บทที่ 4

21.00 น.

ปลายฝนนัดกับคาเทียร์ไปเที่ยวผับ พรุ่งนี้ไม่มีเรียนเธออยากไปปลดปล่อยความเครียดจากการเรียนหนักตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา ส่วนมิลลิรายนั้นติดแฟนชวนออกไปไหนไม่ค่อยไป นอกจากแฟนหนุ่มจะไปด้วย วันนี้คาเทียร์อาสาเป็นสารถีขับรถเพราะเธอเป็นสายเมา ไม่เหมาะที่จะขับรถเอง

"ไปผับไหนดี กูเบื่อร้านเหล้า"ปลายฝนเอาภาพจากหน้าจอโทรศัพท์ให้เพื่อนสาวดู เธอหาข้อมูลมาแล้ว ว่ามีผับเปิดใหม่ที่พวกเธอยังไม่เคยไป

"สุดยอดเพื่อนกู ว่าแต่วันนี้มึงแต่งตัวโคตรเซ็กซี่เลย"สายตาของคาเทียร์มองร่างกายปลายฝนตั้งแต่หัวจรดเท้า วันนี้เพื่อนสาวเธอใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิง ตรงช่วงอกคว้านลึกจนเห็นอกอวบอิ่มที่เบียดชิดกัน ต้องบอกก่อนว่าปลายฝนเป็นผู้หญิงตัวเล็ก แต่หน้าอกไม่ได้เล็กอย่างที่เห็นเวลาใส่เสื้อนักศึกษา

การแต่งหน้าก็ดูดีมีเสน่ห์ การันตีได้ว่าผู้ชายต้องมองเพื่อนของเธอตาเป็นมันแน่วันนี้

"อิจฉาอีมิล ไม่ต้องเหงาแบบเราสองคนมีคนให้นอนกกทุกวัน"

"อืม...มึงก็หาแฟนสักคนสิ ผู้ชายตามจีบมึงเยอะแยะ เลือกเอาสักคน"

"กูยังไม่ถูกใจใคร กูอยากให้มึงมีแฟนก่อนกู"

ปลายฝนถอนหายใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนบอก เธอเองก็อยากมีแฟนเหมือนกัน แต่ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้ามาจีบเธอเลย ไม่รู้เพราะหน้าตาแบบเธอไม่ใช่สเปกของผู้ชายหรือเปล่า

"แต่กูคิดว่าเป็นมึงนะเทียร์ ที่จะมีแฟนก่อนกู"

หลังจากเรื่องของมิลลิกับยีนส์ พวกพี่ชายทั้งหลายก็เริ่มหวงน้องสาวน้อยลง แต่ก็ยังกำชับว่าให้เลือกคนที่ดี ๆ

ถ้ามันเลือกได้ง่ายขนาดนั้นก็ดีนะสิ สมัยนี้ผู้ชายเป็นฝ่ายเลือกผู้หญิงเองเสียมากกว่า

"ถ้ากูมีก่อน มึงก็เหงาแย่นะสิ กูไม่อยากทิ้งมึงไว้คนเดียว"ถึงจะฟังเป็นประโยคเรียบ ๆ แต่ก็ทำให้คนฟังใจกระตุก น้ำตารื่นออกมาเพราะซึ้งใจที่เพื่อนเป็นห่วงเธอ

พวกเธอคบกันมาตั้งแต่เด็ก รู้ใจกันหมดทุกอย่าง แต่ก็ไม่คิดว่าคาเทียร์จะรู้ว่าเธอเป็นคนขี้เหงา

"กูไม่เป็นไร ถ้ามึงเจอคนที่ใช่ก็อย่าปล่อยให้เขาหลุดมือไปนะ อย่าเป็นห่วงกูจนทำให้ตัวเองเสียคนดี ๆ ไป เข้าใจหรือเปล่า"

"กูเข้าใจแล้ว แต่คืนนี้กูจะหาผู้ให้มึงเอง ตกลงไหม"

"มึงจะทำอะไรเทียร์ พูดแบบนี้กูกลัวนะ"

"กลัวอะไรของมึง คืนนี้กูจะหาผู้ให้มึงกลับห้อง คิดว่าการแต่งตัวมึงวันนี้ กูน่าจะไม่ต้องเหนื่อยนาน"เธอส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ เรื่องพิเรนทร์ต้องยกให้คุณหนูคาเทียร์จริง ๆ

รถยนต์คันหรูจอดเข้าที่จอดรถของผับ สองสาวเพื่อนซี้เดินลงจากรถพร้อมกัน ก่อนจะควงแขนกันเดินเข้ามาในผับที่เปิดเพลงเสียงดัง พร้อมแสงสีเสียงละลานตา หากว่าไม่ได้เปิดไกลจากผับของพ่อเธอ ปลายฝนมองว่าผับนี้เป็นคู่แข่งของผับพ่อเธอได้เลย

สองสาวเลือกที่นั่งที่ไม่แออัดมากนัก เพราะการแต่งตัวของพวกเธอ ทำให้ชายหนุ่มหลายคนมองมาอยากทำความรู้จักเต็มไปหมด

"เห็นไหมอีฝน ผู้ชายมองมึงเต็มเลย"

ปลายฝนหันมองรอบ ๆ ตามที่เพื่อนเธอบอก พวกผู้ชายที่เพื่อนพูดถึง ล้วนแต่เป็นผู้ชายเหมือนตาแก่เฒ่าหัวงูทั้งนั้น ผู้ชายพวกนั้นไม่ใช่แบบที่เธอชอบ เธอเป็นคนชอบผู้ชายรุ่นเดียวกัน จะแก่กว่าหรืออ่อนกว่าก็ไม่ควรเกินสองปี หากว่าแก่กว่าหลายปีแล้วหน้าตาหล่อและดูหนุ่มเหมือนพ่อของเธอก็ว่าไปอย่าง