ตอนที่ 1 ความสัมพันธ์ของเรา

ตอนที่ 1 ความสัมพันธ์ของเรา

เป้ยฉ่ายเวยเพิ่งจะล้างจานเสร็จ จึงเดินไปที่ห้องรับแขกหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดมือ พลางรับสายเพื่อนรัก

“เวยเวย ฉันกำลังจะกลับแล้วนะ! คดีหย่าร้างของฉันศาลตัดสินแล้ว!” เสียงของหนานฉิงดังเข้ามาอย่างมีความสุข

แต่ว่าเป้ยฉ่ายเวยกลับอึ้งในนาทีนั้นแทน เธอไม่รู้จะตอบไปอย่างไรดี

หนานฉิงพูดต่อไปอีกว่า “เวยเวย เธอพูดถูก คนเรามีสิทธิ์ที่จะไขว่คว้าความสุข ความรักของฉันคือ เจ๋อหยาง ฉันจะไม่มีวันทิ้งเขาไปอีก!!”

เป้ยฉ่ายเวย ‘อืม’ ส่งเสียงตอบครั้งหนึ่ง เธอเพิ่งรู้ตัวว่าแม้แต่เสียงอืมแค่คำเดียวยังแทบพูดไม่ออก

“ฉันจะจัดการเรื่องทางนี้ให้เร็วที่สุด อย่างช้าสุดประมาณ 1 อาทิตย์ฉันก็กลับไปได้แล้ว เวยเวย แล้วเจอกันนะ!” หนานฉิงพูดจบก็วางสายไป แต่เป้ยฉ่ายเวยได้แต่ยืนถือโทรศัพท์อยู่แบบนั้น หูของเธอได้ยินเพียงเสียงตู้ดที่วางสายไปแล้ว

ร่างอันผอมบางร่างหนึ่งเดินออกมาจากห้องนอน เห็นเป้ยฉ่ายเวยถือโทรศัพท์ยืนแน่นิ่ง จึงถามขึ้นว่า“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

เป้ยฉ่ายเวยหันหน้าไป

ฉู่เจ๋อหยางคงจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขาสวมชุดคลุมนอนสีน้ำเงินเข้มอยู่ กำลังเช็ดผมอันเปียกปอนด้วยผ้าขนหนู ชุดคลุมจึงเผยขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นหน้าอก รูปร่างสูงใหญ่ของเขา ดึงดูดสายตาอย่างมาก

“ไม่มีอะไรคะ” เป้ยฉ่ายเวยเก็บมือถือลงกระเป๋า พลางกล่าวว่า“หนานฉิงบอกว่าเธอจะกลับมาแล้วคะ”

ขณะที่เธอก้มตัวลงวางโทรศัพท์ เป้ยฉ่ายเวยมองไปทางฉู่เจ๋อหยาง เธอเห็นฉู่เจ๋อหยางชะงักการเช็ดผมเพราะคำพูดประโยคนี้ของเธอ สีหน้าของเขาไร้อารมณ์เหมือนเคย

“อืม” ท่าทีของฉู่เจ๋อหยางเรียบเฉยราวกับไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา เขาเช็ดผมไปพลางเอ่ยว่า “ผมเตรียมน้ำไว้ให้คุณแล้วครับ คุณรีบไปอาบเถอะ”

เป้ยฉ่ายเวยทำจมูกฟุดฟิด เขาก้มหัวไปพลางส่งเสียง

หลังจากจัดห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว เป้ยฉ่ายเวยกลับไปที่ห้อง หยิบชุดนอนแล้วเข้าห้องน้ำไป เธอนั่งกอดเข่าแช่น้ำอยู่ในอ่าง ได้แต่งงๆทำอะไรไม่ถูกอยู่ราว 1 ชั่วโมง จนกระทั่งน้ำเริ่มเย็น จึงหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดตัว

ขณะที่เธอออกมาจากห้องน้ำ ในห้องนอนปิดไฟแล้ว มีเพียงโคมไฟเล็กๆที่โต๊ะข้างเตียงยังคงสว่างอยู่ แสงไฟสีเหลืองนวล