ตอนที่ 7 ทั้งอิจฉาและไม่สบายใจ

ตอนที่ 7 ทั้งอิจฉาและไม่สบายใจ

เมื่อวานหนานฉิงได้สอบถามจากเพื่อนสมัยเรียน จึงรู้ว่าฉูเจ๋อหยางโสดมาหลายปี เขาเลยยังไม่มีแฟน “เวยเวย เธอรู้หรือเปล่าว่าเร็วๆนี้จะมีงานเลี้ยงฉลองของโรงเรียนน่ะ พวกเราหลายคนต่างสนใจจะมากันด้วยนะ”

“เธอพูดถูก อาเจ๋อ2-3ปีมานี้ยังไม่ได้คบใครเลย นั่นแสดงว่าเขายังชอบฉันอยู่แน่ๆ ฉันคิดว่าจะใช้โอกาสในงานเลี้ยงนี้บอกความในใจกับเขา ต่อหน้านักเรียนและคุณครูทั้งโรงเรียนเลยละ ดูสิว่าเขายังจะปากแข็งปฏิเสธฉันอยู่อีกไหม”

“อืม เอางั้นหรือ?” เป้ยฉ่ายเวยถือมีดและส้อมในมือไว้แน่น ยิ้มตอบไปว่า “ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะช่วยเธอยังไงดี โอกาสของเธอมาถึงแล้ว ดีใจด้วยนะ”

หนานฉิงยิ้มหน้าบาน “ที่ไหนได้ ถึงเวลานั้นฉันก็ต้องพึ่งเธออยู่ดีนั่นแหละ”

ต่อมาหนานฉิงพาเป้ยฉ่ายเวยไปที่ร้านขายจิวเวอรี่ เธอบอกว่าอยากได้แหวนสักคู่หนึ่ง หนานฉิงส่งขนาดรอบนิ้วของผู้ชายให้พนักงานในร้าน รอยยิ้มบนใบหน้าของเป้ยฉ่ายเวยแข็งทื่อ ในใจเธอรู้สึกเป็นทุกข์

หนานฉิงเลือกแหวนทำจากแพลทินัมที่เรียบหรูได้คู่หนึ่ง ส่งให้เป้ยฉ่ายเวยพิจารณา

“เวยเวย แหวนนี้สวยไหม?”

เป้ยฉ่ายเวยพยักหน้า “อืม สวยดีนะ”

“ฮิฮิ เมื่อก่อนฉันเคยให้อาเจ๋อแล้ววงหนึ่ง แต่ว่าฉันทำของเขาหายตอนที่ไปเที่ยว ครั้งนี้ฉันจะซื้อให้เขาใหม่ เพื่อชดเชยให้เขา.....”

หนานฉิงพูดอะไรอีกเป้ยฉ่ายเวยไม่ได้ยินแล้ว เธอได้ยินแต่เสียงเพลงที่ดังเข้ามาในหู เธอปวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง

เธอรู้สึกอิจฉาและไม่สบายใจ

แต่ว่าจะทำอย่างไรได้ล่ะ หนานฉิงคู่ควรกับฉูเจ๋อหยางอยู่แล้ว เธอเองที่ยังหาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ ฉูเจ๋อหยางต่อหน้าเพื่อนๆก็ไม่เคยแนะนำว่าเธอเป็นอะไรกับเขา