บทที่ 16

หลงชีชีขอให้ต่งหมัวหมัวดูแลเสวี่ยเซิงให้ดี และนางก็ออกไปกับหงจวี๋

ในสวนที่เคยเก็บศพของฉีเฟยก่อนหน้านี้ ตอนนี้มีศพของเฉียวจวีวางอยู่แทน หลงชีชีเดินตรงเข้าไปโดยไม่แม้แต่จะมองด้วยซ้ำ

ในห้องเต็มไปด้วยหมู่คนรับใช้ สาวใช้แซ่หรูทั้งสามของนางก็อยู่ด้วยเช่นกัน

หนิงอ๋องนั่งอยู่บนเก้าไท่ซือในชุดเสื้อคลุมสีขาว ใบหน้าหล่อเหลา ท่าทางเคร่งขรึม แตกต่างจากที่เห็นเขาบนภูเขาในวันนั้นอย่างสิ้นเชิง

เหลียงเฟยอยู่ข้างๆ เขา นางเช็ดน้ำตาและดวงตาของนางก็บวมแดง เมื่อนางเห็นหลงชีชีก้าวเข้ามา นางก็ลุกขึ้นพรวด แล้วร้องไห้พลางพูดว่า "หวางเฟย ท่านไม่พอใจอะไรข้า ก็มาลงกับข้าสิ ทำไมต้องลงมือกับคนข้างกายของข้าด้วย? เฉียวจวีเติบโตมาพร้อมกับข้าและเป็นสาวใช้ที่ติดตามข้ามาตอนข้าแต่งงาน ท่านฆ่านาง ก็เท่ากับใช้มีดแทงที่หัวใจข้า”

หลงชีชีไม่สนใจนาง เพียงแค่เดินไปที่ด้านหน้าของหนิงอ๋อง และทำท่าแสดงความเคารพเล็กน้อย "ท่านอ๋องเรียกข้ามามีเรื่องอันใดหรือ?"

หนิงอ๋องมองนางด้วยสายตารังเกียจ "เฉียวจูสาวใช้ข้างกายเหลียงเฟยเสียชีวิตในทะเลสาบนอกหอหรงหวา เจ้ามีอะไรจะพูดไหม?"

หลงชีชีมองไปที่เหลียงเฟยและพูดอย่างเฉยเมย "ขอแสดงความเสียใจด้วย!"

เหลียงเฟยอึ้ง ก่อนพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "หวางเฟย ถ้าคนที่ต้องตายคือสาวใช้ข้างกายท่าน ท่านจะยอมจบเรื่องนี้ง่าย ๆ ด้วยคำพูดแสดงความเสียใจแบบนี้ไหม?"

หลงชีชีเงยหน้าขึ้น "อย่างน้อยข้าก็ไม่ได้กัดคนไปทั่ว"

"กัดคนไปทั่วงั้นหรือ?" เหลียงเฟยขึ้นเสียงตามความเคยชิน และทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าหนิงอ๋องอยู่ด้วย นางจึงร้องไห้ขึ้นมาทันที "หวางเฟย มีคนตายที่บริเวณใกล้บ้านท่าน แต่คิดไม่ถึงว่าท่านจะยังบอกว่าข้ากัดคนไปทั่วอีก?"

“นั่นเป็นเพียงคำพูดที่สุภาพเท่านั้น ความจริงข้าควรพูดว่าเจ้าฆ่าคนเพื่อใส่ร้ายคนอื่นต่างหาก” หลงชีชีพูดอย่างไม่เกรงใจสักนิด

เหลียงเฟยคุกเข่าลงอย่างเสียงดังและร้องไห้พลางพูดว่า "ท่านอ๋อง ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับข้านะ"

หนิงอ๋องมองไปที่หลงชีชี เขาไม่เคยเห็นหลงชีชีที่พูดจาฉะฉานมีเหตุมีผลเช่นนี้มาก่อน

เนื่องจากคดีของฉีขุย จึงทำให้เขายุ่งมาพักหนึ่งแล้ว แต่เมื่อกลับมาก็ได้ยินว่าฉีเฟยมีชู้ และหลงชีชีก็ได้ผ่าท้องคลอดลูกให้กับฉีเฟย ซ้ำยังมีสาวใช้ข้างกายเหลียงเฟยที่ไปเสียชีวิตอยู่ที่บริเวณบ้านของนางอีก

ฉีเฟยไม่มีทางคบชู้ เรื่องนี้ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังแน่นอน ซึ่งหากไม่ใช่เหลียงเฟย ก็ต้องเป็นหลงชีชีแน่