บทที่ 258 เก็บงำอะไรไว้

บทที่ 258 เก็บงำอะไรไว้

ยิ่งมองใจของฉูเจ๋อหยางยิ่งโหมกระเพื่อมอย่างช่วยไม่ได้ ตกลงแมวยั่วสวาทตัวนี้ดื่มไปกี่แก้วกัน ในเวลาปกติเธอมักจะต่อต้านรักษาระยะห่างเอาไว้จนทำให้เขาอยากกลั่นแกล้ง แต่พอมาตอนนี้ดื่มเหล้าเมาจนแสดงอาการออดอ้อนออเซาะออกมา มันยิ่งทำให้เขายับยั้งชั่งใจได้ยาก

อยากจูบเธอ อยากย่ำยีเธอแรงๆมันซะตรงนี้เลย.......

แต่สุดท้ายสติก็กลับมา ถ้าเป้ยฉ่ายเวยสร่างเมาแล้วรู้เข้าว่าเขารังแกเธออยู่บนรถ เดาไม่ได้เหมือนกันว่าจะมีปฏิกิริยาแบบไหน

ฉูเจ๋อหยางรู้สึกว่าครั้งนี้มันไม่เหมือนเขามาคิดบัญชีกับเป้ยฉ่ายเวย กลับกันเธอยิ่งทำให้เขาปวดหัวขึ้นไปอีก เขาขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างอ่อนแรง “พูดให้ฟังหน่อย เดี๋ยวกลับไปจะให้กินซุปสร่างเมา”

“ไม่ ฮือๆ คุณแกล้งฉัน” เป้ยฉ่ายเวยที่ถูกดึงมือออก ก็เริ่มทำตัวน่าสงสาร

ฉูเจ๋อหยางไม่เคยพบไม่เคยเจอคนขี้วอแวขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงโยนออกไปนอกรถแล้ว แต่เพราะคนตรงหน้าเป็นเป้ยฉ่ายเวย เขาจะทำอะไรได้ เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นอย่างยอมแพ้ “เป้ยฉ่ายเวยตกลงคุณดื่มอะไรเข้าไปกันแน่ ทำไมเมาขนาดนี้?”

เมื่อเห็นท่าทางราวกับถูกบีบให้ยอมรับความพ่ายแพ้ของฉูเจ๋อหยาง เป้ยฉ่ายเวยก็ดีใจจนอกผายไหล่ผึ่งเหมือแม่ไก่ที่หยิ่งผยอง “หึๆ ในที่สุดคุณก็มีวันนี้ฉูเจ๋อหยาง ฮี่ๆ”

นัยน์ตาคมเข้มของฉูเจ๋อหยางหรี่ลงเล็กน้อย จดจ้องใบหน้าเล็กๆที่แดงแจ๋เกินเหลือเชื่อ ในใจรู้สึกลังเล แต่นิ้วเย็นๆก็ค่อยๆยื่นออกไปสัมผัสกับผิวของเธอที่กำลังแผ่ไอร้อนออกมา คิ้วคมปราบทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันโดยทันที

ร้อนมาก

อุณหภูมิในร่างกายของเธอมันร้อนเกินกว่าอุณหภูมิของคนเมาปกติที่ควรจะเป็น ที่ยิ่งแปลกไปกว่านั้นก็คือเธอไม่รู้สึกตัวเองเลยสักนิด ยังมีหน้ามาทำเป็นเชิดหน้าภูมิอกภูมิใจเหมือนคนโง่อยู่ได้

“เป้ยฉ่ายเวย ลองนึกซิว่า นอกจากเหล้าแล้ว คุณดื่มอะไรเข้าไปอีก”

“อาเจ๋อ......ฉันอยาก......”

เสียงเพ้อๆดังขึ้น ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านทั้งร่างของฉูเจ๋อหยาง เปลวไฟในตาราวกับจะแผดเผาเธอให้เป็นจุณ เธอไม่ได้เรียกชื่อเขาแบบนี้มานานแล้ว เหมือนเป็นเพียงแค่เวลาในชั่วพริบตา ที่เธอร้องขอมันด้วยเสียงแผ่วเบาเหมือนแมวน้อยน่าสงสาร

ทุกคนเรียกเขาว่าอาเจ๋อก็จริง แต่มีเพียงเธอเท่านั้นที่เรียกเขาว่าอาเจ๋อแล้วเขาแอบยอมรับว่ามันไม่เหมือนกับที่คนอื่นเรียก

มันเป็นชื่อเฉพาะที่เธอใช้เรียกเขาเป็นพิเศษ เป็นเช่นนี้ใจของเขาจึงอ่อนลงอย่างแปลกประหลาด

“คนขี้ยั่ว เงียบปากไปก่อน กลับถึงบ้านแล้วค่อยคุย อย่าใจร้อน”

“ไม่ อาเจ๋อ ฉันร้อน ร้อนมาก.....” เสียงนุ่มๆที่ดังขึ้นงุ้งงิ้งๆ ค่อยๆกระทบถึงหัวใจของชายหนุ่ม ทั้งยังเพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจให้เร็วขึ้นอีกด้วย

ลมหายใจของฉูเจ๋อหยางเริ่มสะดุด ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงอดรอให้ถึงบ้านไม่ไหว จนทำอะไรเธอบนรถแน่ๆ

เมื่อก่อนเวลาเมาก็ๆไม่เคยเห็นว่าเธอจะร้อนแรงขนาดนี้

อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ปลดปล่อยมาพักใหญ่แล้ว ด้วยเพราะความต้องการเรื่องอย่างว่าที่ค่อนข้างสูงของเขา การที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันก็ถือว่าเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว ยิ่งมาเจอเธอแบบนี้ เขายิ่งประคับประคองมันเอาไว้ไม่ไหวแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงท่าทางเชื้อเชิญสุดขีดของเธอในตอนนี้เลย

มันทำให้เขาคลั่งแทบจะบ้า！