ตอนที่ 118 เจ้าหน้าที่จดบันทึก

ตอนที่ 118 เจ้าหน้าที่จดบันทึก

หลูเสี่ยวหยาจูงมือเป่ยฉ่ายเวยออกมาจากห้องทำงานของหลินไห่ แล้วแอบพูดเบาๆ “เวยเวย รุ่นพี่เหมือนจะชอบเธอนะ”

เป่ยฮ่ายเวยรีบโต้แย้งกลับไปทันที “เสี่ยวหยาไม่ต้องมาพูดไร้สาระเลย ฉันกับเลขาหลินเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องทั่วไป”

หลูเสี่ยวหยายื่นนิ้วก้อยไปอยู่ตรงหน้าของเป่ยฉ่ายเวยแล้วส่ายไปมา “ฉันมองคนไม่ผิดหรอก สายตาที่รุ่นพี่มองเธอมันไม่เหมือนที่มองคนอื่น”

“เสี่ยวหยา เธอต้องสอนสิ่งที่ใช้ได้จริงให้ฉันสักหน่อยละ” เป่ยฉ่ายเวยไม่ได้ใส่ใจเรื่องหลูเสี่ยวหยา แต่หลินไห่จะมาชอบเธอได้ยังไง

หลูเสี่ยวหยาเห็นว่าเป่ยฉ่ายเวยไม่อยากจะคุยต่อ ก็เลยพยักหน้า “เอาล่ะ บ่ายนี้จะมีคดีการฟ้องหย่า พอถึงเวลาเธอก็มากับฉันละกัน”

“อื้ม ฉันจะไปดูกรณีตัวอย่างก่อน” เป่ยฉ่ายเวยหอบเอกสารที่สูงเท่าคางเธอ

ก่อนจะเดินไปหลูเสี่ยวหยาก็ไม่ลืมที่จะพูด “ดี เวยเวยอย่าลืมดูเครือข่ายภายในนะ แล้วเธอจะพบความสุขที่ไม่คาดคิด”

“รู้แล้ว” เป่ยฉ่ายเวยพยักหน้า ในใจเธอยังคงอยู่กับกรณีตัวอย่างที่มือของตัวเอง เยอะขนาดนี้เมื่อไหร่จะอ่านหมด

จากนั้นเป่ยฉ่ายเวยก็กลับไปที่โต๊ะของตัวเอง และเธอก็ไม่มีเวลาที่จะดูเครือข่ายภายในที่หลูเสี่ยวหยาบอก เธอจดจ่ออยู่กับคดีความต่างๆและพบว่าคนในคดีเหล่านี้น่าสนใจมาก

บางคนก็ทำหมายเหตุอย่างละเอียด รูปแบบการเขียนสื่อถึงความเด็ดเดี่ยวและทรงพลัง สามารถรู้ได้เลยว่าคนที่เขียนนั้นเป็นคนเก่งและมีรากฐานที่แข็งแรงมาก คนที่บันทึกจะต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ

เธออยากรู้ว่าผู้ชายคนที่สามารถเขียนตัวอักษรได้งดงามขนาดนี้เขาทำได้ยังไง

สมองเธอก็นึกไปถึงเค้าโครงหน้าของคนคนหนึ่ง จะใช่เขาไหมนะ?

เธอยังไม่แน่ใจ แต่ลางสังหรณ์เธอทำให้นึกภาพของฉูเจ๋อหยางขึ้นมา

เวลาผ่านไปสองชั่วโมงโดยที่เธอไม่รู้เนื้อรู้ตัว เป่ยฉ่ายเวยก็พบว่าตัวเองกำลังอ่านไปอย่างเพลิดเพลิน ทุกการบันทึกมีความละเอียด และไม่จืดชืดเหมือนกับในรายการโทรทัศน์ที่น่าเบื่อจนไม่อยากดู

“เวยเวย เธอกำลังทำอะไรอยู่ ไม่เห็นเธอข้อความที่ฉันส่งให้หรอ?” ใบหน้าอ้วนกลมของหลูเสี่ยวหยาปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

เป่ยฉ่ายเวยที่ยังไม่เตรียมตัวตกใจทันทีเมื่อพบว่าคนอยู่ตรงหน้าคือหลูเสี่ยวหยา “ขอโทษทีเสี่ยวหยา ฉันจดจ่อกับมันมากเกินไปจนลืมดูเวลาน่ะ”

“ช่างมันๆ รีบไปเถอะ ผู้หญิงคนนั้นมาแล้ว” หลูเสี่ยวหยาไม่ได้สนใจปัญหาเล็กๆนั่น เธอแค่มาเตือนเป่ยฉ่ายเวยเฉยๆ

“อื้ม” เป่ยฉ่ายเวยหยิบเอกสารแล้วเก็บมันไว้อย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เดินตามหลูเสี่ยวหยาไปที่ห้องประชุมเล็ก

ก่อนที่ทั้งคู่จะเข้าไป พวกเธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดฟอร์มบริษัทแล้วสวมแว่นกันแดดสีดำอันใหญ่นั่งรออยู่ข้างใน

หลูเสี่ยวหยาเปิดประตูเข้าไปก่อนแล้วเป่ยฉ่ายเวยก็เดินตามเข้าไป

“ขอโทษที่ให้รอนานนะคะคุณหยาง” ท่าทางของหลูเสี่ยวหยาดูเป็นมืออาชีพมาก

“ไม่เป็นไร ฉันเองก็เพิ่งมาเหมือนกัน” คุณหยางพูดเบาๆ

เป่ยฉ่ายเวยเทน้ำใส่แก้วแล้ววางไว้ที่ฉากด้านหน้าของคุณหยาง “คุณหยางคะ ดื่มน้ำสักหน่อยนะคะ”