ตอนที่ 28
ตอนที่28 เลี้ยงข้าว
October 22, 2026
ตอนที่28 เลี้ยงข้าว
ยังดีที่หลี่จื่อเชียนจองห้องไว้ก่อนคนเข้าไปเยอะขนาดนี้ก็ยังดูไม่อัดมากไป
พอสั่งอาหารเสร็จบนโต๊ะทุกคนก็ต่างมองหน้ากันว่าจะให้ใครเปิดปากพูดก่อนสุดท้ายทุกคนก็หันหน้าไปมองเสี่ยวซงกันหมด
เสี่ยวซงขมวดคิ้วอย่างไม่มีความสุขทำหน้าแบบฉันอีกแล้วหรอแต่พอเห็นสายตาคนอื่นที่มองอย่างมั่นคงก็รู้ว่าไม่เปิดปากไม่ได้แล้ว
“คุณหลี่ยังไม่รู้เลยนะคะว่าคุณทำงานที่ไหน”
เป้ยฉ่ายเวยยกคิ้วแล้วมองสี่ห้าตาที่เอาแต่มองหลี่จื่อเชียนก็รู้สึกคนพวกนี้ดูตื่นเต้นมากกว่าการกินข้าวหรือว่าคนพวกนี้มีความลับอะไร
เสี่ยวซงทำเป็นมองไม่เห็นสายตาที่สงสัยของเป้ยฉ่ายเวย เธอไม่รู้อะไรสักอย่างเป็นเพียงหญ้าน้อยที่ไร้เดียงสาอือแค่ลมพัดก็ปลิวไปได้
แต่หลี่จื่อเชียนแค่ถามก็ตอบ “ฉันพึ่งกลับมาจากเมืองนอกไม่นานแล้วทำงานธุรกิจในบ้าน”
เสียงคุยซุบซิบ
“ยังหนุ่มอยู่ก็มีความสำเร็จ”
“ธุรกิจในบ้าน”
“แถมยังเคยไปเมืองนอกอีก”
“อนาคตมีโอกาสอีกเยอะแยะ......”
แล้วมีคนเปิดปากถามต่อ “คุณหลี่พึ่งกลับมาไม่รู้ว่าจะอยู่ชินหรือเปล่าถ้าอยู่คนเดียวแล้วเบื่อก็มาหาพี่เป้ยพวกเราได้นะ”
“ถ้าฉันมีเวลาก็จะไปหาเวยเวยเองถึงแม้พึ่งกลับมาจากเมืองนอกแต่ก็ยังมีเพื่อนที่เล่นด้วยกันบ่อยๆอยู่”
ปลาหาปลา กุ้งหากุ้ง คนไม่ดีก็ต้องหาอึ่งอ่างถึงแม้การเปรียบเปรยนี้ไม่ค่อยเหมาะสมกับหลี่จื่อเชียนแต่ในนั้นนอกจากเป้ยฉ่ายเวยผู้หญิงคนอื่นตาสว่างกันหมด
“เพื่อนของคุณหลี่คงจะเหมือนคุณหลี่ที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่ยังหนุ่มอยู่สินะส่วนใหญ่ก็มัวแต่ยุ่งเรื่องงานไม่รู้ว่าคุณมารู้จักพี่เป้ยพวกเราได้ยังไงคะ”
“พรหมลิขิตเป็นของที่แปลกดีนะถ้าฉันได้รู้จักผู้ชายดีๆแบบคุณหลี่คงจะยิ้มแม้แต่อยู่ในฝันนะคะ”
คำถามอ้อมมาไปอ้อมมาแต่เป้าหมายก็ชัดเจนดีคุยมาหลายประโยคหลี่จื่อเชียนก็รู้ว่าคนพวกนี้ต้องการอะไรก็ยิ้มอ่อนแล้วตอบเขาอย่างมีความอดทน “เพื่อนฉันส่วนใหญ่ก็ยังโสดอยู่แต่ว่านิสัยขี้เล่นไปหน่อยผู้หญิงที่ชอบพวกเขาก็คงจะลำบากหน่อยนะ”
ชะงักไปสักแป๊บสาบตาที่อบอุ่นของหลี่จื่อเชียนมองไปที่เป้ยฉ่ายเวย “ฉันกับเวยเวยเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ที่ฉันเห็นเธอครั้งแรกฉันก็ชอบเธอแล้วและฉันก็รู้สึกดีใจที่ตัวเองรอจนได้เธอ”
ใบหน้าเป้ยฉ่ายเวยแดงเธอไม่คิดว่าหลี่จื่อเชียนจะมาบอกรักเธอต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ทำเอาผู้หญิงหลายคนหลงใหลไปอีกเธอก็อึดอัดนะเลยต้องทำเป็นถือแก้วน้ำชาขึ้นมาดื่ม
“โคตรโรแมนติกเลยถือว่าเป็นรักใสในวัยเรียนสินะ”
“แต่ว่าพี่เป้ยนี่โคตรไม่สนุกเลยแอบซ่อนไว้นานขนาดนี้ทุกครั้งที่ถามว่ามีแฟนหรือเปล่าก็ไม่ค่อยตอบมีพิรุธนะ”
“ก็เข้าใจนะถ้าฉันมีแฟนดีขนาดนี้พอมาเจอผู้หญิงที่เหมือนหมาป่าเหมือนเสืออย่างพวกเธอก็จะซ่อนไว้”
คำพูดของผู้หญิงคนนี้ทำเอาทุกคนในนั้นหัวเราะกันหมด
มีแต่เสี่ยวซงที่ทำหน้างงแล้วพูด “แต่ว่าผู้ชายที่มารับพี่เป้ยครั้งทีแล้วมองจากแผ่นหลังมันไม่ค่อยเหมือนคุณหลี่......”