ตอนที่ 48 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

ซูชิงเหลือบมองซูเซว่ขึ้นลง "เธอแน่ใจว่าจะไป?"

ขณะนั้นเองซูเซว่ก็รู้สึกอับอายมาก เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นคาวและควันน้ำมัน หากสิ่งนี้ไปปรากฏต่อหน้าคุณหญิงหลี่ คงขายหน้าไปทั้งตระกูลแน่

"เดี๋ยวฉันจะป่าบน้ำแปปเดียว" ซูเซว่รีบพูด "พี่รอเดี๋ยวนะ พี่ให้ฉันยืมเสื้อผ้าได้ไหม?"

ซูชิงยกยิ้มมุมปาก "เสื้อผ้าของฉันมีแต่มาจากพวกแผงลอย เธอเป็นถึงขั้นผู้ลากมากดี เกรงว่าใส่ไปจะทำให้ระคายผิวจนฉันผิดอีกน่ะสิ"

ซูเซว่ที่ใส่แต่แบรนด์ดังจะไปเคยใส่เสื้อผ้าราคาถูกที่ไหนกัน ถ้าเป็นปกติ ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ใส่เสื้อผ้าของซูชิง

แต่ตอนนี้เธอจะเรื่องมากไม่ได้

ซูเซว่ยิ้มและกล่าวว่า "ไม่เป็นไร ฉันใส่อะไรก็ได้"

"งั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันหาให้" ซูชิงหาตัวที่น่าเกลียดที่สุดในตู้เสื้อผ้าก่อนโยนใส่ซูเซว่ ทั้งยังด้วยด้วยรอยยิ้ม "ตัวนี้เข้ากับเธอดี ตอนนั้นฉันซื้อมา 25 หยวนจากแผงลอย"

"เสื้อผ้า 25 หยวนยังใส่ได้?"

ในใจซูเซว่มีแต่ความเกลียด ซูชิงจะบอกว่าเธอเหมาะกับเสื้อผ้าราคาถูกพวกนี้งั้นเหรอ?

ดวงตาของซูเซว่เต็มไปด้วยความรังเกียจ เสื้อผ้าตัวนี้ก็ช่างน่าเกลียด ไม่รู้ว่าซูชิงมองยังไง

แน่นอนว่าชุดนี้เป็นซูชิงเลือกมาตอนไปเดินซื้อของกับไช่จิ้งเหมยก่อนหน้านี้ เป็นไช่จิ้งเหมยที่เลือก

"รังเกียจ? ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องใส่" ซูชิงพูด "คุณหญิงหลี่กำลังรออยู่ ฉันไม่มีเวลามาเสียไปกับเธอนะ"

"ไม่ ไม่ ฉันจะรีบเปลี่ยนทันทีเลย" ซูเซว่กัดฟัน นัยน์ตาเต็มไปด้วยความรังเกียจแต่ก็ต้องสวมใส่มัน

เธอส่องกระจกแล้ว มันช่างน่าเกลียดมาก

ขาของซูเซว่ทั้งหนาทั้งสั้นและชุดนี้ก็เผยให้เห็นข้อบกพร่องของเธอทั้งหมด

ทั้งสองลงมาที่ชั้นล่างด้วยกัน หลิวเซว่ฉิวที่รออยู่ในรถ พอเห็นซูชิงลงมาก็ลงมาจากรถพร้อมรอยยิ้ม "เสี่ยวชิง ทางนี้"

"คุณหญิงหลี่" ซูชิงเดินเข้ามา

"รีบขึ้นรถเถอะ วันนี้จะพาเธอไปทำสปา" หลิวเซว่ฉินไม่ได้สังเกตเห็นซูเซว่ก่อนจะเพิกเฉยไป

หลิวเซว่ฉินไม่มีลูกสาว นี่เป็นเรื่องที่เธอเสียใจ หลังจากให้กำเนิดหลี่เซิน หมอก็บอกว่าสภาพร่างกายของเธอไม่เหมาะกับการจะมีลูกอีกคน ความปรารถนาที่จะมีลูกสาวของเธอก็ต้องผิดหวังไป

