ตอนที่ 50 พายุในงานเลี้ยงรับญาติ

ความจริงที่ว่าซูเต๋อถูกรปภ.หยุดเอาไว้แพร่กระจายไปที่ถึงหูของซูชิง ซูเจี๋ยที่อยู่ด้านข้างก็พูดเยาะเย้ยอย่างเย็นชา "นี่มันช่างไร้ยางอายจริงๆ ตอนนั้นที่ตัดขาดกันก็พูดซะดิบดีว่าไม่มีอะไรเกี่ยวของกันอีก แต่ตอนนี้กลับรีบร้อนมา พี่ พี่จะให้พวกเขาเข้ามาไม่ได้นะ"

ซูชิงขมวดคิ้ว เธอเองก็คิดไม่ถึงว่าซูเต๋ออานจะมาจริงๆ

ขณะนั้นหลี่ขุยหวาก็เดินเข้ามาถามซูชิง "เสี่ยวชิง เธอคิดว่าต้องจัดการเรื่องนี้ยังไงดี?"

ไม่ว่าจะพูดยังไงก็เป็นเรื่องคับข้องใจส่วนตัวระหว่างซูชิงกับซูเต๋ออาน ดังนั้นเลยต้องให้ซูชิงตัดสินใจด้วยตัวเอง

แต่ว่าวิธีในวันนี้ของซูเต๋ออานก็ช่างไม่น่าดูจริงๆ

ตอนแรกก็กลัวจะโดนลากเข้าไปมีเอี่ยวและรีบตัดขากับซูชิงในชั่วข้ามคืน พอมาตอนนี้จะมาทำรู้จักกัน ก็คงอยากพึ่งแสงจากซูชิง ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ

ซูชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดเสียงเรียบ "ให้พวกเขาเข้ามาเถอะค่ะ"

"ตกลง" หลี่ขุยหวาเคารพซู่ชิงก่อนจะรีบไปให้คนพาซูเต๋ออานเข้ามา

เขายังชื่นชมการกระทำของซูชิงเป็นอย่างมาก ซูเต๋ออานก่อเรื่องตรงหน้าประตู ถ้าไม่ได้รับเชิญเข้าไปก็เป็นการทำลายชื่อเสียงของซูชิง

การเชิญเข้ามาอย่างใจกว้างนั้นก็เป็นการตบหน้าซูเต๋ออานเช่นกัน

ต่อหน้าบอกตัดขาด หลับหลังกลับเข้ามาพึ่งพา คนอื่นก็คงได้แต่บอกว่าซูเต๋ออานเป็นคนเห็นแก่ตัว คงไม่มีทางพูดถึงซูชิง

ซูเจี๋ยพูดอย่างไม่ยินดี "พี่ พี่จะให้พวกเขาเข้ามาทำไมน่ะ"

"ถ้าไม่อนุญาต วันนี้ก็คงถูกตั้งข้อหาเนรคุแน่" ซูชิงหัวเราะกับตัวเอง "เขารู้ถึงจุดนี้ถึงไดมายังไงล่ะ"

"ช่างร้ายกาจจริงๆ" ซูเจี๋ยพูดอย่างโกรธเคือง "พี่ ไม่ว่าคนๆนั้นจะพูดอะไร พี่ก็ไม่ต้องไปตกลงนะ เรื่องใหญ่อย่างการให้เงินค่ารักษาผม เดี๋ยวผมได้รางวัลแล้วจะคืนเขา"

เมื่อสิ้นเสียง ซูเจี๋ยก็รีบปิดปาก หลุดปากออกไปจนได้

"รางวัลอะไร?" ซูชิงถาม "เสี่ยวเจี๋ย เธอแอบไปแข่งรถอีกแล้วใช่ไหม?"

"เปล่านะ" ซูเจี๋ยรีบเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็วก่อนจะพูดว่า "ผมออกแบบรถให้เพื่อน เขาบอกจะเอารถคันนั้นไปแข่ง ที่หนึ่งได้รางวันตั้งหนึ่งล้านเลยนะ"

ซูชิงรู้ดีว่าซู่เจี๋ยชอบรถยนต์และชอบออกแบบโมเดลด้วย

"ไม่ได้โกหกแน่นะ?"

"ไม่โกหกแน่นอน" ซูเจี๋ยเปลี่ยนเรื่อง "พี่ ผมจะออกไปจับตาดูคนนั้นแทนพี่ เผื่อเขาคิดจะทำอะไรอีก"

"โอเค" ตอนนี้ซูชิงเชื่อ เธอเองก็ไม่ต้องการให้ซูเต๋ออานสร้างปัญหาอีก

วันนี้ซูชิงขาดความสนใจ ในวันสำคัญเช่นนี้ ใจเธอยังคงหวังให้ลู่หรงเยียนมา

"ซูชิง ซูชิง"

อันรั่วรีบเข้ามา "ยินดีด้วยนะ หลังจากวันนี้ เธอก็จะได้เป็นลูกบุญธรรมของบ้านตระกูลหลี่แล้ว ฉันจะดูซิง่าใครยังจะมารังแกเธออีก"

อันรั่วหยิบกล่องของขวัญออกมา "ของขวัญของเธอ"

ซูชิงยิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น "ขอบคุณนะ"

"จริงสิ ทำไมวันนี้ไม่เห็นแฟนเธอเลยล่ะ เขายังไม่มาเหรอ?"

ซูฉิงพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวัง "เขาวิ่งรถไกลเลยมาไม่ได้น่ะ"

"วันสำคัญขนาดนี้ทำไมเขาจะไม่มาได้อย่างไร" อันรั่วสังเกตเห็นใบหน้าของซูชิงดูไม่สู้ดีก่อนจะพูดติดตลก "บางทีอาจเตรียมเซอร์ไพรส์ให้เธอก็ได้นะ คนสำคัญมักจะปรากฏตัวในตอนท้าย"

เมื่ออันรั่วพูดอย่างนั้น ซูชิงก็ตั้งตารอคอยจริงๆ

งานเลี้ยงรับเป็นญาตกำลังจะเริ่มขึ้น และอันรั่วก็ไปที่ห้องโถงก่อน

ซูชิงอยู่ในห้องคนเดียว งานเลี้ยงยังไม่เริ่มก็รู้สึกเบื่อแล้ว เธอจึงไปเดินเล่นที่สวนด้านหลัง

แขกทุกคนอยู่ที่ห้องโถงด้านหน้า ซึ่งมีชีวิตชีวามาก และซูชิงที่อยู่สวนด้านหลังก็ยังได้ยินเสียงคึกคักด้านใน

ยิ่งใกล้เริ่มงานเลี้ยง ซูชิงก็ยิ่งประหม่ามากขึ้น

"เสี่ยวชิง ทำไมเธอถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ"

หลิวเซว่ฉินเอ่ยถาม "งานเลี้ยงกำลังจะเริ่มแล้ว ไปกันเถอะ ไปกับฉันเร็ว"

"ได้ค่ะ"

"อย่ากังวลไปเลย ทำตัวตามสบายนะ" หลิวเซว่ฉินตบหลังมือของซูชิงเบาๆแล้วพูดว่า "จริงสิ คุณชายลู่ก็มาด้วยนะ"