ตอนที่ 26 ตัดความสัมพันธ์

แววตาฉินซู่ฉินฉายแววสำใจก่อนจะเอ่ยว่า "ตัดความสัมพันธ์กับซูเซว่ แค่เธอไม่ใช่คนของบ้านตระกูลซู บ้านตระกูลหลี่ก็มาหาเรื่องไม่ได้"

ทันทีที่ซูเซว่ได้ยินก็ดีใจก่อนพูดขึ้น "ใช่แล้วค่ะพ่อ หนูว่าเป็นความคิดที่ดีนะคะ พ่ออย่าได้ลังเลเลย ไม่งั้นรุ่งสางบ้านตระกูลหลี่ได้มาแน่ ถึงตอนนั้นก็สายไปแล้วนะคะ"

ซูเต๋ออานขมวดคิ้ว "แต่ยังไงซูชิงก็เป็นลูกผมนะ"

ถึงจะไม่ชอบลูกสาวคนโตคนนี้เท่าไหร่ ซูเต๋ออันก็ไม่เคยคิดตัดพ่อตัดลูก

"พ่อคะ ตระกูลซูจบแล้วค่ะ ไม่มีตระกูลซูในเมืองหลวงนี้อีกแล้ว" ซูเซว่พูดอย่างไม่พอใจ "พ่อทำงานหนักมาตั้งนานแต่จะมาเสียทุกอย่างนะคะ ตัดความสัมพันธ์กับซูชิงก็จัดการปัญหาทางบ้านตระกูลหลี่ได้แล้ว ทางฝั่งลุงโจว เดี๋ยวหนูจะให้เทียนอี้นัดลุงโจวดื่มชา เห็นแก่หน้าบ้านตระกูลฉู่ เรื่องวันนี้ก็คงจบไปได้"

ประโยคหลังของซูเซว่ไปกระตุกใจซูเต๋ออานเข้า

ซูเต๋ออานเริ่มโอนอ่อน เขาเองก็ไม่อยากให้บริษัทที่ตัวเองทำงานหนักมาครึ่งค่อนชีวิตต้องมาพังลงแบบนี้

ฉินซู่ฉินพูดเร่งอีกครั้ง "คุณซู จะสว่างแล้วนะ หากคุณยังไม่ตัดสินใจก็จะสายไปแล้วนะคะ"

ซูเต๋ออานลังเลก่อนจะพูดขึ้น "ผมจะหาทนายมาตัดสัมพันธ์กับซูชิงก่อนรุ่งสาง คุณอยู่บ้านเงียบๆไป ผมจะออกไปข้างเดี๋ยวเดียว"

ซูชิงไปทำให้ตระกูลลู่ขุ่นเคือง ตอนนี้ก็เป็นตระกูลหลี่ ไม่ช้าก็เร็วตระกูลซูต้องโดนซูชิงทำลายแน่

ซูเต๋ออานนึกถึงที่ลู่หรงเยียนเตือนไว้ครั้งก่อนว่าเรื่องงานแต่งของซูชิง เขาไม่มีสิทธิ์ไปบงการ อาจเพราะไปทำให้บ้านตระกูลลู่เคือง ลู่หรงเยียนถึงได้พูดอย่างนั้น ไม่แน่อาจจะมาคิดบัญชีซูชิงก็ได้

ทันทีที่เขานึกได้ ซูเต๋ออานก็รีบตัดสัมพันธ์กับซูชิงอย่างเร็วที่สุด เพื่อไม่ให้เป็นอันตรายถึงตัวเอง

ทันทีที่ซูเต๋ออานจากไป ฉินซู่ฉินก็จับมือซูเซว่ก่อนจะร้องไห้ออกมา "เสี่ยวเซว่ ถ้าลูกมาช้าอีกหน่อย แม่ได้ตายแน่"

"แม่คะ" ซูเซว่พูดอย่างโล่งใจ "ทำไมแม่ถึงประมาทจนโดนซูชิงเล่นงานได้ล่ะ"

"ที่ยัยเด็กนั่นก่อเรื่องไว้ แม่ไม่ปล่อยไปเฉยๆแน่" แววตาฉินซู่ฉินเต็มไปด้วยความแค้น พูดเสียงดังจนกระทบแผลก่อนจะสูดหายใจด้วยความเจ็บปวด ความเกลียดชังก็หยั่งรากลึกลงเรื่อยๆ

ฉินซู่ฉินรีบนั่งลงบนโซฟา "เสี่ยวเซว่ ดีที่ลูกมีไหวพริบ แม่ดีใจมากที่ลูกโตขึ้น"

ฉินซู่ฉินรู้สึกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของซูเซว่ พูดไม่กี่คำก็ทำให้ซูเต๋ออานบอกว่าจะตัดความสัมพันธ์กับซูชิง

แววตาซูเซว่มีแต่ความเกลียด "ฉู่เทียนอี้ยังเหลือเยื่อใยให้กับซูชิง หนูไม่ปล่อยให้ซูชิงได้ตายดีแน่"

...

วันถัดไป

ซูชิงตื่นขึ้น สัมผัสด้านข้างก็พบกับความว่างเปล่า

ลู่หรงเยียนไม่อยู่บนเตียง

ความเคยชินเป็นเรื่องที่น่ากลัวจริงๆ

อยู่ด้วยกันได้แค่ครึ่งเดือนก็ชินกับการที่ตื่นมาเจอเขาแล้ว พอเขาไม่อยู่ก็รู้สึกใจหาย

ซูชิงบิดขี้เกียจ ได้กลิ่นหอมลอยมาจากห้องครัวก็รู้สึกหิว

ซูชิงสวมรองเท้าแตะก่อนเดินไปที่ห้องครัว ลู่หรงเยียนก็เตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว

ไข่ดาวกับแฮมและแซนวิชกับนม

"ตื่นแล้วเหรอ ไปล้างมือสิ ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ" ลู่หรงเยียนยิ้มก่อนยกอาหารเช้าขึ้นโต๊ะ

หากบ้านตระกูลลู่รู้ว่าผู้กุมอำนาจตระกูลลู่มาทำอาหารเช้าให้แฟนในห้องที่มีพื้นที่น้อยกว่า 30 ตารางเมตรเกรงว่าคงจะตกใจกันจนกรามค้าง

เห็นอาหารเช้าร้อนๆ ซูชิงก็รู้สึกสุขใจ

"ขอบคุณนะที่รัก" ซูชิงเขย่งเท้าจูบแก้มลู่หรงเยียน

ตอนนี้เธอคุ้นเคยที่จะแสดงความรักกับลู่หรงเยียนแล้ว

ใบหน้าลู่หยวนชิงฉายแววชมเชย "ใกล้จะไปทำงานสายแล้วนะ"

"จริงด้วย" ซูชิงมองเวลาและรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอซ่อนตัวอยู่หลังฉากกั้น "ห้ามแอบดูนะ"

ลู่หรงเยียนอดขำไม่ได้ จะมีส่วนไหนของซูชิงที่เขายังไม่เคยเห็นล่ะ?