ตอนที่ 9
ตอนที่ 9 คราวนี้ก็กินให้หมดล่ะ
November 4, 2026
เขาได้ยินเธอคุยโทรศัพท์ และตัดสินใจตามมาที่นี่ และสังเกตเห็นว่า เธอสั่งกาแฟมานั่งดื่มไปสองแก้ว ระหว่างที่รอคู่ดูตัว ก็นึกเป็นห่วงเธอขึ้นมา
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณหมอทานข้าวเถอะค่ะ”
“หายเผ็ดแล้วใช่ไหม เปลี่ยนกินอย่างอื่นมั้ย”
“ก็ได้ค่ะ”
ทั้งสองคนนั่งทานข้าวกันต่อเงียบ ๆ หมอติณณ์ไม่อยากจะเร่งรัดเธอ เพราะกลัวว่า นอกจากยี่หวาจะไม่ใจอ่อนแล้ว จะกลายเป็นว่า เธอจะเกลียดเขาแทน ระหว่างที่ทั้งคู่นั่งทานข้าว บรรยากาศก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ ยี่หวาไม่คิดเลยว่า หมอติณณ์จะเอาใจใส่เธอ บางทีอาจจะมากกว่าตอนเป็นแฟนด้วยซ้ำไป
“กินของหวานแก้เผ็ดสักหน่อยนะ เอาลูกตาลลอยแก้วสองที่ครับ”
“คุณหมอชอบกินของหวานด้วยเหรอคะ”
“เมื่อก่อนไม่ได้ชอบหรอก แต่เพราะต้องคอยกิน เวลาใครบางคนกินไม่หมด ก็เลยกลายเป็นชอบไปแล้วน่ะ”
“เปล่าเสียหน่อย ก็แค่อยากให้ลองชิมเท่านั้นเอง”
“ยอมรับเหรอว่า กินไม่หมดจริง ๆ”
“ก็…ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ตอนนั้นกับตอนนี้ เหมือนกันที่ไหนล่ะคะ”
“ก็ได้ งั้นคราวนี้ก็กินให้หมดล่ะ”
ยี่หวาเผยยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก หมอติณณ์ได้แต่นั่งอึ้งเมื่อเห็นเธอยิ้มออกมา เขาคิดถึงเธอมากจริง ๆ และไม่เคยลืมได้เลย เรื่องเมื่อห้าปีก่อน ที่ยี่หวาทิ้งเขาไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะเขา ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง เขาจะไม่มีทางให้มันเป็นเหมือนเดิมอีก
“ทำไมกินไม่หมดอีกแล้วล่ะ”
“อิ่มมากเลยค่ะ ทานข้าวไปเยอะ ก็เลย…”
"นึกแล้วเชียวไม่เปลี่ยนเลย รู้แบบนี้สั่งมาถ้วยเดียวเหมือนเดิมก็ดีแล้ว"
เขายกถ้วยลูกตาลลอยแก้วของเธอไปกินต่อ เหมือนกับที่เคยทำ ยี่หวาเริ่มหวั่นไหวมากขึ้น เธอก็รู้ใจตัวเอง แค่ไม่อยากยอมรับเร็วเกินไป เพราะความเจ็บเมื่อก่อนนั้น ยังทำให้เธอกลัวอยู่ เขามักจะทำให้เธอหวั่นไหว นี่มันไม่ต่างอะไรกับการจูบท้างอ้อมเลยนะ....
เธอนึกย้อนไปเมื่อห้าปีก่อน ตอนนั้นทั้งคู่คบกันมายาวเกือบหนึ่งปี จนกระทั่งวันเกิดของยี่หวา ซึ่งติณณ์ภพชวนเธอให้มาฉลองที่ห้อง
“จุดเทียนแล้ว อธิษฐานสิยี่หวา”
“ขออะไรก็ได้เหรอคะ”
“แน่นอนสิ พี่เคยโกหกหวาด้วยเหรอ”
ยี่หวาหันมามองเค้กวันเกิดอันเล็ก ที่เต็มไปด้วยความรักของติณณ์ที่มอบให้เธอ ก่อนจะหลับตา และอธิษฐานให้ชีวิตของทั้งคู่ราบรื่น และขอให้ติณณ์เรียนจบอย่างที่ตั้งใจ
“ชอบไหม”
“ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณที่จัดงานวันเกิดให้หวานะคะ”
“แน่ใจนะว่า ไม่อยากฉลองงานใหญ่ ๆ กินเหล้ากับเพื่อน ๆ"
“ไม่ค่ะ หวาแค่มีพี่ติณณ์อยู่ด้วย ก็พอแล้ว”