5. พิธีอาบน้ำมนต์อมน้ำท่อน 2

หยาดฝนยืนหอบหายใจถี่ ๆ อยู่หน้าตุ่มมังกร ใบหน้าสวยแดงซ่านทั้งอับอายและเสียวไปทั่วท้องน้อย

มือหยาบหนาของอาจารย์ทองพูนยังคงบีบเค้นเต้านมของเธอผ่านผ้าถุงที่เปียกโชกอย่างไม่ยอมลดละ สัมผัสนั้นจาบจ้วงจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกหลอมละลาย จุกนมทั้งสองของหยาดฝนแข็งเป็นไตเมื่อโดนชายตรงหน้าเขี่ยขยี้รัวยิก ๆ

“อ่าห์ อาจารย์ขา เบาหน่อยได้ไหมคะ ฝนรู้สึกแปลก ๆ อู้ยยย...”

“รู้สึกแปลกใช่ไหมล่ะ นั่นแหละดี แปลว่าพิธีกรรมของข้าศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ฮ่า ๆ ๆ”

อาจารย์เฒ่าโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจร้อนๆ รดรินอยู่ที่ข้างใบหูของเธอ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเต็มด้วยความกดดัน

“บอกข้ามานังหนู... แฟนเอ็งมันเคยทำอะไรเอ็งบ้าง?”

หยาดฝนสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ถึง

“อ... อาจารย์หมายความว่ายังไงคะ?”

“อย่ามาทำใสซื่อ!”

ทองพูนเค้นเสียงดุพร้อมกับบีบยอดอกของเธอแรงขึ้นจนสาวน้อยครางฮือ ออกมาอย่างอดไม่ได้

“ข้าต้องรู้รสราคะที่เอ็งเคยผ่านมาทั้งหมดเสียก่อน ข้าถึงจะเสกน้ำมนต์ ให้มันถูกจริตกับของเก่าที่เอ็งเคยมี

รีบบอกมา... มันเคยกอดเอ็งท่าไหน? มันเคยฝากรอยไว้ตรงไหนบ้าง? แล้วที่สำคัญ... มันทำเอ็งถึงใจ เหมือนที่ข้ากำลังทำอยู่นี่ไหม!”

คำถามที่ลามกละลาบละล้วงที่สุด ทำให้หยาดฝนตัวสั่นสะท้าน ภาพความทรงจำบนเตียงนอนกับเสี่ยหนุ่มพุ่งเข้ามาในหัวสลับกับสัมผัสรุกเร้าของสัปเหร่อเฒ่าตรงหน้า

‘ทำไมเราต้องบอกเรื่องแบบนี้ด้วย... แต่มือของอีตาสัปเหร่อมันควานเค้นไปทั่วเลย... อู้ยยย...’

หยาดฝนคิดทบทวนในใจอย่างสับสน ความซ่านเสียวเริ่มแล่นพล่านไปทั่วจนขาเรียวเล็กของเธอเริ่มอ่อนแรงแทบจะทรงตัวไม่อยู่

“เขา... เขาก็แค่กอดตรงนั้น... แล้วก็จับตรงนี้...แล้วก็ เอ่อ...”

เสียงพูดของหญิงสาวตะกุกตะกักด้วยความอดสูใจ

“โอ๊ย มัวแต่พูดอ้อมค้อมอยู่นั่นแหละ เอาเป็นว่า...แล้วแฟนเอ็งมันทำถึงใจเอ็งไหมล่ะ?”

ทองพูนถามย้ำ ขณะเลื่อนมืออีกข้างลงมาลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่กำลังหดเกร็งไปด้วยความสยิวของเธอ

“หึหึ ตอบไม่ได้ล่ะสิ แต่เท่าที่ข้ามองเห็นจากญาณวิเศษน่ะ เอ็งมันทำได้ไม่ถึงใจแฟนเอ็งแน่ ไอ้หนุ่มคนนั้นของเอ็งมันถึงได้หนีเอ็งไปหาผู้หญิงอื่นยังไงล่ะ!

แต่จำไว้นะ... หลังจากผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์วันนี้ ข้าจะเติมมนตราเข้าไปในจุดที่มันเคยทำเอ็งเสียใจ ให้กลายเป็นมันที่จะขาดเอ็งไม่ได้ไปจนวันตาย”

เขาออกคำสั่งอีกครั้งขณะจ้องเขม็งไปยังดวงตาที่ฉ่ำปรือของหยาดฝน

“เล่ามาให้หมด... ทุกอย่างที่มันเคยทำกับร่างกายเอ็ง อย่าให้ตกหล่นแม้แต่เรื่องเดียว!”

หยาดฝนเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาคู่สวยสั่นระริก เธอยังมีความดื้อรั้นตามวัยสาว จึงเลือกที่จะนิ่งเงียบไม่ยอมปริปากเล่าฉากสวาทตามเสียงขู่ของอาจารย์ทองพูน