บทที่ 3

ขอทานที่ยากจนกล้าดีอย่างไรที่หยิ่งทะนงในตระกูลหลิน

ชายคนหนึ่งในลานบ้านโกรธจัดและต้องการก้าวไปข้างหน้าเพื่อให้ซูหมิงมีไหวพริบ

ทันทีที่เขาเดินออกไป Lin Xudong ก็หยุดเขาและพูดด้วยเสียงต่ำ:

“อย่าไปยุ่งกับเขา ปล่อยให้เขารักษาชายชราไปก่อน Lin Wanrong พูดก่อนหน้านี้ว่าถ้าขอทานไม่ดูถูกความเจ็บป่วยของชายชรา เธอจะเลิกรับมรดกของตระกูล Lin...”

Lin Xudong มีจิตใจที่ชั่วร้าย และเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะหยุด Su Ming

แค่ให้ซูหมิงอวด ยังไงก็ตาม ความเจ็บป่วยของชายชราไม่สามารถรักษาให้หายได้ คุณ Lin Wanru เก็บของและทิ้งฉันไว้ และจากนี้ไปจะไม่มีคุณในตระกูล Lin อีกต่อไป!

"Lin Wanrong ทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนั้น ทำไมคุณไม่รีบพาขอทานไปหาหมอเพื่อคุณปู่!"

หลังจากพูดจบ Lin Xudong ก็เย้ยหยันสองสามครั้ง หันหลังกลับและเข้าไปในวิลล่า

Lin Wanrong พา Su Ming เข้าไปในวิลล่าท่ามกลางเสียงชี้และชี้

ได้จัดห้องเป็นหอผู้ป่วยชั่วคราวพร้อมเครื่องให้ออกซิเจน เครื่องช่วยหายใจ และอุปกรณ์ตรวจสอบต่างๆ

ชายชราบนเตียงในโรงพยาบาลกำลังจะตายและทำได้เพียงใช้เครื่องช่วยหายใจเพื่อยื้อชีวิตไว้ อาการของเขาน่าเป็นห่วง

ในห้องมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญหลายคนกำลังคุยกันเบาๆ

พวกเขาล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในอุตสาหกรรม และตระกูลหลินก็ใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อรวบรวมพวกเขาจากทั่วประเทศ

ซูหมิงเดินช้าๆ ไปที่เตียงในโรงพยาบาล และเอื้อมมือออกไปเพื่อสัมผัสชีพจรของเฒ่าหลิน

หมอหนุ่มรีบเข้ามาห้าม “คุณทำอะไร ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา”

หมอชื่อ Huo Yingli เขาห่างเหินและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยลอนดอน

อายุยังน้อยแต่มีวิชาแพทย์เป็นเลิศ บุคคลสำคัญ ๆ ในประเทศต่างพากันมาขอรักษาพระองค์

คนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่ได้รับการว่าจ้างเป็นพิเศษจากตระกูล Lin ในราคาสูง

ก่อนที่ Huo Yingli จะพูดจบ Lin Xudong ก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย:

“เขาเป็นหมออัจฉริยะที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม น้องสาวของฉันที่ชวนฉันไปรักษาปู่ของฉัน!”

เมื่อเห็นว่าซูหมิงแต่งกายด้วยผ้าขี้ริ้ว Huo Yingli ก็ขมวดคิ้ว

เธอไม่สามารถหยุดบ่นกับ Lin Wanrong: "คุณ Lin นี่มันไร้สาระ! ยาจีนไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากโกงเงิน!"

“คุณต้องเชื่อในตัวฉันและวิทยาศาสตร์ กับฉัน ชายชราอาจมีชีวิตอยู่ได้อีกสองสามวัน ส่วนการแพทย์แผนจีนนั้นเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ ใครก็ตามที่เชื่อในเรื่องนี้ก็โง่เขลา!”

Lin Wanrong กำลังจะโต้เถียง แต่ Su Ming หัวเราะเยาะ กลอกตา มองไปที่ Huo Yingli ด้วยความโกรธและสาปแช่ง:

“หลานชายของคุณไปอยู่ต่างประเทศมาสองสามปีแล้ว และคุณลืมรากเหง้าของคุณไปเร็วจัง? นายท่าน ให้ฉันบอกคุณว่าถ้าไม่มียาแผนจีนแล้ว จีนห้าพันปีจะดำเนินต่อไปจนถึงปัจจุบันได้อย่างไร ที่นั่น ก็คงไม่ใช่เจ้า" สุนัขที่หลงลืมบรรพบุรุษของตนและแสร้งทำเป็นหมาป่าหางโตได้เมื่อกลับมาจากเรียนที่ตะวันตก!"

คำพูดของ Su Ming หยาบคายมากจน Lin Wanrong ไม่ได้ยิน

อย่างไรก็ตาม Huo Yingli ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับเชิญจากตระกูล Lin ดังนั้นการทำให้เขาอับอายจึง...

ใบหน้าของ Huo Yingli แดงก่ำด้วยความโกรธ และร่างกายของเขาสั่นเทา เขาชี้ไปที่ Su Ming ตัวสั่น: "คุณหยาบคายและไร้ยางอายจริงๆ! การแพทย์แผนจีนที่ไม่มีทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์เป็นเพียงคาถา เป็นมะเร็งของนักวิชาการ และมันก็เป็นอันตรายด้วย เพื่อการแพทย์โลก ไม่มีส่วนได้เสียใดๆ...”

ซูหมิงรู้สึกหงุดหงิดเมื่อได้ยินสิ่งนี้ และเขาขมวดคิ้ว ขัดจังหวะฮัว อิงลี:

"หุบปาก ไอ้โง่! คุณไม่ได้ช่วยการแพทย์ของโลกเลยหรือ? ฉันคิดว่าคุณงี่เง่าที่ไม่เข้าใจอะไรเลย! ฉันบอกคุณว่าการแพทย์แผนจีนไม่ใช่แค่การเยี่ยมผู้ป่วยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอภิปรัชญาฮวงจุ้ยด้วย ห้าธาตุและแปดตรีโกณมิติ!"

“การแพทย์แผนจีนไม่ได้มีส่วนสนับสนุนการแพทย์โลกหรือ ฉันจะบอกคุณว่ายาคัมโปของประเทศเกาะ ยาเกาหลีของประเทศโครยอ ยาตะวันออกของประเทศอันนัน ฯลฯ ล้วนพัฒนาบนพื้นฐานของจีน ยานี่เรียกว่าไม่อุดหนุนเหรอ?”

Huo Yingli ไม่รู้เรื่องยาจีนมากนัก ดังนั้นเขาจึงได้แต่จ้องมองอย่างว่างเปล่าเมื่อเขากินขี้ และพูดกับ Lin Wanrong ด้วยความโกรธ: