บทที่ 7

“ยุ่งอะไรนักหนา ออกไป!”

"..."

เงินก้อนนี้หามาไม่ง่ายอย่างที่คิด

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่อ้วนท้วนของ Xu Lai เย่เฟยก็ยิ้มออกมาหลังจากนั้นไม่นาน

ต้องการให้เย่ทำงานเปล่าๆ เหรอ?

สามารถ!

ตราบใดที่คุณมีชีวิตนี้ คุณจ่ายได้!

ชั่วขณะหนึ่ง แสงอันเย็นชาปรากฏขึ้นในดวงตาของ Ye Fei เขารู้สึกว่าหากเขาไม่สอนบทเรียนให้กับชายอ้วนคนนี้

"Xu Lai คุณสัญญาอะไรกับน้องชายคนนี้บ้างไหม"

ขณะที่ความคิดของ Ye Fei เปลี่ยนไป คนอื่นๆ ไม่รู้สึก แต่ Mr. Hu ที่อยู่บนพื้นก็สะดุ้งทันที

เขารู้สึกโดยสัญชาตญาณว่า Ye Fei ไม่ใช่คนง่าย ๆ !

และเมื่อสติของเขาดีขึ้น มิสเตอร์หูคงเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่เขาอยู่ในอาการโคม่า

"คุณหู เด็กคนนี้ชื่อเย่เฟย เป็นเพื่อนที่รู้จักกันดีในเมืองเจียงเป่ย คุณบอกว่าเขาสามารถช่วยคุณได้... เขารู้ทักษะทางการแพทย์ห่วยๆ ฉันยังไม่รู้จักเขาเลยเหรอ? ออกไปตอนนี้แค่บลัฟ ... "

“แล้วคุณยังให้เขารักษาฉันอยู่ไหม”

"นี้……"

การแสดงออกบนใบหน้าที่อ้วนท้วนของ Xu Lai แข็งตัวทันที

ถ้าไม่ระวังทำไมบอกว่าปากเบี้ยว?

และเมื่อ Xu Lai ยังคงคิดว่าจะทำความเข้าใจกับเรื่องนี้อย่างไร Mr. Hu ก็มองเขาอย่างชั่วร้าย: "ชีวิตของ Hu Wanli ของฉัน มันมีค่าเป็นแสนไม่ใช่หรือ"

"ไม่ คุณหู คุณ..."

“เพิ่มอีกแสนก็จ่าย!”

เมื่อเห็นสายตาโกรธของ Hu Wanli ผสมกับความขุ่นเคืองเล็กน้อย Xu Lai รู้สึกเย็นชาในหัวใจของเขา

เขารู้ว่าเจ้านายถูกป้ายโฆษณาตีหัวและมีการตาม!

เป็นการประหยัดเงินและหลีกเลี่ยงภัยพิบัติหรือเพื่อเผชิญหน้ากับจุดนั้น?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ใบหน้าที่อ้วนท้วนของ Xu Lai ก็กระตุก และเขาก้มศีรษะไปหา Ye Fei อย่างไม่เต็มใจ: "สแกนรหัส QR หรือโอนเงิน?"

เย่เฟยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ดูเสี่ยวไหลที่กำลังกระตุก และพูดด้วยรอยยิ้ม: "สแกนรหัส ง่ายกว่า"

Xu Lai สแกนรหัส QR อย่างไม่เต็มใจ จากนั้นได้ยินเสียงที่น่าพอใจดังมาจากโทรศัพท์มือถือของ Ye Fei

"Alipay มาถึงแล้ว 200,000 หยวน"

"Xu Lai หากมีสิ่งที่ดีเช่นนี้ในอนาคต อย่าลืมมาหาฉัน"

Ye Fei เก็บโทรศัพท์มือถือของเขาและยิ้มให้ Xu Lai เกือบจะป้องกันไม่ให้ Xu Lai บ้าดีเดือด