ตอนที่ 24 ไปขอโทษถึงบ้านด้วยตัวเอง

"ยังจะสามารถเป็นคุณหนูซูที่ไหนอีก คนนั้นก่อนหน้านี้ที่ถูกพี่ใหญ่ถอนการแต่งงาน ซูชิงคุณหนูใหญ่บ้านตระกูลซู"ว่านหยางพูดว่า"พี่ใหญ่ครั้งนี้ล้มลงบนตัวของคุณหนูซูแล้ว"

"เด็กดีของฉัน หลายชายคนโตมีความรักแล้ว？"เฉินเหาพอตบมือก็พูดอย่างมีความสุขว่า"ฉันต้องรีบไปบอกน้องสาวของฉันแล้ว"

ไม่ง่ายเลยจริง ๆ หลานชายคนโตคิดได้แล้ว ในที่สุดรู้ที่จะหาแฟนแล้ว

ทำให้คนที่เป็นลุงคนนี้เป็นห่วงจริง ๆ

หน้าประตูห้องอาหารส่วนตัวจอดรถหรูแถวหนึ่ง กลุ่มคนยืนด้านข้างรถดูแลอยู่อย่างเคารพ

เซี่ยตงที่เป็นหัวหน้าจ้องมองหน้าประตูตลอดแล้วก็มองเวลาอีก ยังไม่เห็นคนออกมานี่ถึงควักมือถือโทรแล้ว

"พี่ใหญ่ พวกเราได้มาถึงหน้าประตูแล้ว"

ลู่หรงเยียนและซูชิงยังไม่ได้เดินออกจากวิลล่าห้องอาหารส่วนตัว หยิบมือถือเดินไปไกลสองสามก้าวพูดออกคำสั่งว่า"พวกนายเดินไปไกลหน่อย ฉันมีเรื่องที่สำคัญมากพวกนายถอยกลับไปก่อน"

"ครับ"เซี่ยตงถึงแม้จะแปลกใจแต่ยังคงฟังคำสั่ง

วางสายโทรศัพท์ เซี่ยชิวที่อยู่ด้านข้างถามว่า "พี่ใหญ่จะออกมาเมื่อไหร่？"

"ไม่ต้องรอแล้ว พี่ใหญ่ให้พวกเราไปก่อน"

ในเวลานี้ลู่หรงเยียนและซูชิงเดินออกมาแล้ว เซี่ยตงมองแวบหนึ่งก็เห็นแล้วเห็นคุณหนูซูอยู่ด้านข้างพี่ใหญ่ก็เข้าใจอะไรทั้งหมดแล้ว ยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับอย่างคิดได้

และเซี่ยชิวไม่เคยเจอซูชิงเขาเพิ่งกลับมาจากภารกิจพอเจอพี่ใหญ่ก็รีบก้าวเดินไป"พี่ใหญ่"

"รีบกลับมา"เซี่ยตงรีบเอาคนกระชากกลับมา

"ทำไม？"เซี่ยชิวมีใบหน้าที่สับสน

"ไม่เห็นด้านข้างพี่ใหญ่มีคุณหนูซูตามอยู่เหรอ？"เซี่ยตงจำได้แล้ว ตอนนี้เขาไม่กล้าล่วงเกินซูชิง

นั่นเป็นผู้หญิงที่รักมากของพี่ใหญ่

"คุณหนูซูอะไร？"เซี่ยชิวยิ่งมึนงงแล้ว

เซี่ยตงพูดอย่างไม่กระตือรือร้นว่า"อยากที่จะอยู่เมืองหลวงต่อสองสามวันให้มากหน่อยยังไงก็ยืนนิ่ง ๆ อย่างเชื่อฟัง"

ไม่งั้นรบกวนเรื่องดี ๆ ของพี่ใหญ่แล้ว เพิ่งส่งตัวกลับมาจากประเทศG นี่กลัวว่าจะต้องส่งออกไปอีก

ลู่หรงเยียนก็มองเห็นเซี่ยตงเซี่ยชิวและคนอื่นจอดรถหรูแถวหนึ่งที่หน้าประตูเห็นเด่นชัดมาก

ซูชิงเหลือบมองแวบหนึ่งพูดอย่างแปลกใจว่า"เอ๊ะ มีบุคคลใหญ่อะไรเหรอ？ทำไมมีรถหรูและบอดี้การ์ดมากอย่างนี้"

"ไม่รู้"ลู่หรงเยียนจูงมือซูชิงเรียกรถข้างทางอย่างตั้งใจ

ซูชิงถามว่า"วันนี้ไม่ได้ขับรถเหรอ?"

