ตอนที่ 16 เวยเวย เธอมอบให้ฉันเถอะนะ

ตอนที่ 16 เวยเวย เธอมอบให้ฉันเถอะนะ

“อะ อะไรนะ?” เป้ยฉานเวยหน้าขาวซีด ก้าวเท้าไม่ออก

“อัยยะ ฉันพูดเล่นหรอกน่า!” หนานฉิงหัวเราะฮิฮิ พูดเข้าข้างตัวเองว่า “ฉันคงไม่ให้หรอก อาเจ๋อดีออกขนาดนั้น ถ้าเธอทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน เธอจะต้องหลงรักเขาอย่างแน่นอน ฉันรักเขามากเลยล่ะ ไม่มีทางยกให้เธอหรอก!”

เป้ยฉายเวยฝืนยิ้มให้เธอ

เธอจะบอกกับหนานฉิงอย่างไรดีว่าเธอตกหลุมรักฉูเจ๋อหยางผู้ชายคนนี้ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว

ด้วยความบังเอิญแขนของหนานฉิงเกี่ยวเข้ากับสร้อยข้อมือของเป้ยฉานเวยเข้า เธอก้มหน้าลงมอง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “เอ๋ ฝันนิรันดรของทิฟฟานี่รุ่นลิมิตเต็ด? เวยเวย เธอลงทุนซื้อของแพงขนาดนี้ด้วยหรือนี่? ฉันยังจำได้ว่าตอนนั้นขนาดเธอซื้อกระเป๋า Saint Laurent แค่ใบเดียวยังปวดใจไปอีกตั้งหลายเดือน!”

“ตอนนี้ได้เงินค่อนข้างมาก ก็พอดีเห็นแล้วชอบก็เลยตัดสินใจซื้อน่ะ” เป้ยฉานเวยแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ อยากจะเอามือซ่อนไว้ด้านหลัง แต่ไม่ทันแล้วหนานฉิงกลับดดึงมือขึ้นมา พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ถ้าเป็นอย่างนั้น เวยเวยเธอมอบให้ฉันได้ไหม ฉันชอบมันจังเลย!”

“ไม่ได้หรอก” เป้ยฉานเวยโพล่งออกมาทันที เห็นหนานฉิงชะงักไป เธอรีบอธิบายต่อว่า “ฉันก็ชอบมากเหมือนกัน ดังนั้นจึงให้เธอไม่ได้หรอก ครั้งหน้าถ้าฉันเจอแบบที่สวยอีก ฉันจะซื้อมาฝากเธอนะ?”

“เวยเวย ขอฉันเถอะน้า!” หนานฉิงดึงแขนของเธอพลางอ้อนวอน “ปกติเธอไม่ค่อยชอบใส่เครื่องประดับพวกนี้สักเท่าไหร่นี่นาเดี๋ยวไม่กี่วันเธอก็เก็บใส่ลิ้นชักวางให้ฝุ่นเกาะแล้ว ฉันชอบมันจริงๆน้า เธอมอบให้ฉันเถอะน้า?”

เป้ยฉานเวยรู้ว่าตัวเองเป็นหนี้หนานฉิงหลายอย่าง เวลาเธอเอ่ยปากต้องการเงินทีไร หล่อนก็จะควักให้ทุกครั้ง แต่ว่าหลังจากที่เธอแยกจากผู้ชายคนนั้นแล้ว นี่เป็นของชิ้นเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ เธอตั้งใจจะเก็บมันเอาไว้ไปตลอดกาล

“หนานฉิง ขอโทษนะ ฉันให้เธอไม่ได้จริงๆ”

“เวยเวยเธอเปลี่ยนไปมากเลยนะ เมื่อก่อนฉันต้องการอะไรเธอก็ยอมให้ทุกอย่าง.....” หนานฉิงดูเหมือนไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ต่อมาเธอจึงโบกไม้โบกมือ “ช่างเถอะ ถ้าเธอชอบมากขนาดนั้นก็เก็บมันเอาไว้เถอะจ้ะ!”