ตอนที่ 42 แผนการร้ายของซูเซว่

จวงเสี่ยวเหมยพูดอย่างเหยียดหยามว่า"กระทั่งผู้ชายวัยกลางคนต่างก็ไม่ละเว้นยังเสแสร้งเป็นไร้เดียงสาในบริษัท ฉันก็ว่าแล้วอย่างซูชิงผู้หญิงชนิดนี้จะสะอาดบริสุทธิ์ได้ยังไง มีใบหน้าเหมือนนางจิ้งจอกสามารถอยู่ในกฏอย่างซื่อสัตย์ได้ก็แปลกแล้ว"

เพื่อนร่วมงานที่อยู่ด้านข้างก็พูดเสริมว่า"ซูชิงคนนี้มีความคิดซับซ้อนมากไปแล้วไม่แน่ว่าตอนบ่ายหล่อนก็คือตั้งใจชนเทพลู่เพื่อดึงดูดความสนใจของเทพลู่"

"น่าสงสารแฟนคนจนคนนั้น เฮ้อ หน้าตาหล่ออย่างนั้นน่าเสียดายจริง ๆ โดนสวมเขาแล้วยังถูกปิดบังไว้"

"ใช่สิ เสี่ยวเหมยพวกเราจะต้องเปิดเผยซูชิงนางจิ้งจอกให้ได้ ทำให้หล่อนอยู่ต่อบริษัทไม่ได้ต่อไป"

เพื่อนร่วมงานอีกคนพูดอย่างเป็นห่วงว่า"ก่อนหน้านี้หลิวตงล่วงเกินซูชิงแล้วก็มีจุดจบที่ไม่ดี พวกเรายังไงก็อย่าหาเรื่องซูชิงเลยบริษัทจู่ ๆ เปลี่ยนเจ้าของง่าย ๆ ฉันคิดว่าอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับซูชิง หล่อนครั้งที่แล้วไม่ใช่ใส่ข้อมือที่ราคาหนึ่งล้านเหรอไม่แน่ว่าเบื้องหลังมีคนจริง ๆ ที่พวกเราล่วงเกินไม่ได้"

จวงเสี่ยวเหมยพูดว่า"กลัวอะไร ฉันไปหาไช่จิ้งเหมยสอบถามแล้ว ข้อมือเส้นนั้นของซูชิงเป็นของปลอมแค่ราคาไม่กี่ร้อยเท่านั้น"

"ใช่กลัวอะไร ซูชิงอยู่ที่บริษัทมานานอย่างนี้เบื้องหลังของหล่อนมีใครจะเก็บตัวที่บริษัทเล็ก ๆ แห่งนี้ได้ยังไง ฉันว่าหล่อนนะก็คืออาศัยความสวยเล็กน้อยเป็นเมียน้อยของคนมีเงินข้างนอกก็เท่านั้น"

จวงเสี่ยวเหมยยิ้มอย่างได้ใจพูดว่า"ซูชิงทำให้ผู้หญิงอย่างพวกเราขายหน้า พวกเราก็แค่เปิดโปงพฤติกรรมที่ไม่ดีของหล่อนเท่านั้น กลับไปฉันเอารูปภาพเหล่านี้ส่งไปในอีเมล์ของบริษัทอย่างไม่ระบุชื่อ ขอแค่พวกเราไม่พูดใครจะรู้ได้อีก？"

จวงเสี่ยวเหมยตั้งใจไว้ดีแล้วถึงเวลานั้นซูชิงก็อยู่ต่อที่บริษัทไม่ได้แล้วก็จะลาออกอย่างอัตโนมัติเอง ถึงแม้บังคับซูชิงให้ไปไม่ได้ก็ให้ซูชิงสูญเสียโอกาสที่จะไปสำนักงานใหญ่

ซูชิงอยู่ในรถของหลี่ขุยหวาสองสามนาทียืนยันเรื่องเวลาและสถานที่ของงานเลี้ยงรับเป็นญาติแล้ว

วันเวลาที่หลี่ขุยหวาเลือกค่อนข้างกระชั้นชิดก็คือสุดสัปดาห์นี้

ก็หมายถึงยังเหลือเวลาอีกสองวัน

งานเลี้ยงรับเป็นญาติเรื่องขั้นตอนทั้งหมดต่างก็มีบ้านตระกูลหลี่เป็นคนเตรียมงานวางแผน ซูชิงถึงเวลานั้นเพียงแค่ออกงานแสดงตัวก็พอแล้ว

ซูชิงลงมาจากรถของหลี่ขุยหวาไม่นาน รถของลู่หรงเยียนก็มาแล้ว

หล่อนดึงประตูรถนั่งเข้าไปถึงพบว่าเบาะที่นั่งด้านหลังยังมีว่านหยางนั่งอยู่ ยิ้มทักทายว่า"คุณว่าน"

ซูชิงยิ้มต่อว่านหยางอย่างสดใสมากแต่นี่ต่างก็เป็นเพราะว่านหยางเป็นเพื่อนของลู่หรงเยียน แต่ยิ้มนี้ตกลงในสายตาของลู่หรงเยียน ใจที่หึงหวงก็ทะลักออกมาแล้ว