"เปล่า"ลู่หรงเยียนยิ้มพูดอย่างอ่อนโยนว่า"รถมีปัญหาขัดข้องส่งไปให้โรงซ่อมรถแล้ว วันนี้พวกเราเรียกรถกลับไป"

ลู่หรงเยียนก็คิดไม่ถึงว่าจะเจอซูชิงที่นี่ รถแกร็บคันนั้นก็ไม่ได้ขับออกมา เขาก็ไม่สามารถให้ซูชิงรู้ได้อยู่แล้วว่ารถหรูที่จอดเป็นแถวและบอดี้การ์ดนั่นคือมารับเขา

อย่างน้อยยังไม่ใช่เวลาที่จะให้ซูชิงรู้ฐานะของเขาตอนนี้

บนทางที่กลับไปซูชิงพอคิดถึงเมื่อกี้ใจยังคงไม่สงบสุขเล็กน้อย จับมือของลู่หรงเยียนพูดว่า"ถ้าไม่งั้นคุณออกไปจากเมืองหลวงหลบหน้าไปก่อนเถอะ"

วิธีที่ซูชิงสามารถคิดได้ก็คือวิธีที่ออกจากเมืองหลวงนี้

อาศัยบ้านตระกูลหลี่ตอนนี้ยังไม่ได้มาหาเรื่อง ไม่มีทางที่ดีกว่านี้แล้วมีเพียงหนีไป

ลู่หรงเยียนเห็นท่าทางของซูชิงที่เป็นห่วงตัวเองในดวงตาอดไม่ได้ที่จะยิ้มพูดว่า"ไม่ต้องเป็นห่วงไม่เป็นอะไร บ้านตระกูลหลี่ถึงแม้ว่าเป็นบ้านตระกูลใหญ่ก็ไม่ใช่คนที่ไม่พูดด้วยเหตุผล หลี่เซินหาเรื่องก่อนพวกเรานี่เท่ากับเป็นการป้องกันที่ไม่ได้ทำเกินไป"

เพียงแต่การป้องกันนี้จะมากเกินไปเล็กน้อยหรือเปล่า？

โครงกระดูกต่างก็ถูกคนถีบจนหักแล้ว

เห็นลู่หรงเยียนไม่ใส่ใจ ในใจของซูชินก็ยิ่งร้อนรนพอคิดถึงลู่หรงเยียนไม่ใช่คนในกลุ่มก็ไม่รู้ความร้ายกาจของคนบ้านตระกูลหลี่ หล่อนก็ไม่ได้พูดมากอีกแล้ว

เรื่องนี้เป็นหล่อนที่หาเรื่องออกมา ถ้าไม่ได้จริง ๆ หล่อนก็ไปขอโทษที่บ้านตระกูลหลี่ขอแค่คนบ้านตระกูลหลี่ไม่หาเรื่องลู่หรงเยียนก็พอแล้ว

"รถของคุณไม่ใช่เสียแล้วเหรองั้นสองสามวันนี้ก็อย่าออกจากบ้านเลย พักผ่อนที่บ้านเถอะ"ซูชิงดึงมือของลู่หรงเยียนพูด

ในใจของซูชิงที่คิดคือขอแค่หลบหน้าไปสักพัก คนบ้านตระกูลหลี่หาลู่หรงเยียนไม่เจองั้นก็ไม่เป็นอะไรแล้ว

ลู่หรงเยียนพอมองก็มองทะลุปรุโปร่งความตั้งใจของซูชิง พยักหน้ายิ้มอย่างอ่อนโยน"ตกลง เชื่อคุณแล้วกัน"

ได้ยินในใจของซูชิงก็สบายใจลงเล็กน้อย

รถแท็กซี่มาถึงหน้าประตูเขตชุมชนบ้านเช่าที่ซูชิงอยู่สองคนลงจากรถ ลู่หรงเยียนพูดว่า"ชิงชิง คุณขึ้นไปก่อนผมไปซื้อบุหรี่ซองหนึ่ง"