บทที่ 516 ฆาตกรที่อยู่เบื้องหลัง

บทที่ 516 ฆาตกรที่อยู่เบื้องหลัง

ฉูเจ๋อหยางขยับลำคอ: “ทำไม?”

ทำไมต้องบอกว่าเป้ยฉายเวยเป็นคนทำ?

ทำไมต้องช่วยคนชั่วทำร้ายมาคนท้อง? และยังเป็นภรรยาของเขา

แม้ว่าคุณท่านจะมีอคติบางอย่าง แต่ก็ไม่ลงมือกับผู้หญิง ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์

แต่มาวันนี้เขาต้องเสียสละให้ภรรยาและเด็กที่จะเกิดมาในอนาคตปกป้องคนทำผิด แบบนี้จะให้เขามีความสุขได้อย่างไร?

ทำไม?

คุณท่านก็ตกอยู่ในภวังค์

“คุณปู่ หรือว่าฐานะครอบครัวทาเหมือนกันในสายตาของท่านมันสำคัญมากขนาดนั้นเลยเหรอ? ตอนนั้นภรรยาของอาเหยี่ยนเกิดเรื่องแบบนั้น หนึ่งศพมีสองชีวิต ท่านยังอยากจะดูเรื่องเก่าวนกลับมาไม่สำเร็จอีกรอบเหรอ?” นัยน์ตาของฉูเจ๋อหยางแดงเล็กน้อย จ้องมองคุณท่านตาเขม็ง

ทันใดนั้นสีหน้าของคุณท่านก็เปลี่ยนไป แสงของความเจ็บปวด ร่องรอยแห่งความเสียใจ ร่องรอยของการสะท้อนกลับ

เป็นเวลานาน ตอนที่เขาคิดว่าท่านจะไม่ตอบ เพิ่งได้ยินคุณท่านถอนหายใจ

“อาเจ๋อ แกเกลียดฉัน!”

ประโยคเดียว ฆาตกรที่อยู่เบื้องหลังตัวจริงคือใคร ในใจรู้ดีแต่ไม่ได้พูดออกมา

ฉูเจ๋อหยางเม้มปากเป็นเส้นตรง

“แกรู้ไหมว่าเอกสารฉบับนั้นถ้าหากถูกคนที่ตั้งใจนำไปทำเป็นบทความ ตระกูลฉูจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน? ปู่ไม่ต้องการเห็นสิ่งเก่าๆซ้ำๆซากๆ ดังนั้นจึงอยากให้เธอรีบออกไป ฉูเจ๋อหยาง พวกแกยังไม่ได้แต่งงานกัน ไม่ว่าคุณเป้ยหรือเด็กคนนั้น ล้วนไม่จำเป็นต้องตามเรามาตกอยู่ในอันตราย” คุณท่านถอนหายใจ

แค่ประโยคเดียว ทำให้ความคิดของเขาพูดออกมาหมด

ใบหน้าของฉูเจ๋อหยางงุนงงเล็กน้อย สายตาเย็นชามองออกไปข้างนอก: “เขาคิดเช่นนี้เหมือนกันใช่ไหม...”

“บางที ตลอดหลายปีมานี้เขาไม่มีความสุขเลย คงเกลียดตาแก่คนนี้แล้วอยากให้ตายๆไปตั้งนานแล้ว ทำให้ทุกคนในตระกูลฉูมีส่วนเกี่ยวข้อง เขาร้ายกาจเกินไป ร้ายกาจมากไปหน่อย!” คุณท่านพูด ดวงตาสีแดง มาพร้อมกับความเป็นหมาป่าและความดุร้าย

ฉูเจ๋อหยางลุกขึ้นทันที

“อาเจ๋อ!”

“คุณปู่ ไม่มีใครจำเป็นต้องเช็คบิลความผิดพลาดแทนเขา อย่างน้อย ไม่ควรเป็นตระกูลฉู!”ฉูเจ๋อหยางหยุดฝีก้าว น้ำเสียงที่แหบแห้งพูด

คุณท่านฉูถอนหายใจอย่างหนักด้วยใบหน้าเดิม

เมื่อฉูเจ๋อเหยี่ยนได้ยินเสียงเคาะประตู เผยปากยิ้ม และดื่มไวน์แดงจากในแก้ว

เมื่อเปิดประตู: “พี่ใหญ่ ดึกป่านนี้มาหาผมเพื่อรำลึกความหลังเหรอ!”

ฉูเจ๋อหยางตอบกลับด้วยการเสยไปหนึ่งหมัด

ตุบไปหนึ่งเสียง ฉูเจ๋อเหยี่ยนล้มลงไปกองกับพื้น

ลุกขึ้น แล้วถูเลือดที่มุมปาก ฉูเจ๋อเหยี่ยนยิ้ม: “พี่ใหญ่ ดึกๆดื่นๆ ทักทายแบบนี้เกินไปไหม”

ฉูเจ๋อหยางหรี่สายตา เต็มไปด้วยความโหดร้าย: “เอกสารครึ่งที่เหลืออยู่ไหน?”

“พี่ใหญ่กำลังพูดอะไร ผมฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง”

“อย่าปากดี ฉันถามนาย เอกสารครึ่งที่เหลือ นายเอาไปให้ใคร?” เขาก้าวไปข้างหน้าบีบคอเขา และพูดอย่างโหดเหี้ยม

ฉูเจ๋อเหยี่ยนหัวเราะ: ”ดูแล้ว ครั้งหน้าคิดว่าจะต้องระวังให้มากกว่านี้ ช่วยไม่ได้ พี่สะใภ้มาได้เวลาเหมาะเจาะ ได้เพียงทำให้เธอรับผิดแทน ต้องขอโทษด้วยจริงๆพี่ใหญ่”

พูดได้ไม่มีความจริงใจเลยสักนิด เลยทำให้ฉูเจ๋อหยางเสยหมัดไปอีกสองครั้ง

เมื่อปล่อยมือ ฉูเจ๋อหยางมองไปอย่างเยือกเย็น: “พูด นายจะทำอะไรกันแน่?”

“ไม่ได้อยากทำอะไร ก็แค่ว่างๆน่าเบื่อ ให้ชีวิตมีสีสันบ้าง” ฉูเจ๋อเหยี่ยนยังคงยิ้ม