บทที่ 6

วาเลเรียเดินไปตามถนนอย่างสิ้นหวังจนถึงเวลากลางคืน ท้ายที่สุดแล้วเธอก็หมดแรงและรู้สึกหิวมาก

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู แต่ไม่พบข้อความใหม่เลย สิบชั่วโมงผ่านไปแล้ว แต่โรนัลด์ก็ยังไม่โทรหาเธอ

เขาจะทิ้งเธอแล้วไปอยู่กับแม่และลูกสาวที่ไร้ยางอายหรือไม่?

วาเลเรียถูกพ่อของเธอทอดทิ้ง เธอรู้สึกสิ้นหวัง และตอนนี้เธอก็ไม่สามารถกลับบ้านได้ ยิ่งไปกว่านั้น แอบบี้คลาร์ก เพื่อนสนิทของเธอไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างประเทศ เธอจึงไม่มีที่ไป

เมื่อไม่มีทางเลือก วาเลเรียจึงไปที่โรงแรมวูลฟ์ซึ่งเป็นโรงแรมที่อยู่ใกล้ที่สุด เมื่อเธอเดินเข้าไปในล็อบบี้ เธอก็ชนกับแอชลีย์

แอชลีย์กำลังนั่งอยู่ในเลานจ์อย่างอารมณ์ดีกับจูลี่แม่ของเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นวาเลเรียเดินเข้ามา

หลังจากกระซิบกระซาบกับจูลี่สองสามคำ แอชลีย์ก็เดินไปหาวาเลเรีย

"ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ! วาเลเรีย เธอมาที่นี่เพื่อทานอาหารเย็นด้วยหรอกหรือ?" แต่วาเลเรียไม่อยากเสียเวลากับผู้หญิงหน้าด้านคนนี้

แต่เห็นได้ชัดว่าแอชลีย์ไม่อยากปล่อยโอกาสที่จะทำให้แอชลีย์หงุดหงิดใจ

แอชลีย์พูดต่อว่า "พ่อชวนเรามาทานอาหารเย็นที่นี่ เขาจองห้องส่วนตัวที่ดีที่สุดไว้เพื่อเรา โอ้! แล้วเมสันก็จะตามมาทีหลัง!"

โรนัลด์ไม่สนใจลูกสาวของตัวเองที่หนีออกจากบ้าน แต่เขามีเวลาเชิญหญิงไร้ยางอายและลูกสาวของเธอมาทานอาหารเย็นที่นี่ วาเลเรียรู้สึกผิดหวัง

เธอพยายามอย่างหนักที่จะควบคุมความโกรธของเธอและพูดว่า "ไปให้พ้นทางฉัน!"

แอชลีย์ไม่อยากปล่อยเธอไปและพูดว่า "อ้า เธอโกรธไหม นี่เป็นอีกข่าวร้อนสำหรับเธอ พ่อขอให้เราอยู่กับเขาในวันพรุ่งนี้ ดังนั้น วาเลเรีย ตอนนี้แฟนของคุณและบ้านของคุณเป็นของฉันทั้งหมด!"

แอชลีย์กล่าวด้วยความภาคภูมิใจ วาเลเรียเชื่อว่าแอชลีย์กำลังวางแผนชั่วร้ายในหัวของเธอ