บทที่ 14

แม้ว่าตอนนี้หวางเฟยจะเป็นนายหญิงในจวน แต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าเหลียงเฟยเป็นผู้รับผิดชอบดูแลเรื่องเล็กใหญ่ทั้งหมดในจวนนี้ และท่านอ๋องก็ไม่แม้แต่จะมองหวางเฟยด้วยซ้ำ ใครในหอหรงหวาจะกล้าไปยุ่งเรื่องของนางอีกเล่า?

หลังจากที่หรูฮั่วออกไป หลงชีชีก็รู้สึกหงุดหงิดและกระวนกระวายใจ

เล่ห์เพทุบายที่มนุษย์ใช้เพื่อห้ำหั่นกัน เมื่อลอกออกทีละชั้นมันก็คือจิตใจอันโหดร้ายที่ทำให้คนรู้สึกเดือดดาล

ฉีเฟยตายอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม และคนที่ใส่ร้ายนางคือเหลียงเฟย เหตุผลก็ชัดเจนมาก เพราะในอีกครึ่งเดือนนี้หลิวเจียอินจะแต่งเข้ามาแล้ว นางกลัวว่าตัวเองจะถูกลดสถานะเป็นอนุ

เหลียงเฟยใจร้อนจนเกินไป

ถ้ารออีกสักสองสามวัน บางทีอาจจะเป็นจดหมายหย่าของหวางเฟยคนนี้แทน

นางมองดูหน้าตาอันงดงามดุจหยกในกระจก รูปลักษณ์ของเจ้าของร่างคนเดิมของหลงชีชีนั้นดีงามมาก ไม่ว่าฉีเฟยหรือเหลียงเฟยก็เทียบไม่ติดแม้เพียงสักนิดเดียว

เพียงแต่ไม่รู้ว่าหลิวเจียอินผู้นั้นจะงดงามปานใด?

หลงชีชีหลงรักหนิงอ๋องอย่างคลั่งใคล้มาเป็นเวลาสองปี แต่ได้กลับมาแค่ความรู้สึกรังเกียจของอีกฝ่ายเท่านั้น เฮ้อ บนโลกนี้มีชายหญิงที่คลั่งรักอีกนักต่อนัก!

เมื่อวิเคราะห์เรื่องนี้ด้วยใจที่อยากจะสืบสวนคดี หลงชีชีก็รู้ทันทีว่าผู้ลงมือจะต้องทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้แน่นอน หากเป็นไปตามความคาดเดาก็คงกำลังมองหาแพะรับบาปอยู่

ใครคือตัวเลือกที่ดีที่สุด? ก็ผู้เป็นหวางเฟยอย่างนางไงล่ะ

หากเดาไม่ผิดละก็ เฉียวจวีที่เป็นผู้ค้นพบเรื่องฉีเฟยคบชู้คงถูกปิดปากไปแล้ว

แล้วยังมีสาวใช้แซ่หรูสามคนนั้นอีก เมื่อถึงตอนนั้นสามคนนั้นคงต้องเล่นงานนางกลับแน่นอน!

ตามคาด หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม หงจวี๋ก็วิ่งกลับมาและพูดว่า "หวางเฟย มีศพถูกค้นพบที่ริมทะเลสาบนอกหอหรงหวาของเรา องครักษ์ได้ช้อนศพนั้นขึ้นมาแล้ว และพบว่าเป็นเฉียวจวีสาวใช้ข้างกายเหลียงเฟยเหนียงเหนียงเพคะ"

“ท่านอ๋องกลับมาหรือยัง?” หลงชีชีถาม

“กลับมาแล้วเพคะ เพิ่งเข้าจวนมาเลยเพคะ” หงจวี๋ตอบ

นางมองไปที่หวางเฟยและคิดในใจว่าทำไมหวางเฟยถึงไม่แปลกใจเลย? สาวใช้คนสนิทที่อยู่ข้างกายเหลียงเฟยเหนียงเหนียงตายแล้ว ซ้ำยังพบศพที่ริมทะเลสาบนอกหอหรงหวาอีกด้วย