บทที่ 82.1 พ่อตาลูกเขยพบหน้า (1)

บทที่ 82 พ่อตาลูกเขยพบหน้า (1) Ink Stone_Romance ทันทีที่อาเว่ยฆ่าคนเสร็จ อวี๋หวั่นก็เข้ามาในบ้าน

อวี๋หวั่นไม่คิดว่าจะต้องมาเห็นเหตุการณ์นองเลือดเช่นนี้ขึ้นในบ้าน คนคนหนึ่งรูปร่างคล้ายผู้ชายยืนอยู่หน้าเตียงของเธอ กำลังปักมีดลงบน…คน…ที่อยู่ใต้ผ้าห่มของเธอ?

ขณะที่อวี๋หวั่นกำลังจะเอ่ยปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น อวี๋เฟิงก็จูงแพะตัวหนึ่งมา ไม่นานอวี๋ซงก็มาถึงเช่นกัน และตามมาติดๆ ด้วยป้าไป๋ซึ่งมาขอซื้อหน่อไม้ที่บ้านของอวี๋หวั่น

ป้าไป๋ร้องลั่นเพียงครั้งเดียว คนในหมู่บ้านก็แห่กันมา

“มีโจรขึ้นบ้านอาหวั่น!”

“มันกลัวจะถูกจับได้ ก็เลยไปซ่อนบนเตียงอาหวั่น”

“จะทำร้ายอาหวั่นน่ะสิ!”

“เป็นคนที่มาอยู่ใหม่…ชื่อ…ชื่อว่าอะไรนะ?”

“อาเว่ย” ชุ่ยฮวาตอบ

ป้าจางตอบว่า “ใช่ๆๆ อาเหวยนั่นแหละ!”

อาเว่ยที่ยืนอยู่ด้านข้าง “ข้าชื่ออาเว่ย! ไม่ได้ชื่ออาเหวย!”

“อาเว่ยเห็นว่าโจรนั่นทำตัวลับๆ ล่อๆ เข้าไปในบ้านอาหวั่น เขาจึงเข้าไปจับตัวไว้ แต่เกิดสู้กันขึ้นมา เขาจะฆ่าอาเหวย! โชคดีที่อาเหวยมีมีดอยู่กับตัว!”

ป้าจาง ชุ่ยฮวา และคนอื่นๆ ยืนอยู่นอกบ้านของอวี๋หวั่น พูดเสียเห็นภาพ ประหนึ่งพวกนางเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตนเอง

อวี๋เซ่าชิงนำศพออกไป ด้วยเกรงว่าจะทำให้ชาวบ้านหวาดกลัว จึงนำไปไว้ในกอไผ่หลังบ้าน ผู้ใหญ่บ้าน ซวนจื่อ พี่ชายของซวนจื่อ และเอ้อร์หนิวตามมาหลังจากรู้ข่าว พี่ชายของซวนจื่อและเอ้อร์หนิวเคยสังหารศัตรูในสนามรบ พวกเขาไม่กลัวซากศพ ทว่าผู้ใหญ่บ้านกับซวนจื่อนั้นรู้สึกขนลุกซู่

“จะรายงานทางการหรือไม่?” ผู้ใหญ่บ้านถาม

อวี๋เซ่าชิงกำลังตรวจดูศพ เขาขมวดคิ้วแล้วตอบว่า “ไม่ต้อง คนประเภทนี้ ทางการทำอะไรไม่ได้”

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก แต่คนที่อยู่ตรงนั้นก็ไม่ได้โง่ คนที่ทางการจัดการไม่ได้นั้น ต้องเป็น คนที่มีภูมิหลังไม่ธรรมดา ผู้ใหญ่บ้านไม่ได้เห็นโลกมามากเท่าไรนัก ได้ยินเพียงเท่านี้ก็รู้สึกมือไม้อ่อนแรงขึ้นมา

“คะ…คนที่เคยแย่งความดีความชอบเจ้าไปส่งมาหรือเปล่า?” ผู้ใหญ่บ้านลองคาดเดา

ไม่น่าแปลกที่ผู้ใหญ่บ้านจะคาดเดาเช่นนี้ ที่จริงผู้ใหญ่บ้านรู้เพียงว่าคนใหญ่คนโตที่ไม่ลงรอยกับสกุลอวี๋มีเพียงฉกชิงความดีความชอบทางการทหารของอวี๋เซ่าชิง จากนั้นก็ได้เป็นท่านโหว ทั้งฮ่องเต้ก็ยังให้ความสำคัญกับเขามาก

