ตอนที่ 4 พบเจอ

เช้าวันรุ่งขึ้น

มาร์ชเพื่อนสนิทของหญิงสาวก็เดินทางมารับเธอที่บ้านและพากันร่ำลาพ่อกับแม่ของหญิงสาวเพื่อออกเดินทาง ทั้งสองพากันเดินทางไม่ถึง 2 ชั่วโมงก็มาถึงคอนโดที่ติณภพนั้นเป็นคนจัดการให้ เธอดูจากแผนที่ก็พบว่าเดินทางไม่ถึง 10 นาทีก็ถึงที่ทำงาน อยู่ต่างจังหวัดมันเดินทางสะดวกอย่างนี้นี่เอง และตอนนี้ทั้งสองก็ยืนรอกุญแจห้องเพื่อขนของเข้าคอนโด ไม่นานก็มีรถสปอร์ตคันสีดำหนึ่งคันขับเข้ามาจอดที่หน้าล็อบบี้ของคอนโด เมื่อเจ้าของรถคันนั้นลงจากรถก็พบว่าเป็นชายหนุ่มที่รักการออกกำลังกายเป็นอย่างมาก ด้วยหุ่นสมส่วน สูงประมาณ 180 เซนติเมตร ผิวเข้ม ใบหน้าของเขามีเคราขึ้นเล็กน้อยที่ไม่ได้ผ่านการโกนหนวดมา จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ตาคมและปากเป็นกระจับรับกับใบหน้าของเขา ชายคนนี้สวมเพียงเสื้อยืดแบรนด์เนมกับกางเกงยีนส์ขายาวเพียงเท่านี้ก็ทำให้เธอละสายตาไม่ได้เลย

ตึกตัก!! ตึกตัก!!

ใจของเธอเต้นแรงมาก และจู่ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ และเปล่งคำถามออกมา

“คุณชื่อโมริใช่ไหม??”

“เออ ค่ะ ฉันโมริค่ะ”

“นี่กุญแจของคุณ และชายหนุ่มก็ยื่นกุญแจห้องให้” ใช่หญิงสาวรอกุญแจห้องจากติณภพ

“คุณคือ..คุณติณภพใช่ไหมคะ??”

“อืม ฉันติณภพ”

“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่มเพราะยังไงเธอก็อายุอ่อนกว่าเขาเป็นสิบๆ ปี

“สวัสดีครับ คุณติณภพ ผมมาร์ชครับ” เพื่อนหนุ่มของหญิงสาวก็เดินเข้ามาทักทายเช่นเดียวกัน

“อืม สวัสดี รับกุญแจไปซะ ฉันมีธุระจะไปต่อ ดูแลกันเองนะ ฉันไม่ว่าง” และหญิงสาวก็รับกุญแจห้องจากชายหนุ่ม และหลังจากนั้นเขาก็เดินจากไปโดยไม่ร่ำลา จนทั้งสองนั้นยืนงง

“อะไรของเขาวะ” หญิงสาวยืนเกาหัวแบบงงๆ

“เธอตายแน่โมริ น่ากลัวว่ะ” เพื่อนหนุ่มของเธอพูดออกมา และทั้งสองก็พากันขนของขึ้นมายังห้องที่ชายหนุ่มจัดหาให้ ภายในคอนโดนั้นเป็นห้อง 1 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่นและมีโซนสำหรับทำครัว มองออกไปเป็นสระว่ายน้ำและเป็นวิวทะเล

“เห้อ สดชื่นจังเลย”

“เออ ห้องนี่ก็ใช้ได้เหมือนกันนะเนี้ยะ”

และทั้งสองก็ช่วยกันจัดของโดยใช้เวลานานเพียงไม่นานก็เรียบร้อย เพราะไม่ค่อยมีของอะไรมาก แค่กระเป๋าเดินทางเพียงสองใบ

“อ้าว ทำไมมีกระเป๋าเสื้อผ้าของแกอ่ะมาร์ช”