บทที่ 511 คำอธิบาย

บทที่ 511 คำอธิบาย

เป้ยฉายเวยหัวเราะ: “ไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะแยกคนออกหรือไม่ แต่ในที่สุดบางสิ่งบางอย่างก็จะมีวันที่ความจริงกระจ่าง หวังว่าต่อไปเธอจะอยู่อย่างเป็นสุข”

เมื่อลุกขึ้น ตอนที่เป้ยฉายเวยจะออกไปได้เอ่ยปากพูดว่า: “ใช่แล้ว ได้ยินว่ารายงานการตรวจสอบผลจะออกวันพรุ่งนี้ เธอไม่ต้องรีบร้อนหากเดินออกไป ฉันจะมาส่งเธอ”

หนานฉิงกระตุกริมฝีปาก: “หวังว่าเธอจะมีโอกาสมาส่งฉัน!”

ใจของเป้ยฉายเวยกระตุก หรี่ตามองหนานฉิงอย่างรุนแรง ในใจม้วนกันเป็นคลื่น

หนานฉิงยิ้มอย่างมีเสน่ห์ พร้อมกับความสดใสและงดงามที่ไม่อาจปฏิเสธได้

เป้ยฉายเวยกลับไปแล้ว

ตอนนี้หัวสมองของเขาชัดเจนมาก ข้อแลกเปลี่ยนของเสิ่นลั่นการลงโทษที่พูดถึงมีความเชื่อมโยงกับการปรากฏตัวของหนานฉิง ไม่ยากที่จะเห็นเบาะแสบางอย่าง

เพียงแต่เรื่องง่ายแบบนี้ เรื่องไม่ชัดเจนแต่เจ้าหน้าที่ชัดเจนดี ตอนนี้แยกปัจจัยที่ไม่แน่นนอนของฉูเจ๋อหยางออก เธอกลับรู้สึกว่าสามารถสอดแนมความจริงได้

แต่ว่า ตอนี้เธอกำลังติดปัญหาอยู่หนึ่งอย่าง สงสัยปัญหาเดียวกันกับฉูเจ๋อหยาง

ทำไมหนานฉิงต้องโกหก?

และยังโกหกที่กินเวลาแค่สองวัน?

ใช่ ตอนนี้เธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว เด็กในท้องของหนานฉิง ไม่ใช่ของฉูเจ๋อหยางแน่นอน

ส่วนความรู้สึกที่เขามีให้เธอหรือเปล่านั้น ไม่ใช่หัวข้อที่เธอจะกังวลในตอนนี้

สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอ ให้รุ่ยรุ่ยและเด็กในท้องมีตัวตน

“พี่สะใภ้ ทำไมมาอยู่ตรงนี้?”

หลังจากกลับจากห้องนอนด้านหน้ามาถึงคฤหาสน์ชิงซงด้านหลัง ต้องผ่านบ้านหลักด้านหน้าแน่นอน ตอนนี้เป้ยฉายเวยยังคงคิด ก็เจอฉูเจ๋อเหยี่ยนที่กำลังเกาหัวไม่รู้ทำอะไรอยู่ มองไปทางห้องรับแขกของบ้านหลักอย่างลับๆล่อๆ

เมื่อเห็นเป้ยฉายเวย ก็รีบทักทาย

เป้ยฉายเวยขมวดคิ้วเล็กน้อย: “คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่เข้าไปข้างในเหรอ?”

“นี่ไม่ใช่ทำให้คุณท่านโกรธ แล้วถูกตีเหรอ” ฉูเจ๋อเหยี่ยนเกาหัว ยิ้มแห้งๆ

เป้ยฉายเวยไม่ค่อยเชื่อ

ดูแล้วฉูเจ๋อเหยี่ยนกับฉูเจ๋อหยางจะมีความแตกต่างกัน คนหนึ่งเก็บตัว อีกคนโลกของเกมส์ แต่ในความเป็นจริงก็มีหลายอย่างที่เหมือนกัน ตอนที่รู้ว่าเขาพาหนานฉิงมา เป้ยฉายเวยก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างเกี่ยวกับเขา

แม้ว่าจะพักอยู่ที่บ้านเขาสองสามวันมานี้

แต่จะเห็นได้จากเรื่องนี้ว่า บางทีเขาอาจไม่เห็นด้วยที่ฉูเจ๋อหยางอยู่ด้วยกันกับเธอ ก็เหมือนคนทั่วไปที่ดูถูกครอบครัวของเธอ

บางทีเขาและคุณท่านอาจไม่ได้ขัดแย้งกันอย่างที่เห็น ดังนั้นพาหนานฉิงมาก็เป็นคำสั่งของคุณท่าน?

เป้ยฉายเวยแยกไม่ออกตอนแรกที่เสิ่นลั่งให้ข่าวนั้นเป็นความจริงหรือความเท็จ แต่ว่าสถานการณ์ของสองอย่างนี้มีจุดเริ่มต้นที่เหมือนกัน

นั่นก็คือฉูเจ๋อเหยี่ยนมองผิวเผินไม่ค่อยเห็นด้วยกับเธอเท่าไหร่

เป้ยฉายเวยยิ้ม: “คุณท่านฉูมองเห็นถูกผิด ไม่ทำอะไรคุณแน่นอน มีเรื่องอะไรก็พูดออกมาดีกว่า”

ฉูเจ๋อเหยี่ยนปากแข็ง: “ไม่ได้ เวลาที่คุณท่านตีฉันโหดเหี้ยมมาก”

ทันใดนั้นดวงตาก็เปล่งประกาย: “พี่สะใภ้ ช่วยฉันเรื่องหนึ่ง!”

เป้ยฉายเวยเลิกคิ้วขึ้น และเงี่ยหูฟัง

“พี่สะใภ้ เธอไม่รู้หรอกว่าคุณท่านแสดงพลังออกมา ตีฉันเหมือนตีหลาน น่ากลัวมากจริงๆ!” ฉูเจ๋อเหยี่ยนพูดต่อ: “พี่สะใภ้เธอก็แค่ช่วยฉันไปดูหน่อย ว่าตอนนี้คุณท่านอยู่ชั้นสองหรืออยู่ห้องรับแขกก็พอแล้ว ฉันจำเป็นต้องไปเอาของบางอย่าง”