บทที่ 1

"เร็วเข้า เด็กใกล้ออกมาแล้ว..."

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังมาจากบ้านไม้กลางป่า

หน้าบ้านไม้มีบุรุษรูปงามร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ มือของเขากำอยู่ใต้แขนเสื้อ ดวงตาสีม่วงของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

ทันใดนั้นเสียงร้องไห้ของทารกก็ดังมาจากในห้อง ในที่สุดหัวใจที่แขวนอยู่ของโม่เฟิ่นเทียนก็ผ่อนคลายลง แววร้อนรนในดวงตาของเขาก็กลายเป็นความปีติยินดี

บุตรของเขาเกิดแล้ว!

"ยินดีด้วย ฮูหยิน ลำบากท่านแล้ว เป็นองค์หญิงตัวน้อย"

เมื่อได้ยินเสียงของหญิงวัยกลางคน คิ้วของโม่เฟิ่นเทียนก็แสดงออกถึงแววอบอุ่น เขาได้บุตรี

ทันใดนั้น คลื่นที่ชวนให้หายใจไม่ออกก็แผ่ลงมาจากฟ้า เงาร่างอสูรปรากฎขึ้นเหนือท้องฟ้า อากาศสั่นไหวอย่างน่าหวาดหวั่น ทำลายความสงบเมื่อครู่ไปสิ้น

นั่นคือ...ราชาอสูร

การแสดงออกของโม่เฟิ่นเทียนเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อรูม่านตาสีม่วงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา "ฝ่าบาท"

"คนทรยศ! ในที่สุดข้าก็พบเจ้าแล้ว!"

โม่อิ่งโกรธจัด พลังยุทธ์เกินพิกัดพุ่งเข้าใส่โม่เฟิ่นเทียน

“ข้าจะมิกลับไปยังวังอสุราอีกแล้ว" โม่เฟิ่นเทียนเม้มริมฝีปากแน่นขณะที่เขาพยายามสกัดกลั้นคลื่นพลังมืดที่ถาโถมเข้ามา

ภรรยาและบุตรีแรกเกิดของเขายังอยู่ที่นี่ เขาจะไม่วันจากไปไหน

"โม่เฟินเทียน ตราบใดที่เจ้าเชื่อฟังข้าราชาผู้นี้ ข้าจะไม่มีวันทำร้ายภรรยาและบุตรของเจ้า หากเจ้าไม่...เจ้าก็ต้องตาย!"

โม่อิ่งค่อยๆ ปล่อยพลังปราณอสูรออกมาบางๆ ซึ่งระเบิดเป็นผงภายในรัศมีร้อยลี้ ปราณอสูรรวมตัวกันเป็นดาบเงายาวสามร้อยจั้งซึ่งแหวกอากาศและฟันไปทางกระท่อมไม้

ใบหน้าของโม่เฟิ่นเทียนตึงเครียดขึ้น เขากระโจนขึ้นไปยืนอยู่หน้าบ้านไม้ด้วยความเร็วสูงสุด ด้วยการผลักฝ่ามือของเขา เขาก็สกัดกั้นการโจมตีของราชาอสูรไว้ได้

"ปล่อยข้า"

สองคำนี้แทบจะลอดไรฟันออกมา

จิตสังหารสลายไปทันที

โม่อิ่งหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "มันคงจะเจ็บปวดมากที่ไม่ได้เห็นทารกแรกเกิดใช่หรือไม่? โม่เฟิ่นเทียน นี่คือบทลงโทษของเจ้า!"

ร่างของโม่เฟิ่นเทียนถูกล่ามโซ่ศักดิ์สิทธิ์ไว้ เขาไม่อาจหลุดพ้นได้อีกต่อไปและถูกโม่อิ่งลากขึ้นไปบนท้องฟ้า

เขาจับจ้องบ้านไม้ที่เล็กลงเรื่อยๆ ด้วยแววตาร้าวราน น้ำตาโลหิตก่อตัวในดวงตาสีม่วงของเขา

น่าเสียดายที่เขาไม่แม้แต่จะได้เห็นบุตรีของเขาด้วยซ้ำ

"โหรวเอ๋อร์ ลูกพ่อ รอข้า!"

คนงามในห้องด้านในร่วงลงมาจากเตียง น้ำตาเอ่อล้นใบหน้างามสะคราญและซีดเผือด “เฟิ่นเทียน!”

หญิงทำคลอดหวาดกลัวและคุกเข่าลงทันที "อสูร! พวกมันเป็นปีศาจ! เจ้าให้กำเนิดลูกแก่ปีศาจได้อย่างไร!"

ปัง