ตอนนี้มีลูกบุญธรรมแล้ว ก็ถือว่าความปรารถนาของหลิวเซว่ฉินสำเร็จลุล่วง หลิวเซว่ฉินก็ยิ่งชอบซูชิงมากขึ้นเรื่อยๆ

จนลืมลูกชายของตัวเองที่โดนซูชิงจัดการจนเข้าโรงพยาบาลไป

เมื่อเห็นทั้งสองคนไม่เห็นหัวเธอ ซูเซว่ก็กังวล ก่อนจะก้าวไปแสดงตัวด้านหน้า "สวัสดีค่ะคุณหญิงหลี่ ฉันคือซูเซว่ค่ะ คุณหญิงเล็กของบ้านตระกูลฉู่ แม่สามีฉันคอยเป็นห่วงท่านมาตลอด แถมยังบอกว่าวันไหนมีเวลาว่างก็จะเชิญท่านไปเล่นไพ่นกกระจอกแล้วก็ไปช้อปปิ้งด้วยค่ะ"

การแนะนำนี้ทำให้ซูชิงอยากหัวเราะ กลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่าเธอคือคุณหญิงเล็กของบ้านตระกูลฉู่สินะ

แต่แค่ซูเซว่ใจร้อนเกินไป พูดอะไรเลยไม่ค่อยผ่านสมอง

ซูชิงไม่พูดอะไร ก็แค่มองการแสดงของซูเซว่

หลิวเซว่ฉินเหลือบมองซูเซว่นิ่งๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงมีน้ำโหเล็กน้อย "แม่สามีเธอเป็นใคร? รู้จักกัน? ฉันสนิทกับเธอนักหรือไง?"

สีหน้าซูเซว่ดูเจื่อนไป ฉู่เทียนอี้เป็นลูกนอกสมรส แม่สามีของซูเซว่ก็เป็นเพียงภรรยาคนที่สองของตระกูลฉู่ พูดตรงๆก็คือเป็นเมียน้อยนั่นเอง แล้วยังจะมาใช้เส้นสายกับหลิวเซว่ฉินอีก?

เมียน้อยหนึ่งคนอยากจะมามีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับภรรยาของบ้านหลัก แต่ก็แค่ต้องการใช้หลิวเซว่ฉินเพื่อตั้งหลักในแวดวงเหล่าคุณนาย

หลิวเซว่ฉินไม่ใช่คนโง่ และไม่มีภรรยาบ้านหลักคนไหนก็ยินยอมให่เมียน้อยมามีมีปฏิสัมพันธ์ด้วย มีแต่จะลดระดับตัวเอง

ซูเซว่ยังไม่ตอบสนอง ไม่รู้ว่าว่าน้ำเสียงที่ดูโมโหของหลิวเซว่ฉินนั้นมาจากไหนก็เลยพูดเสริมอย่างระแวดระวัง "แม่สามีของฉันชื่อ เซี่ยหุ้ยเจิน คุณหญิงหลี่พอจะนึกออกไหมคะ?"

"อ๋อ นึกออกแล้วล่ะ เมียน้อยนี่นา" น้ำเสียงของหลิวเซว่ฉินแฝงไปด้วยการดูถูก และซูเซว่ก็ไม่สามารถแก้ตัวได้

"คุณหญิงหลี่ ฉัน..."

สีหน้าซูเซว่ไม่สู้ดี ยังไม่ทันได้พูดจบ หลิวเซว่ฉินก็ปิดจมูกของเธอ "กลิ่นอะไรทำไมเหม็นขนาดนี้ นี่ไม่อาบน้ำมากี่วันแล้วเนี่ย?"

คำพูดนั้นทำให้ใบหน้าของซูเซว่แดงก่ำ ตัวเธอก็ยังมีกลิ่นคาว แม้ว่าเธอจะฉีดน้ำหอม แต่ก็ยังมีกลิ่นเหม็นอยู่ และน่าจะยิ่งเหม็นกว่าเดิม

กลิ่นของปลาผสมกับกลิ่นน้ำหอม กลิ่นนั้นช่างเหม็นหึ่ง