อุณหภูมิในรถจู่ ๆ ลดลงเต็มไปด้วยกลิ่นไอของการฆ่าที่มองไม่เห็น

ว่านหยางเหลือบมองลู่หรงเยียนแวบหนึ่ง หัวใจเล็กต่างก็ตกใจเต้นตุ๋ม ๆ ต่อม ๆ

"คุณผู้หญิงซู"ว่านหยางตอบกลับไปอย่างดื้อดึงและเปลี่ยนหัวข้อพูดว่า"ใช่แล้ว เมื่อกี้ผมเห็นคุณผู้หญิงซูลงมาจากรถของหลี่ขุยหวาของตระกูลหลี่กรุ๊ป ก่อนหน้านี้ได้ยินพี่ใหญ่พูดว่าคุณผู้หญิงซูได้ล่วงเกินบ้านตระกูลหลี่ แล้วหลี่ขุยหวาคือมาหาเรื่อง？"

ว่านหยางรู้อยู่แล้วว่าหลี่ขุยหวาไม่มีทางที่จะมาหาเรื่องได้

ลู่หรงเยียนส่งคนไปทักทายแล้วแต่ว่านหยางยังคงแปลกใจมากว่าหลี่ขุยหวามาหาซูชิงเพื่อเรื่องอะไร

"ไม่ใช่"

ซูชิงนึกขึ้นมาได้ยังไม่ได้เอาเรื่องบ้านตระกูลหลี่ที่รับหล่อนเป็นลูกสาวบุญธรรมบอกกับลู่หรงเยียน

ซูชิงนี่ถึงพูดว่า"หลี่เซินถึงแม้ใจแคบชอบแก้แค้นไม่มีเหตุผลแต่คุณหลี่นี้ยังคงเป็นคนที่มีเหตุผลมาก เขารู้เรื่องครั้งที่แล้วลูกชายเขาเป็นคนทำผิดก็ไม่ได้หาเรื่องฉันยังมาขอโทษถึงที่ อีกทั้งยังพูดว่ามีวาสนากับฉันต้องการรับฉันเป็นลูกบุญธรรม"

"อะไร？"

ว่านหยางเบิกตาโพลงพูดว่า"หลี่ขุยหวาต้องการรับคุณเป็นลูกบุญธรรม จิ้งจอกตัวนี้มีความคิดที่รอบคอบมากจริง ๆ เก็บผลประโยชน์ได้มากอย่างนี้"

ซูชิงต้องกลายเป็นลูกสาวบุญธรรมของหลี่ขุยหวา นี่วันหลังถ้าต้องแต่งกับลู่หรงเยียน ลู่หรงเยียนก็ไม่ต้องเรียกตามว่าพ่อบุญธรรมเหรอ？

เป็นชายชราที่เจ้าเล่ห์จริง ๆ

ดวงตาลึกของลู่หรงเยียนหรี่ลึก

เขาก็คิดไม่ถึงว่าหลี่ขุยหวาจะมาวิธีการอย่างนี้

ซูชิงสงสัยยิ้มแล้วพูดว่า"ถ้าหลี่ขุยหวารับฉันเป็นลูกสาวบุญธรรมจริง ๆ ฉันไม่ควรจะได้รับประโยชน์เหรอ？ฉันก็ไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย"

หล่อนไม่มีพื้นหลังไม่มีอำนาจพูดยังไงต่างก็เป็นหล่อนที่ได้กำไร

ว่านหยางเหลือบมองลู่หรงเยียนแวบหนึ่ง ซูชิงไม่รู้ว่าด้านข้างตัวเองมีภูเขาพักพิงลูกใหญ่ลูกหนึ่ง หลี่ขุยหวารับซูชิงเป็นลูกสาวบุญธรรมนั่นก็คือมุ่งมาที่ลู่หรงเยียนภูเขาที่พักพิงลูกนี้

ลู่หรงเยียนมองซูชิงแวบหนึ่งบนหน้ากลับไม่ได้แสดงอะไรออกมา ถามด้วยน้ำเสียงจาง ๆ ว่า"คุณรับปากแล้ว？"

"อืม รับปากแล้ว งานเลี้ยงรับญาติจัดเตรียมในคืนวันหยุดสุดสัปดาห์"ซูชิงพูดว่า"ยังไม่พูด หลี่ขุยหวาพูดต้องการรับฉันเป็นลูกสาวบุญธรรมต่อหน้าพ่อฉันและพวกเขา สีหน้านั่นอย่าให้พูดถึงเลยว่ายอดเยี่ยมมากแค่ไหนฉันรู้สึกได้ระบายความโกรธมากก็รับปากแล้ว"

ว่านหยางยกริมฝีปากพูดว่า"这หลี่ขุยหวานี่ยังเข้าใจหลอกใช้ประโยชน์ใจคนจริง ๆ "

ซูชิงมองว่านหยางพูดว่า"คุณว่าน คุณดูเหมือนไม่ค่อยชอบหลี่ขุยหวามีเรื่องบาดหมางมาก่อนเหรอ？"

เรื่องบาดหมางกลับไม่มี ว่านหยางก็คือไม่ชอบที่หลี่ขุยหวาจิ้งจอกตัวนี้เอาเปรียบเท่านั้น