อวี๋เซ่าชิงส่ายหัวน้อยๆ หากเขาตรงไปยังห้องของอวี๋เซ่าชิง ก็อาจจะพอทึกทักได้ว่าเป็นคนที่เหยียนฉงหมิงส่งมา ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่คิดว่าเหยียนฉงหมิงจะมีความสามารถถึงเพียงนั้น แต่ในเมื่อบุกเข้ามาในห้องของลูกสาวของตน เช่นนั้นก็หมายความว่าเป้าหมายของเขาคืออวี๋หวั่น

“เป็นสวี่ส้าว” หลังจากที่ผู้ใหญ่บ้านออกไป อวี๋หวั่นก็บอกกับท่านพ่อ

ในห้องเหลือเพียงสองพ่อลูก อวี๋เซ่าชิงพยักหน้า สวี่ส้าวมีน้องสาวเป็นถึงเสียนเฟย มีหลานชายเป็นองค์ชาย ไม่ว่าอย่างไรผู้ที่หนุนหลังเขาก็ยิ่งใหญ่กว่าเหยียนฉงหมิง แน่นอนว่าเขามีแรงจูงใจในการทำร้ายอวี๋หวั่นมากกว่า

“เขาเป็นหน่วยกล้าตาย” อวี๋เซ่าชิงเอ่ยขึ้น

อวี๋หวั่นมองไปยังท่านพ่ออย่างไม่เข้าใจ

อวี๋เซ่าชิงหยิบหน้ากากเงินออกมาจากอกเสื้อ

“ทั้งยังเป็นหน่วยกล้าตายหน้ากากเงินอีกด้วย” เขาพูด

อวี๋เซ่าชิงไม่เคยคลุกคลีกับยุทธภพ แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของหน่วยกล้าตายมาไม่น้อย หน่วยกล้าตายคือมือสังหารประเภทหนึ่งที่ผ่านการฝึกอย่างโหดเหี้ยม นับตั้งแต่วันที่พวกเขากลายเป็นหน่วยกล้าตาย พวกเขาก็จะละทิ้งเรื่องราวในอดีตไปสิ้น พวกเขาไม่สามารถใช้ชีวิตเยี่ยงคนธรรมดาได้ แต่คนธรรมดาก็ไม่อาจต่อสู้ได้อย่างพวกเขา เมื่อได้รับคำสั่ง พวกเขาเลือกที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ หรือไม่ก็ตาย ดังนั้นจึงได้ชื่อว่า ‘หน่วยกล้าตาย’

ซยงหนูก็มีหน่วยกล้าตาย ที่บุกมาสังหารแม่ทัพของพวกเขาก็มีไม่น้อย อวี๋เซ่าชิงก็เคยประมือกับพวกเขา แต่นั่นเป็นหน่วยกล้าตายระดับต่ำสุด แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ง่าย เขาไม่กล้าจินตนาการ สวี่ส้าวส่งหน่วยกล้าตายหน้ากากเงินมา แสดงว่าเขาหมายเอาชีวิตลูกสาวของเขาอย่างแน่นอน

“ต้องขอบคุณน้องชายท่านนั้น” อวี๋เซ่าชิงกล่าว หากไม่ใช่เพราะเขาลงมือ ลำพังฝีมือของอวี๋เซ่าชิง ก็เกรงว่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหน่วยกล้าตาย และเมื่อเป็นเช่นนั้นบุตรสาวของเขาก็จะตกอยู่ในอันตราย

อวี๋หวั่นก็คิดเช่นนั้น “ข้าจะไปขอบคุณเขา!”

อวี๋หวั่นเดินออกมาจากห้อง ก็พบกับนางเจียงหน้าประตู

“อาหวั่นจะไปไหนหรือ?” นางเจียงถาม

อวี๋หวั่นตอบว่า “อาเว่ยช่วยชีวิตข้า ข้าจะไปขอบคุณเขา”

นางเจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ดีๆ”

อวี๋หวั่นถือเต้าหู้เหม็นสองไห เด็กน้อยทั้งสามเดินเตาะแตะตามอยู่ด้านหลัง พวกเขายังให้อวี๋หวั่นหาโหลเล็กๆ ให้พวกเขา อวี๋หวั่นถือไหใบใหญ่ พวกเขาถือโหลใบเล็ก เดินเรียงกันไปหาอาเว่ย

อาเว่ยถูกเหล่าลุงป้าน้าอาห้อมล้อม เอ่ยชื่นชมเขาว่าอย่างนั้นอย่างนี้

อาเว่ยยังโสดด้วยนะ

อาเว่ยใช้แรงมหาศาลกว่าจะแหวกฝูงชนออกไปได้ แต่ออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็เจอกับอวี๋หวั่นที่เข้ามาขอบคุณ