ตอนที่35 ไปสวนสัตว์

ตอนที่35 ไปสวนสัตว์

เป้ยฉ่ายเวยกลับไปเปลี่ยนเสื้อจากนั้นก็เอากระเป๋าสะพายมาเพื่อเก็บของสะดวก

รอให้รุ่ยรุ่ยเติมน้ำเกลือหมดทั้งสองแม่ลูกคือเตรียมพร้อมออกตลอดและเธอก็ลืมความกังวลในตอนเช้าไปหมด

เป้าหมายของวันนี้คือพอรุ่ยรุ่ยออกไปเล่นให้สนุก

เป้ยฉ่ายเวยไปจับจมูกเขาแล้วล้อเล่น “รุ่ยรุ่ยเบบี้น้อยเตรียมพร้อมที่จะออกไปหรือยัง?”

“อือแม่ครับผมเตรียมพร้อมแล้ว” รุ่ยรุ่ยเพื่อที่จะแสดงว่าเตรียมพร้อมจริงแล้วก็ยึดอกขึ้นมาแถมเอาขวดน้ำมามัดไว้ที่ข้างเอว

ทีแรกเป้ยฉ่ายเวยไม่ให้รุ่ยรุ่ยถือขวดน้ำแต่รุ่ยรุ่ยจะเอาให้ได้เธอเลยไม่ได้ไปห้ามอีกเป้ยฉ่ายเวยยื่นมือไปจูงมือเขา “พวกเราไปกันเถอะ!”

“ครับ” รุ่ยรุ่ยตอบกลับอย่างจริงจังเช่นกัน

วันนี้เป็นวันที่อากาศและลมดีเหมาะสำหรับออกไปเที่ยว

เป้ยฉ่ายเวยไม่ได้พารุ่ยรุ่ยเรียกรถนั่งไปแต่กลับพาไปนั่งรถเมย์แทนให้เขาได้สัมผัสความสนุกสักหน่อย

รุ่ยรุ่ยที่อยู่บ้านนอกกับคุณยายตลอดก็นั่งอยู่ข้างเป้ยฉ่ายเวยเงียบๆนัยตาสีดำก็เอาแต่มองข้างนอกอย่างสงสัยสัมผัสความคึกคักในเมืองที่ต่างจากบ้านนอก

เป้ยฉ่ายเวยดูจากสายตาของรุ่ยรุ่ยเห็นได้ถึงความดีใจ ความแปลกใหม่เหมือนเด็กธรรมดาที่มาค้นหาความแปลกใหม่ของโลก

รถจอดไปตามทีละป้ายคนก็ไปๆมาๆยิ่งถึงข้างหลังก็มีพ่อแม่พาเด็กมาเที่ยวยิ่งเยอะ

และรุ่ยรุ่ยก็หน้าตาดีดึงดูดความสนใจจากเด็กได้มากขึ้น

มีเด็กผู้หญิงที่ห่างไกลจากพวกเธอพูดอย่างอยากรู้ “อันนั้น อันนั้นคือว่าพวกเรามาเป็นเพื่อนด้วยกันนะ”

รุ่ยรุ่ยยกหัวขึ้นมามองแก้มอ้วนๆตุ้ยๆของเด็กผู้หญิงแล้วยิ้มจากนั้นก็ตอบ “ไม่ได้”

“ฮือ.......” เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่คิดว่ารุ่ยรุ่ยจะปฏิเสธตรงขนาดนี้เลยร้องไห้ออกมารีบวิ่งไปหาพ่อแม่

พ่อแม่ของเด็กผู้หญิงก็เอาแต่ปลอบใจลูกตัวเองจากนั้นก็กลอกตามองเป้ยฉ่ายเวย

แต่เป้ยฉ่ายเวยกลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากแต่ในใจแค่สงสัยถึงแม้นิสัยของรุ่ยรุ่ยจะเงียบๆแต่ก็ไม่มช่เด็กที่ไม่มีมารยาท “เป็นอะไรรุ่ยรุ่ย”

“แม่เมื่อกี้ผมเห็นเธอไปแอบหยิกเด็กผู้ชายข้างๆผมไม่ชอบผู้หญิงที่ใช้กำลัง” รุ่ยรุ่ยพูดอย่างจริงจัง

“อือการเลือกคบเพื่อนเป็นสิทธิ์ของรุ่ยรุ่ย แม่เชียร์อยู่ละ” เป้ยฉ่ายเวยมองรุ่ยรุ่ยอย่างตกใจที่จริงเมื่อกี้เธอก็เห็นตายังไงเขาก็ไม่ใช่ลูกเราเธอก็ไปว่าอะไรไม่ได้แต่ไม่คิดว่ารุ่ยรุ่ยก็จะเห็น

“ไว้ใจผมได้ครับผมจะเป็นคนดี” เสียงไม่เล็กไม่ดังไปของรุ่ยรุ่ยส่งถึงหูพ่อแม่คู่นั้น

พ่อแม่ของเด็กผู้หญิงก็เข้าใจนิสัยลูกตัวเองดีก็ได้แค่เบปากแต่ก็ไม่ได้ไปว่าเป้ยฉ่ายเวยอีก

รุ่ยรุ่ยยิ้มแล้วกะพริบตามองเป้ยฉ่ายเวยราวกับบอกว่าแม่ผมเก่งไหมล่ะ

เป้ยฉ่ายเวยยื่นมือไปลูบหัวเขาอย่างตลกถือว่าเป็นการตอบ

การเกิดเรื่องนี้ขึ้นไม่ได้ทำให้อารมณ์ทั้งสองคนไม่ดีพอรถถึงป้ายเป้ยฉ่ายเวยก็พารุ่ยรุ่ยซื้อตั๋วเข้าสวนสัตว์

อาจะจะเป็นเพราะวันนี้เป็นวันอาทิตย์ผู้ปกครองที่พาเด็กมาสวนสัตว์ก็เยอะเสียงหัวเราะเด็กๆเต็มไปหมดรวมถึงรุ่ยรุ่ยด้วยที่ยิ้มไม่เคยหยุด