บทที่ 13

เมสันสูญเสียการควบคุมเพราะความโกรธของเขา เขาจ้องไปที่วาเลเรียและตะโกนว่า "คุณนั่นแหละ! คุณเป็นคนทรยศฉันก่อน และทั้งหมดที่ผมทำได้ก็แค่ชำระหนี้แค้นให้คุณใช่ไหม?"

"ทรยศคุณ?" วาเลเรียมองแอชลี่ย์ด้วยความเย็นชา ขณะที่แอชลี่ย์ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทีเย้ยหยัน

แอชลีย์ยอมรับว่าเมื่อวานนี้เธอใส่ร้ายวาเลเรีย นั่นคือเหตุผลที่เมสันคิดว่าวาเลเรียทรยศเขา

เมสันรู้จักวาเลเรียดี แต่ตอนนี้เขาเลือกที่จะไว้วางใจแอชลีย์ และเชื่อว่าวาเลเรียทรยศต่อเขา

ในตอนแรกวาเลเรียท้อแท้และไม่ต้องการทะเลาะกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม เมสันทำเกินไปและเธอต้องการที่จะโต้ตอบกลับ

ดังนั้นเธอจึงมองมาที่เมสันด้วยแววตาโกรธจัดและถามว่า "คุณเห็นด้วยตัวเองหรือแค่ได้ยินจากคนอื่น?"

"เอาล่ะ ผมจะแสดงหลักฐานให้คุณดู!" เมสันตอบทันที

"โอ้ จริงเหรอ งั้นก็แสดงให้ฉันเห็นสิ!"

เมสันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอกล้าขอหลักฐานจากเขา เขามองที่แอชลีย์ "แอชลีย์ เอาหลักฐานมาให้เธอดู!"

แอชลีย์แค่พยายามทำให้วาเลเรียขายหน้า เธอไม่เคยคิดหวังว่าเรื่องจะกลับกลายเป็นแบบนั้น

เธอปลอมแปลงหลักฐานและพยายามสร้างความขัดแย้งระหว่างเมสันกับวาเลเรีย หากพวกเขาเอาจริงเและสอบสวนอย่างลึกซึ้ง พวกเขาจะพบว่าทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหก

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ แอชลีย์ก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย "อืม... ทุกคนมองมาที่เรา และฉันเกรงว่าวาเลเรียจะแย่ถ้าคนอื่นรู้"

"เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น แสดงหลักฐานให้ฉันดู" วาเลเรียเยาะเย้ย

"ไม่ต้องไปสนใจ เอาหลักฐานมาให้เธอดู! ผมอยากฟังคำอธิบายของเธอ!"

เมสันตะคอก เขาหงุดหงิดกับคำตอบของวาเลเรีย

อย่างไรก็ตาม แอชลีย์ก็ยังไม่สามารถเอาหลักฐานออกมาให้ดูได้ เธอพูดว่า "ฉันทำลายมันเพื่อรักษาชื่อเสียงของเธอ"