร้อยข้อมือของคุณเจิ้งค่ะ แฟนฉันเป็นคนให้ต่างหากค่ะ"

"แฟนที่ยากจนและถือดีของเธอน่ะเหรอ?" ซูเซว่พูดอย่างขบขัน: "เขาจ่ายไหว?"

ซูเซว่ยังคงคิดว่าลู่หรงเยียนเป็นคนยากจนที่อวดดี เมื่อคืนเธอให้คนไปสืบมาแล้วว่าคนที่จองทั้งพื้นที่คือคุณชายของตระกูลว่านฟิล์มกรุ๊ป

เจิ้งหมิงจูถาม "เซว่เอ๋อร์ รู้จักกันเหรอ?"

"แค่เคยเจอกันน่ะ ไม่สนิทหรอก" ซูเซว่กล่าวต่อ "จริงสิ แอนดี้เป็นผู้ช่วยของเฟเดอร์ผู้ออกแบบหัวใจเทพธิดาก็มากับฉัน ให้เธอดูว่าเป็นของแท้หรือของปลอม มีแค่เส้นเดียวบนโลก เดี๋ยวตรวจสอบก็รู้"

หากตรวจสอบว่าสร้อยข้อมือนี้เป็นของปลอมก็จะยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าซูชิงได้แฟนเป็นคนจน แค่ข้อนี้ก็พอทำให้ซูเซว่หัวเราะเยาะไปได้ตลอดชีวิตแล้ว

หลิวตงที่เห็นว่าจะตรวจสอบก็รีบเอ่ยปากพูดอย่างรวดเร็ว "หมิงจู ช่างมันเถอะ ซูชิงอาจไม่ได้ตั้งใจ แจ้งความก็จะเป็นทำลายเธอและทำลายภาพลักษณ์ของบริษัท ไล่ออกก็พอแล้วล่ะ ยังไงก็ได้สร้อยคืนแล้ว"

คำพูดของหลิวตงเหมือนจะช่วย แต่ซูชิงกลับได้ยินเป็นความหมายอื่น

หลิวตงกลัวและกำลังหลีกเลี่ยงเรื่องสำคัญ