ตอนที่ 1 ยัยเด็กหน้าสวย

ตอนที่ 1 ยัยเด็กหน้าสวย

“ไปมหาลัย M ค่ะ” เสียงของหญิงสาวที่ใส่ชุดนักศึกษาพูดกับคนขับแท็กซี่หลังจากที่เธอขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะสบตากับคนขับผ่านกระจกมองหลัง ลุงคนขับมองมาที่เธออย่างสงสัยแต่ก็ไม่พูดอะไรจนเธอต้องถาม

“คุณลุงมองฉันมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“อ่อเปล่า ลุงแค่จะถามว่าหนูจะลงตรงไหนของมหาลัย ลุงจะได้ไปส่งที่คณะถูก” ลุงคนขับแท็กซี่ถาม ขณะขับรถออกจากคอนโดหรู

“อ่อ...ตึกคณะวิศวะค่ะ”

“หืม ไม่น่าเชื่อสวย ๆ อย่างหนูเรียนคณะวิศวะเหรอ ลุงคิดว่าเรียนพวกบัญชีหรือไม่ก็นิเทศอะไรพวกนี้ซ่ะอีก”

“ความจริงฉันเรียนบัญชีค่ะ แต่แค่จะไปหาคนที่ตึกวิศวะ” เธอตอบพร้อมกับยิ้มหวานให้ลุงขับแท็กซี่

“ไปหาแฟนล่ะซิ สาวสวยกับหนุ่มวิศวะ ดูแล้วก็เหมาะกันดีนะ” ลุงแท็กซี่บอก ก่อนจะหยุดพูดแล้วหันไปโฟกัสที่ถนน เพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก รถของบรรดานักศึกษาและอาจารย์จึงมุ่งตรงมาที่มหาลัยพร้อม ๆ กัน รถจึงติดหนักถึงขั้นที่แทบขยับไม่ได้

“ลุง รถติดขนาดนี้ฉันลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ ลุงจะได้กลับรถข้างหน้าได้เลย”

ณิชาจึงตัดสินใจที่จะลงรถ ก่อนถึงยูเทิร์นข้างหน้า เพื่อให้ลุงแท็กซี่ได้กลับรถสะดวก จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลารถติดไปกับเธอ และเธอเองก็รีบอยากจะไปมหาลัยจะแย่แล้ว

“เอางั้นเหรอหนู แต่นี่มันกลางถนนเลยนะ ไว้ลุงขับชิดทางให้ก่อนค่อยลงดีมั้ย”

“ไม่เป็นไรค่ะลุง รถติดขนาดนี้ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ลุงจะได้ไม่เสียเวลาไปยูเทิร์นหน้าให้รถติดกว่านี้” ณิชาบอกก่อนจะยื่นเงินค่ารถเกินจำนวนจริง เป็นค่าเสียเวลาให้กับลุง “นี่ค่ะลุง ค่ารถ ไม่ต้องทอนนะคะ”

พูดจบเธอก็มองไปหลังรถ พอเห็นว่าไม่มีรถมา เธอเลยปิดประตูรถแล้วลงจากรถไป ก่อนจะเดินตัดหน้ารถตู้ที่จอดติดเพราะขยับไม่ได้ เพื่อไปขึ้นฟุตบาท

แต่จังหวะที่เธอชะโงกหน้าไปดูว่าข้างรถตู้มีรถมั้ย ก็มีบางอย่างผ่านหน้าเธอไปด้วยความเร็ว จนเธอต้องถอยกลับมาอย่างตกใจ

“น้องเป็นอะไรมั้ย” เสียงของพี่ที่ขับรถตู้ เปิดกระจกลงมาถามหลังจากเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่

“ไม่เป็นอะไรคะ” เธอตอบ ก่อนจะหันไปมองทางที่สิ่งนั้นผ่านหน้าเธอไป แล้วก็เห็นรถมอไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำ ส่วนคนขับก็ไม่หันกลับมามองเธอสักนิดแต่ขับต่อไปหน้าตาเฉย เธอมองเสื้อสีแดงเลือดหมูที่เขาสวมก่อนจะพึมพำออกมา

“วิศวะเหรอ 9กว 1111 ฉันจะจำให้ขึ้นใจเลย ไอ้คนขับไร้มารยาท รถติดขนาดนี้ยังจะขับรถเร็วขนาดนั้นอีก ไม่รู้จะรีบไปตายที่ไหน” ณิชาบ่น ก่อนจะเดินข้ามถนนมาที่ทางฟุตบาท แล้วเดินไปที่มหาลัย

กว่าจะถึงมหาลัยเธอก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ทันทีที่เข้ามาในเขตรั้วมหาลัยเธอก็โทรหาพี่สาวคนสนิท ที่รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็ก

“พี่กั้ง พี่อยู่ไหน มารับฉันที่หน้ามหาลัยหน่อยได้มั้ย ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะเดินแล้ว” เธอบอกคนปลายสายด้วยเสียงที่แทบหมดแรง ลำพังเดินยังไม่เท่าไร แต่แดดที่มันร้อนถึงโคตรร้อนนี่สิ ที่ทำเธอแทบทนไม่ไหว ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เป็นเวลาเช้าอยู่เลย

หลังจากวางสายกั้ง ณิชาก็เดินไปที่ใต้ต้นไม้ ก่อนจะอาศัยร่มของมันเพื่อหลบแดด ระหว่างรอพี่กั้งของเธอมารับ ไม่นานเธอก็มองเห็นหญิงสาวคนหนึ่งในเสื้อช็อปสีเลือดหมู ที่ขี่เวปป้าย้อนศรมาทางเธอ ก่อนจะจอดรถตรงหน้าเธออย่างไม่สนว่าจะขวางทางใคร

“ณิชามาเร็ว เดี๋ยวโดนรถคันอื่นด่าพ่อเอา” เสียงของกั้งตะโกนเรียกเธอเสียงดัง เธอเลยรีบเดินไปหากั้ง

“พี่น่าจะกลัวตั้งแต่ขับรถย้อนศรมาแล้วค่ะ ไม่ใช่พึ่งมากลัวตอนนี้” เธอบ่นแต่ก็ยังขึ้นไปนั่งซ้อนบนรถมอไซค์ของกั้ง